Il Raggio Infernale (1967)

Terend op de Bondsuccessen van ondermeer Dr. No en Goldfinger, kwamen er in de jaren '60 allerlei extreem foute Bond-ripoffs op de markt. Danger Death Ray is er zo'n één. Het plot is simpel: een laser ('for peaceful purposes' melden de bouwers) kan alles en iedereen vernietigen en het erge is dat het in verkeerde handen valt . Secret Agent Bart Fargo steekt daar een stokje voor en wat de kijker vervolgens te zien krijgt is een aaneenschakeling van ridicule actiescenes en achtervolgingen. Redelijk amusant dus.

Ook wel 'bekend' als Danger!! Death Ray. In de jaren '60 bestond er nog geen The Asylum, maar het concept van goedkope knockoffs van populaire films is natuurlijk al veel ouder - en dit is er een goed voorbeeld van. Het is een Italiaanse productie maar met Amerikaanse hoofdrolspeler(s), en het is uiteindelijk een goedkope versie van James Bond. Met alle oppervlakkige ingrediënten aanwezig, van een goedgeklede geheim agent, een boosaardig crimineel netwerk die de 'Death Ray'/Raggio Infernale uit de titel heeft gestolen (nou ja, de uitvinder ontvoerd), en natuurlijk vallen de dames met bosjes voor de charmes van onze held Bart Fargo. Maar het was eigenlijk best saai. De film heeft een wat warrig plot in de details, al zijn de grote lijnen duidelijk, en is het in de meeste opzichten net niet. Het is niet spannend, het is niet zo grappig met sowieso een onnodig serieuze toon voor zo'n duidelijk onzinverhaal, de dames zijn niet zo bijzonder, en ook de gevechten zijn dertien in een dozijn. Ik was blij toen het af was.