La Revanche des Mortes Vivantes (1987)

Pure trash met erg verregaande scènes zoals een penis die wordt afgebeten en een zwaard die in de vagina wordt gegleden , maar door de extreme goedkoopheid en ondanks de korte duur van deze film is het een enorme zit. Alles tussen de goorscènes was enorm saai. Het einde is wel een verrassing en zet deze film in een totaal ander perspectief. Een zombiefilm waarin geen zombies voorkomen . Dat zal je niet vaak tegenkomen.

Revanche des Mortes Vivantes is inderdaad een enorm sleazy filmpje. Redelijk veel gore en een flinke hoeveelheid blote borsten in deze bizarre Franse film. Het tempo ligt laag en de logica is ver te zoeken, maar ik heb me er enorm mee vermaakt.

De beelden die Brucecampbell noemt gaan inderdaad behoorlijk ver en ze zijn zeer memorabel.

Voor liefhebbers van sleazy trash is dit zeer de moeite waard!

3,5*

Één van de meer bizarre zombiefilms, een Franse poging ditmaal met zombies die aanbellen en autorijden.
De maskers van de levende dode meisjes zijn wel ongelooflijk cool en met meer zombietijd was de waardering hoger uitgevallen, maar een groot deel van de film wordt besteed aan de secretaresse van de chemische fabriek die op een hoop geld uit is.

Erg sleazy werkje. Overal waar men de kans krijgt wil men vrouwelijk bloot laten zien. Hierbij als hoogtepunt een lesbische scene met de zombie dames die eindigt met een zwaard in het vrouwelijk geslachtsorgaan. We kunnen de makers echter moeilijk betichten van seksisme, want er word ook nog een penis afgebeten. Beide geslachten worden dus gemutileerd door de op wraak zinnende zombie dames.
De gore fx zien er nog best redelijk uit en de maskers van de zombies zijn ook erg tof. Het is alleen jammer dat om de moorden heen er zo weinig bijzonders gebeurd.
Hierbij moet er ook gezegd worden dat de acteer prestaties niet fantastisch zijn. Ook de personages zijn nogal plat geschreven en kunnen betiteld worden als 'het hoertje' of 'de fabrieksdirecteur'. We krijgen namelijk nul background, waardoor de personages niet meer worden dan wat ze zijn.
Ik dacht eerst te maken te hebben met een film van Jean Rollin, maar dit blijkt van (softcore) porno regisseur te komen (Pierre B. Reinhard). Weinig verrassend als je deze prent van hem ziet.

Regisseur Pierre B. Reinhard is een van de weinige regisseurs van softcore/erotische films die nog enige ambitie lijkt te pretenderen, echter veel ervan is niet terug te zien in deze film. Talloze saaie scenes lijken niet anders dan opvulling te zijn voor ongemotiveerde naaktscènes van zo beetje de gehele vrouwelijk cast. Het verhaal is een soort Franse Dallas maar met vrouwelijke zombies. En alhoewel de film uit de late jaren '80 komt, oogt het in alles alsof was het de 70's. De aanwezige pornografisch disco-soundtrack help daar dan ook niet echt bij. Kwaliteiten bezit de cast niet echt en de personages lijken nog dommer te handelen dan gebruikelijk is. Chemisch afval dumpen en niemand weet waar het vandaan komt, terwijl er maar één chemische fabriek in de buurt is? Enfin het kan! Wat minder kan waren de zombies. Deze waren nota-bene de slimste en meest georganiseerde personages van de hele film. Samen-trekken ze op tegen de verantwoordelijke van hun dood/herrijzenis, zwemmen, rijden auto, bellen aan, ontvoeren een prostituee om met haar vervolgens een erotische onderonsje te hebben, en elke morgen keren ze terug als waren het vampieren. Er is wel één mooie gore-scene en de vrouwen zijn tenminste naakt maar verder mogen het duidelijk zijn dat zo'n beetje alles aan deze productie onzinnig was!

In Frankrijk had je, in tegenstelling tot o.a de VS, Italië en Duitsland als filmmaker geen poot om op te staan wanneer het aankwam op écht gore/smerige films. Terwijl ze, onder leiding van grootmeester Jean Rollin, juist wel uitblonken in zeer erotische horror. Een grappig cultureel verschil. Hier krijg je dus een redelijk unieke (bijna splatter-achtige) horror voorgeschoteld... uiteraard nog altijd met een flinke hoeveelheid naakt. Tegenwoordig is dat (probleem met gory flicks) trouwens nog steeds zo. Het werk van bijvoorbeeld Alexandre Aja (Haute Tension) was een sensatie in het buitenland, maar flopte keihard in eigen land. Eigenlijk ironisch hoe ze nu dus vooral gewaardeerd worden om hun extreme cinema, het werd zelfs een hele stroming.

De Weerwraak van de Levende Doden wordt prachtig gepresenteerd door Wicked-Vision Media op hun 3-disc mediabook release, onder de über geile titel: RACHE DER ZOMBIES! De Engelse audio track wordt af en toe nog smaakelijk aangevuld met Duitse dubs, vrijwel altijd tijdens de erotische scenes Zo krijgt een scene toch een andere lading. Paar aardig choquerende momenten (al reeds benoemd hier), maar dat mag geen verrassing zijn met iemand als Benoît Lestang. Kwam op aanraden van Jean Rollin (werkte aan La Morte Vivante (1982) ) en heeft aardig wat fraaie dingen achter z'n naam staan. Maar wanneer de zombie-dames schitteren in afwezigheid, slaat de verveling iets te snel toe. Gelukkig genoeg momenten waar je nog naar uit kan kijken als liefhebber van pure sleaze, maar al met al iets te onevenwichtig om een obscuur pareltje genoemd te worden. Bijzonder is 'ie wel.