Lorna (1964)

And it gets weirder and weirder

Russ Meyer's zijn films scoren overall toch wel bedroevende cijfers, aan één kant te begrijpen maar aan de andere kant best wel onacceptabel eigenlijk.

Laat ik maar beginnen met het verhaal, inhoudelijk erg simpel maar Meyer weet de spanning magistraal op te bouwen d.m.v. de soundtrack en sceneswitching. Echt werkelijk subliem, maar dan kom ik op een punt wat eigenlijk nog briljanter is aan Lorna is de cinematografie. Al zag ik bij mijn eerste twee Meyers deze week (Up! en Good Morning and Goodbye) al dat Meyer cinematografisch zijn mannetje wel staat, maar hier overrompeld hij compleet.

Die fading flashbacks was magistraal maar vooral die close-up van het wapperende gordijn, en een fractie later met dat shot als Maitland naakt voor dat raam gaat staan en naar buiten kijkt is van ongekende schoonheid. Haar welgevormde lichaam, het maanlicht schijnend op haar lichaam wat zorgt voor een perfect contrast (ook te danken aan het schieten in zwart wit) en dan nog haar overpeinzende blik. Prachtig en adembenemend. Alles klopt aan dit shot, magistrale kadrering, echt werkelijk briljant. Op cinematografisch gebied één van de mooiste dingen die ik ooit zag. Dan volgt vlak daarna nog die scene dat ze zich wast in dat meertje voor hun huis, ook een prachtig shot, de perfecte angle, de positionering van Maitland is ook perfect, de positie van die boomtak. Ook hier klopt alles, al is ie net minder briljant dan dat window shot maar dat is ook niet zo vreemd.

Maitland is weer een prachtige verschijning, klassiek, fragiel, sexy en oog verblindend. Deed me vaak denken aan Marilyn Monroe, haar zwoele stem, haar fragiliteit, haar trieste blik, haar aandoenlijke uitstraling. Een groter compliment kan je niet krijgen maar Maitland maakt zich nu al onsterfelijk. Niet veel rechttoe rechtaan nudity zoals we van de beste man gewend zijn maar eigenlijk veel suggestieve erotiek, wat ook heel goed werkt. Ook dit is ook weer geniaal gedaan, dat is ook niet makkelijk. Dat is nou zo geniaal aan Meyer, hij laat al zijn cinematografische geniaalheid zo makkelijk lijken. Ik ben het met Meneer Bungel eens dat Rucker te irritant is voor woorden maar dat neem ik wel voor lief. Dat weerhoudt me niet van de 5*.

Tja, ik ben helemaal blown away van deze regisseur, een enorm onderschatte regisseur. Cinematografisch heeft een man als Kubrick nooit gepresteerd wat Meyer hier doet. Deze even in mijn top 10 zien te proppen maar ik wacht wel even tot ik heel de box gekeken heb. No rush.

De eerste film van Meyer die echt interessant is. Hiervoor had Meyer wat films in de stijl van de stomme films die mij niet echt aanspraken.

Deze Meyer film is zoals gewoonlijk weer gedurfd. Maar ik vind dat dit ook de eerste echt gedurfde film is van Meyer. Vooral een verkrachtingsscene en het einde wanneer Lorna dood gaat zijn vrij grof. James Griffith als The man of God heeft iets gaafs, die geweldige baard, dat krullend haar en die geweldige stem. Zoals gewoonlijk een gedurfde maar ook een goede film van Meyer. 3,5.

De opening van de film met een soort van predikant (komt trouwens vaker terug) was best leuk gedaan. De scene daarna was ook best goed (ook best grof) waarbij twee personen een aangeschoten vrouw (Althea Currier) lastig vallen. Die twee personen (Luther werd prima gespeeld door Hal Hopper) spelen een belangrijke rol in de rest van die film en dan met name Luther. De introductie van de zeer mooie Lorna Maitland die niet echt gelukkig is met haar huwelijk was prima en visueel prachtig. Maar zodra de Lorna de gevangene treft wordt het wat saai en langdradig (komt vooral door de gevangene). Het is dat Hal Hopper (speelt heerlijk irritant) vanaf dat gedeelte de show steelt waardoor het toch nog leuk is. In de laatste 10 minuten wordt het weer genieten en is het einde ook best goed en sterk. De cast deed het goed in deze film en dan met name Hal Hopper en Lorna Maitland (wat een vrouw ). De beelden van de omgeving zagen er weer zoals vaak in een Russ Meyer mooi uit.

Al met al vond ik de eerste 35 minuten van de film zeer sterk en het gedeelte daarna (m.u.v. het einde) wat minder, maar ondanks dat keek deze film zich lekker weg.