The Book of Life (1998)

Dit lijkt me een interessante film. De Duivel en Jezus Christus met elkaar in debat...

Verder doet P.J. Harvey mee aan deze film. Ik wist dat ze ergens in een klein cult-filmpje zou spelen, en ik vond dat toendertijd wel grappig om te lezen.

Ook de grote William S. Burroughs (!) doet mee aan deze film. Althans, je ziet hem niet, maar je hoort hem wel: als preker op de radio.

Wow!

Net even wat recensies/ reacties gelezen op imdb, en die liegen er niet om!

Ik ken Hartley trouwens niet, maar het schijnt zeker geen onbekende te zijn... en zijn werk wordt goed gewaardeerd bij een bepaald publiek van wat betere films.

Eerlijk toegegeven: de film heeft op imdb een laag gemiddelde van ongeveer 6,2 ofzo, maar dat komt vooral vanwege het onderwerp en de moeilijkheidsgraad van de film.

Volgens mij is dit zeker een love it or hate it-film, als ik de reacties zo lees...

Dit omdat de film zo thought-provoking en filosofisch zou zijn- een film waar je over na gaat denken dus. Daar houdt Gimli wel van!

Deze reacties van een wel heel grote fan van zowel de regisseur als de film, wil ik U niet onthouden:

... An artistically rendered, high concept film, Hartley presents the story in an intelligent, thought provoking manner, taking great care in dealing with the sensitive subject matter so as to make it inoffensive even to the most ardent fundamentalist.

The dialogue between Jesus and Satan is intriguing and stimulating...

It's an engrossing meditation on the spiritual side of Man's fragile existence and a contemplation of that which has been prophesied in the Revelations of St. John in the Apocalypse, the last Book of the New Testament.

And there is logic in Hartley's approach to the Second Coming; he maintains the aesthetic of the contemporary setting while employing altered film speeds which visually give the film an ethereal quality.

With `The Book Of Life,' Hartley has crafted a perspective of the last days that is interesting, entertaining and truly unique. Comparatively short for a feature film (running time of 63 minutes), it nevertheless is one of Hartley's best, and more than worth the price of admission. It's a film that will stay with you and perhaps make you think about some things you may have tucked away in a corner of your mind for later.

is deze eigenlijk in Nederland uitgekomen. Ik heb het meeste van Hartley gezien, maar deze kende ik nog niet.

Jammer dat ik tot nu toe de enige ben die dit filmpje gezien heeft!

Dit is wat mij betreft echt een apart, bizar filmpje (van slechts 63 minuten), dat elke liefhebber van onafhankelijke, experimentele, (post)moderne, bizarre en intelligente films eigenlijk gezien moet hebben.

Ik heb dit filmpje op de BBC gezien, dus zonder Nederlandse ondertiteling. Wel met de befaamde BBC-ondertiteling (p.888!), maar dat kan slechts gebruikt worden als je de film "rechtstreeks" kijkt. Als je de film, zoals ik, opgenomen hebt, moet je het dus verder zonder ondertiteling stellen, wat het toch al niet gemakkelijke verhaal nog iets moeilijker maakt.

Het verhaal is interessant, intelligent en opmerkelijk verteld: het gaat over het al dan niet laten uitvoeren van de Apocalyps. Natuurlijk ziet Jezus Christus daar geen heil in en de Duivel juist wel, maar Jezus krijgt zo zijn twijfels, als hij ziet wat er allemaal aan volk rondloopt op aarde.

Het verhaal is eigenlijk zwartgallig en humoristisch verteld, maar zeer zeker wel intelligent en serieus.

Nu de film zelf: ben ik blij dat ik dit gezien heb!

Dit filmpje is een lust voor het oog en een (m)(l)ust voor het oor, so to speak!

Ik ken geen ander werk van Hartley, maar ik was al voorbereid door wat reacties op andere filmsites. Dit werkje is zeer modern, echt modern. Op werkelijk geweldige manier wordt een zeer oud verhaal op moderne wijze vertelt. De setting van het verhaal is nu het postmoderne New York.

De film is uitzonderlijk (en uitzonderlijk geschoten): het kijkt als een soort hele lange videoclip, van het moderne soort wel te verstaan (type dance/ tranceclip denk ik). Bijna de hele film lang zien we alles net iets minder scherp, een beetje wazig dus. Heel mooi, en niet irritant.

Denk je zoiets in als de openingsscene van Trois couleurs: Bleu, als de familie door een (groenverlichte) tunnel rijdt: de focus op wazig en stemmig. Zo zien grote delen van de film er uit, maar dan net iets minder wazig- zo dat het nooit irritant wordt.

Alles aan het filmpje is even mooi, even stemmig, prachtig verlicht. Het deed me qua kleurgebruik en belichting soms denken aan Franse films (als b.v. L'appartement): hele mooie interieurs, sfeervolle settings en alles stemmig verlicht.

Niet verwonderlijk, denk ik, want de film is een Amerikaans- Franse coproductie: in opdracht gemaakt voor het Franse ARTE. Wat mij betreft is hier het beste van beide werelden verenigd: de Amerikaanse techniek en het stemmige Europese...

De manier van filmen (expres veel een klein beetje wazig) zou, volgens een reactie op imdb, liggen aan de digitale manier van filmen. Ik heb daar geen verstand van, maar ik geloof het graag.

Het filmpje is prachtig gefilmd dus: modern en stemmig. maar heb ik al iets over de muziek verteld? Nee?

Bij dezen dan: ik snap niet dat bij een zo'n klein filpmje als dit een zo'n goede soundtrack hoort! Iedereen op Amazon en imdb bracht dat al ter sprake, en ik doe hetzelfde. De muziek springt van zeer modern (techno/ dance/ rock), via alternatieve muziek (P.J. Harvey's muziek) naar zeer klassiek en zelfs vroeg-middeleeuws (als de sequentias die in de vroege middeleeuwen werden gezongen). Werkelijk prachtig!

En iedereen die bekend is met werk van P.J. Harvey, weet dat haar muziek ook perfect is voor een film als deze: lekker duister soms.

De dialogen zijn ook erg grappig, en na wat kijkbeurten (ik heb het filmpje al vier keer gezien in enkele dagen) valt je heel wat op. Er worden heel wat interessante en belangrijke vragen gesteld over het leven, de mens en het mens-zijn, maar alles dus op opmerkelijk moderne en levendige wijze.

Ook leuk dat P.J. Harvey hier meespeelt natuurlijk, en dat Yo La Tengo op het einde even voorbijkomt. Zeer geweldig: William S. Burroughs als radio-priester, die het einde der tijden aankondigd, op werkelijk geweldig indrukwekkende en neerslachtige wijze (je zou bijna zeggen dat hij zelf door de Duivel bezeten was..)!

Ik kan jullie verder wel vermoeien met wat interessante scenes, maar eigenlijk moest je dit filpmje zelf maar eens kijken of huren...

Dus: als zo'n klein onafhankelijk filmpje je zo lang laat typen als mij nu, en als (bijna) alles aan het filmpje zo perfect is, de muziek, sfeer, belichting en manier van filmen, dat het een "lust voor het oog" en een "must voor het oor" is, kan ik niet anders dan een flinke 4,5 geven.

Boeiend en interresant filmpje over de laatste dag van 1999. Jezus en God strijden om het 'Book of life' en dat wordt erg bizar in beeld gebracht. (Deels) geschoten met een digitale camera, waardoor het geheel er vreemd uitziet. Ook leuk waren de vreemde camerapositie's; bijna alles is schuin in beeld gebracht.

Vage alto muziek en goede rollen brengen het geheel naar 4*.

Lijkt me niet dat Jezus en God tegen elkaar strijden, he?

Tenzij er sprake is van een soort duister, eerste geval van een Freudiaanse vaderstrijd... maar daar weet ik dan weer niets van.

Hoezo, ze strijden toch om het Book of Life? Hoe zou jij het benoemen dan?

Niet zo, in ieder geval.

God strijd helemaal niet, trouwens;

hij laat Jezus lekker alles opknappen, zoals je gezien hebt (God komt trouwens helemaal niet voor in de film).

Als je goed hebt opgelet, weet je dat Jezus eigenlijk niet zo goed kon opschieten met zijn vader- hij werd zelfs naar New York "verbannen", om de klus op te knappen...

een van de vele leuke grapjes van de film: Jezus en God die elkaar niet meer zo mogen... lekker atheïstisch vermaak, dus!

Maar je schreef het zo op dat Jezus en God niet met, maar tegen elkaar streden. Althans, zo lees ik dat dan.

Wel een bizar filmpje, toch?

Sorry, ik bedoel dus Jezus en de Duivel. Foutje.

Belachelijke film, spottend voor gelovige mensen.

Nou ja zeg

Dat moeten die gelovige mensen zelf maar uitmaken. Een andere "kritische" kijk op deze zaken geeft je imho juist een beter inzicht in deze hele materie.

Leg me even uit wat jij zo spottend vind aan de interpretatie van Hal Hartley, wpstolk?

Eerste cijfer onder de 1* ooit voor een Hartley-film- en dat uit 58 stemmen!

Eindelijk erkenning voor 's mans controversialiteit (?).

Weet niet of ik blij moet zijn met die 0,5 (serieus), of juist niet. Dit laat i.i.g. zien dat deze film(s) duidelijk love it or hate it zijn. De interessantste (dus niet per se beste) films zijn diegene, die de meest uiteenlopende, felle reacties ontlokken...

Verder is het gewoon een humanistisch filmpje, hoor. Niets geen godslastering. Wel een "thought-provoking" stukje cinema.

Ik lees wat tegenstrijdige dingen, maar de belangrijkste boodschap die ik aan de film overhoud is dat je je in de 21e eeuw niet langer moet associëren met de antieke, godsdienstige zwart-wit polariteit tussen goed en kwaad, maar gewoon de spiritualiteit tussen de mensen moet zoeken, zonder het kind met het badwater weg te gooien (de godsdienstige tradities). Dat doet Jezus in de film uiteindelijk ook.

De film is erg confronterend, maar Hartley pakt dit op een ongewoon flitsende en moderne manier aan. Religie is tegenwoordig helemaal niet meer bespreekbaar, maar deze film zet je (in mijn geval, als atheïst) toch weer eventjes aan het denken, zonder moraliserend te zijn.

Zo kun je bijna alle films gaan verbieden. Geen abnormale dieren voor mensen die van dieren houden (Monty Python and the holy grail) geen films over geloof (Monty Pythons life of Brian) geen films die politie belachelijk maakt (Naked Gun) enz enz

Een interessant gegeven voor een film maar jammer genoeg toch een kleine tegenvaller voor mij persoonlijk.

Het acteren kan er mee door, en de dialogen zijn aardig goed te volgen, ook de muziek mag niet vergeten worden en geeft zeker meer inhoud aan het geheel.

Toch vond ik de film een beetje rommelig overkomen, en kwam voor mij de boodschap niet echt duidelijk over.

Leuk om een keertje gezien te hebben, maar daar blijft het voor mij ook bij.

2 sterren.

Vond dit 3x niks, mischien kwam dat ook wel een beetje doordat mijn echtgenote er constant doorheen zat te praten.

leuk commentaar Marvin. Poëtische film imo.