Dream House (2011)

Destijds in de bioscoop gezien, en inmiddels herzien omdat ik me er niets meer van herinnerde. Ik moet wel toegeven dat de naam van de hoofdpersonage mij een belletje deed rinkelen, maar niet genoeg om te weten hoe de vork ook alweer in de steel stak. Het is een aardige mysterythriller met een subtiel horrorsfeertje. Eerlijk gezegd hou ik daar wel van.

Het is verder niet erg bijzonder, vandaar ook dat ik het binnen 4 jaar alweer ben vergeten, maar de 3* van toen zijn zeker op zijn plaats. Een ruime 3* van mij dus.

Matige film waarin een uitgever zijn baan opzegt om meer tijd te kunnen besteden met zijn gezin. Het plot van deze film is wat voorspelbaar vooral vanwege de montage en casting. Verder komt het allemaal nogal geforceerd over. Wel een goeie opbouw en het winterse landschap waar de film zich afspeelt is mooi in beeld gebracht.

Het duurde even voordat de film op gang kwam. Irriteerde mij de eerste momenten aan Craig, achteraf gezien hoorde dat onwennige misschien bij zijn rol die later in de film geopenbaard werd.

Had al gelijk doordat de vork anders in de steel zat maar kon mijn vinger er niet precies op leggen. En daar houd ik van, verassingen.

Het idee wat er nu precies gebeurd is vond ik goed maar zeer slordig afgewerkt.

Een van de betere films in deze genre die ik de laatste tijd heb gezien. Vermakelijke film. Leuke plot(ten). Goede cast.

Alleen het einde was wat matig naar mijn mening. Mocht dit beter zijn afgerond dan had het zelfs 4 sterren gekregen.

Nogal schematische thriller met een op papier sterke cast. De twist zo halverwege maakt de film nog het aanzien waard. Omdat er zo weinig personages inzitten vind ik het ook allemaal wat voorspelbaar.

Beetje zonde van de tijd, maar wel kijkbaar.

Geen verkeerde film! Leuke plotwendingen en de vraag “Wat is er nu die avond gebeurd?” maakt de film spannend.

Ik vond hem helemaal niet zo slecht!

Het blijft allemaal keurig binnen de lijntjes, misschien dat de film on het algemeen niet als bijzonder wordt ervaren.

Maar ik vond het geheel aangenaam wegkijken.

Voldoende! *3.0

The House That Dreams Built.

Will Atenton heeft een wel heel aparte vorm van PTSS, wanneer hij na de moord op zijn gezin, zijn vrouw en kinderen blijft zien. Deze twist dient zich al redelijk snel aan, waarna er nog een aantal plottwists volgen. Mysterie alom in deze film en het hele verhaal sprak mij enorm aan, maar de uitwerking hiervan niet. De regisseur lijkt namelijk niet goed te weten hoe hij het verhaal naar het scherm vertaalt waardoor een impact uitblijft.

Het voelt een beetje rommelig en klungelig naargelang je ontdekt hoe de vork in de steel zit, en hoewel de cast zijn best doet, zijn ze geen van allen echt overtuigend. De personages van Watts en Csokas bleven daarbij ook veel te eendimensionaal, en hoewel Craig het aardig deed als main lead deed de impactloze uitwerking van het script, zijn acteerwerk al snel te niet. De spanning wilde duidelijk aanwezig zijn, maar de ontknoping had de impact van een ontknoping uit een doktersromannetje; weinig impact vol dus. Dream House is sterk op papier, maar deze uitwerking daarvan, was dat dus overduidelijk niet.

2,0*

Begint goed, tweede stuk zwakker.

Deze film had het misschien dan ook wat beter volledig bij spookhuis kunnen laten, want na de plottwist zwakt de film af naar een wat saaier, romantischer en mysterieuzer verhaal. Op papier klinkt dat goed, maar echter is het dat niet helemaal helaas.

Craig is een wat dubieuze keuze voor de hoofdrol, maar uiteindelijk doet hij het best aardig. Hij weet zijn rol tenminste genoeg charme te geven. Weisz valt soms wat door de mand, maar dat ligt dan vooral aan de wat mindere regie tijdens de scenes. Scene waarin Weisz geëmotioneerd is over de dode kinderen, die was door zwakke regie haast komisch. Voor de rest voegt Watts weinig toe. Zowel als rol als prestatie.

Het best gelukt in de film is wel dat er een zowat perfect Wintersfeertje hangt. De omgeving is goed gelukt, het ziet er zowat sprookjesachtig uit. Het is vooral in het begin echt goed gelukt. Het wintersfeertje krijgt later helaas minder focus.

Voor de rest is de film nergens heel spannend, maar in het eerste gedeelte krijgt de film een aardig aantal charmante en sfeervolle momenten. Het boeit tenminste volledig. Echter krijgt de film al snel een flinke kanteling na de plottwist en krijgt de film een meer psychologisch gedeelte.

Echter is het tweede deel wel wat saaier ondanks een interessante poging. Helaas gaat het zowat helemaal mis in de slotfase. De regisseur kreeg waarschijnlijk plots te weinig tijd en moest dus maar snel iets verzinnen. Alhoewel het moment waarop Craig afscheid neemt van zijn geestengezien nog wel ok was, was de komst van de heren gewoonweg slap.

De poging is goed, de potentie lag er zeker, maar echter zijn er maar weinig elementen die echt goed zijn gelukt. Maar de stukken die wel gelukt zijn, zijn dan ook echt wel goed gelukt.

Beetje wazige film die aan het eind juist een beetje mak wordt, als duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit. Soms ook wat vergezocht en op momenten wat traag. Dat alles maakt dat de film niet overtuigde en me maar matig wist te interesseren. Het acteerwerk is wel oké (Craig lijkt eerder op Mads Mikkelsen met dat kapsel) en de sfeer is op momenten ook prima. Sowieso die locatie maar ook de muziek is prima. Maar dat maakt het nog geen goede film. 2,0*.

Zeer matig filmpje, en ik ben al absoluut geen fan van Craig en hier gaat hij helemaal de mist in. Is terecht niet al te best onthaald door de kenners...prul

Redacteur Will Atenton [Daniel Craig] neemt ontslag om meer tijd door te brengen bij zijn echtgenote Libby [Rachel Weisz] en zijn dochter Trish [Taylor Geare] en Dee [Claire Geare] in hun nieuwe huis. De idylle wordt snel verstoord wanneer de kinderen ’s nachts iemand zien rondsluipen en Will ontdekt dat de vorige bewoner Peter Ward daar zijn vrouw en kinderen vermoordde. Overbuurmeisje Chloe [Rachel Fox] weet waarschijnlijk van meer, maar haar moeder [Naomi Watts] wil verder niets loslaten. Goed geacteerde thriller werkt beter op papier dan op film. De verrassende plotwending halverwege betekent in feite dat we 45 minuten lang zijn voorgelogen. Als je daar geen bezwaar tegen hebt, zul je dit ondanks de melodramatische ontknoping waarschijnlijk een ster extra geven.