10 Years (2011)

Aardig. Erg leuke cast, de chemie onderling is inderdaad prima en iedereen heeft - uiteraard- zijn eigen verhaal. Gelukkig vond ik de meeste personages leuk, was maar één iemand waar ik me aan bleef storen (Die dikkere man in zijn geblokte spencer).

Film duurde mij persoonlijk net iets te lang, had iets korter gemogen. Na 80/90 minuten was ik wel aan het hopen dat ze naar het einde toe aan het werken waren, op sommige momenten kakte het een beetje in. Zaten wel een paar scènes in die me wisten te raken, zoals het moment waar de twee oude vrienden in het huis van miss popular waren en zelf wat op te biechten hadden. Mooi.

Verder soms een beetje te zoutloos en te braaf. Twijfel tussen een 3.0* en 3.5*, kies toch nog even voor het eerste. Halfje erbij kan dan altijd nog.

Kan me prima vinden in Elines bevindingen. Risico met meerdere hoofdrolspelers is dat niet elk verhaallijn uiteindelijk even interessant is. Toch zaten er twee mooie verhalen in. Die met de twee jongens en die miss popular en die van de "rockster" en zijn crush zijn wat mij betreft de uitschieters.

Af en toe zit er een klein komisch nootje in de film, maar uiteindelijk wordt er teveel op safe gespeeld en vecht de film na een uur tegen een dipje, om vervolgens weer mooi te eindigen.

3,0*

Het plot klonk leuk! Ik hou wel van films of tv-show episodes die over high school reünies gaan. Je kunt er zoveel mee, en ik vind het gewoon leuk om te zien hoe vrienden elkaar na jaren weer zien en een avond beleven alsof ze elkaar nooit hebben gemist

De cast kon ik ook wel wat mee. Een hoop leuke namen, als Justin Long, Chris Pratt, Aubrey Plaza en Channing Tatum.

Ik had bij voorbaat dus al wat met deze film en hij heeft me niet teleurgesteld. De verhaaltjes van de personages hadden helaas niet heel veel om het lijf. Naast het verhaal van het 'populaire meisje' was het allemaal nogal voorspelbaar.

Toch bleef het feel-good gehalte wel hangen en heb ik toch een zwak voor dit soort films.

Hij was leuk! *3.5

Aardig filmpje met een leuke cast maar er had meer in gezeten. Dat van de zanger was bijvoorbeeld een stuk interessanter dan de rest dus daar had wat meer op gefocust mogen worden. Maar ja dat is het gevaar met dit soort films, te veel verhalen en te weinig diepgang.

3*

Erg saai.

De verhalen van de feestgangers zijn knap oninteressant, en er gebeurt eigenlijk te weinig om de aandacht bij te willen houden. De karakters komen niet los, worden maar heel nauwelijks even sympathiek. Het enige lichtpuntje is de zanger die zijn liedje uiteindelijk zingt. Mooi liedje.

Een redelijke romantische dramafilm die het niet zo zeer moet hebben van de humor.

Hij valt dus ook absoluut niet te vergelijken met films zoals American Pie.

Een groep oud-klasgenoten komen bij elkaar voor een reünie.

Sommigen zijn single, en anderen zijn getrouwd.

Samen halen ze wat herinneringen op, en wordt het verhaal hier en daar wat voorspelbaar.

Toch weten de acteurs en actrises iets moois neer te zetten, en is hij zeker de moeite om eens een keertje gezien te hebben.

2,5 *

Aardige film waarin een aantal vrienden elkaar weer terugziet tijdens de 10-jarige highschool reünie. Een flinke groep personages die allemaal redelijk uitgewerkt zijn (ook al zijn het dan de standaard-types). Ook is het verloop wat voorspelbaar waarbij iedereen wat losser wordt, naarmate de avond vordert. Verder wel onderhoudend en een prima cast.

De cast die aan deze toch wel onbekende film meedoet is best indrukwekkend maar als Drama / Komedie (met de nadruk op het eerste) valt deze film toch tegen. De film is zoals een aantal personen hierboven ook al aangeven behoorlijk saai (er gebeurt eigenlijk niets) en misschien ook wel wat cliché. Leuk om eens gezien te hebben (vanwege de cast) maar over een paar dagen ben ik deze film al helemaal vergeten.

Geen peil op te trekken die beoordelingen hier maar enfin. Een film die door velen benaderd wordt als een romcom, opmerkelijk. Soms een hele mooie melancholische overpeinzing en de andere keer een gekoesterde jeugdherinnering. Eén voor één hele mooie verhalen en interessante achtergronden maar qua collectief zijn de verhalen oo kerg universeel. Ik denk dat iedereen wel een personage vindt waar hij/zij zich mee kan identificeren.


Heerlijke chemie ook tussen de castleden. wat zorgt voor heerlijke groupdynamics, bij Channing en Dewan mag dat geen verrassing zijn maar hierdoor krijg je wel een heerlijke authentieke feel. Al geldt dat voor elk castlid, allemaal één voor eén zo levensecht. Allemaal te danken aan het feit dat de film in alles klein en oprecht is.


Allemaal hele mooie scenes maar de mooiste is zonder twijfel wanneer Reeves "Never Had" zingt in het bijzijn van Elise en op het moment dat ie haar gele schoenen benoemde kon je me wel opvegen. Op de tweede plaats komt dan wel de verstandhouding tussen Jake en Mary, wienst verstandhouding ondanks een op de klippen gelopen relatie erg close is. Iedereen die een break-up heeft doorgemaakt hoe bijzonder het is als dit het geval is. Erg mooi. Marty - AJ - Anna een goede derde. Ach, waar heb ik het over, alles is oprecht mooi aan 10 Years.


Ik zelf ben dan nu ook wel in een periode in mijn leven dat ik met de thema's van de film ook veel kan en het is allemaal erg goed uitgewerkt en weet collectief behoorlijk universeel te zijn. 10 Years heeft mij diep geraakt, zowel in mijn hart als ziel en de film krijgt hierdoor dus een warm plekje in mijn filmhart. Hele mooie kleine slice of life.

Deze eens geprobeerd, maar 'k vond er niet zo veel aan. 'k heb maar met een half oog zitten kijken, maar het kon me maar matig boeien.

Film die ik graag goed had willen vinden, maar die toch tegenviel. Dat komt vooral doordat de meeste personages me volstrekt niet boeiden, eigenlijk alleen Oscar Isaac. Gek, want het is inmiddels 9 jaar terug dat ik mijn middelbare schooltijd afsloot, dus ik zou me moeten kunnen herkennen in minstens één van de spelers, maar eigenlijk lukte me dat bij niemand. Verder speelt ook mee dat behoudens de latere scènes, leuk gekleurde decors en één keer leuk spelen met focus (met die achterwand vol lampjes) de ganse film audiovisueel vrij saai was. Het is ook niet allemaal slecht, maar het deed me gewoon bijzonder weinig. 2,0*.

Matige film waarin wel aardig wordt geacteerd maar het verhaal veel te mager is. Te weinig amusant om als komedie te worden bestempeld te weinig aangrijpend om als drama te worden ingedeeld. Hier was veel meer met te doen. Meestal gaat een film onderuit aan een gebrek aan goede acteurs hier is het vooral het scenario dat niet weet te boeien. Een keer kijken is meer dan genoeg

“You come drifting in through the half light… In your funny yellow shoes.”

Een nostalgische trip. Het is raar om een film op te delen in verhaallijnen, maar 10 Years heeft slechte, goede en één fantastische verhaallijn. De slechte - alles met Pratt, Graynor en Mackie en zijn maat. De goede - alles met de Tatum’s, Long, Porter, Dawson en Collins, en de fantastische verhaallijn is alles met Oscar Isaac en Kate Mara.

Dat gezicht van Mara wanneer Isaac zingt over haar gele schoentjes… Kippenvel. Die twee redden 10 Years en zorgen ervoor dat de film nog wel even in mijn gedachten blijft. Voor de rest is deze reünie niet al te gedenkwaardig. Dat is dan wel weer realistisch.

Slaapverwekkend, dus welterusten.

De aantrekkelijke cast houdt de zaak overeind in dit komische drama dat zich afspeelt tijdens de 10-jarige reünie van een middelbare school. Jake [Channing Tatum] komt oog in oog te staan met zijn ex-vriendin Mary [Rosario Dawson], Cully [Chris Pratt] wil in het reine komen met zijn verleden als pestkop, Marty [Adam Driver] en AJ [Max Minghella] willen laten zien hoe succesvol ze zijn. Linden hobbelt van het ene personage naar het andere waardoor er zelden sprake is van diepgang. Net als bij een échte reünie gebeurt er niet zoveel en dus ben je vooral aan het luisteren naar flarden van gesprekken. Zonder de star power van de cast was dit de moeite niet waard geweest, al heeft de verhaallijn rondom Marty, AJ en feestbeest Sam [Ari Graynor] een ontroerend slot.