Martha Marcy May Marlene (2011)

Aardige film, maar niet de topper die ik had verwacht. Daarvoor vond ik de personages veel te vlak, onvoldoende uitgewerkt. Hoofdrolspeelster blijft in de rol van mentaal afwezige slachtoffer, en de hulp van haar familie blijft maar oppervlakkig. Er is geen chemie. We kennen hun dagelijkse bezigheden wel, maar weten helemaal niet wat hen nu werkelijk bezielt.

Daarmee is niet gezegd dat dit niet een beeld is dat trouw is aan de waarheid rondom sekteslachtoffers. Ik kan me goed voorstellen dat zich zulke voorwaarden moeten voordoen wil iemand in een sekte belanden.

De film had voor mij te veel weg van een TV-film, waardoor ik al met al het op 3 sterren hou (net boven gemiddeld). Ik denk dat er met dit materiaal een betere film uit had kunnen komen. Ook de laatste scene (de "achtervolging") vond ik behoorlijk overbodig en sloot niet echt aan bij alles wat er voorheen gebeurde.

Martha Marcy May Marlene is ongeveer het tegenovergestelde van een tv-film, een grotere belediging kan je deze audiovisuele kunst niet geven Je doelt waarschijnlijk echter op de inhoud (die natuurlijk ook voor een groot deel vormgegeven wordt door de verschillende audiovisuele stijlkeuzes). Tv-films worden dacht ik gekenmerkt door personages die je makkelijk in hokjes kan indelen, met overdreven sentimenten, verhaalverloop volgens geijkte paden, normbevestiging etc. (dan denk ik tenminste aan van die RTL waargebeurde verhalen enzo, neem aan dat je dat soort tv-films bedoelt). Geen aspecten die MMMM kenmerken. Snap denk ik wel waar je heen wilt met argumenten als oppervlakkigheid en onvoldoende uitwerking, en dat de film je daarmee te weinig handvatten geeft, en het hierdoor te neutraal en weinigzeggend wordt. Dat zal voor meer mensen gelden, als ik zo de reacties een beetje doorneem.

Overigens is mijn misschien wel favoriete film op visueel gebied, Welt am Draht, oorspronkelijk voor de tv gemaakt als miniserie, om pas tientallen jaren later als prachtig gerestaureerde film uitgegeven te worden. Het kan dus wel

Dat is inderdaad wat ik hier bedoelde met TV-film, deed me heel erg aan dat type film denken. Maar zo´n standaard TV-film zou ik nooit 3 sterren geven.

Ik had van deze film veel meer verwacht, niet dat Elizabeth Olsen het hier slecht deed, maar het ganse verhaal is enorm saai.

Het kon me amper boeien.

Boeiend.

Thriller als genre-aanduiding lijkt me wat overdreven. Martha Marcy May Marlene gaat uitsluitend over de psychologische last die het hoofdpersonage met de vier namen met zich meesleurt na een periode bij een sekte te hebben doorgebracht.

De flashbacks waarin we de sekte te zien krijgen vormen een geslaagd contrast met de echte wereld met zus en schoonbroer.

Soms blijft het allemaal wat op de vlakte, maar dat is net de charme van het verhaal. Het einde vind ik dan ook het enige passende.

Elizabeth Olsen is een fijne ontdekking. Naast het feit dat ze heel erg mooi is, zet ze ook een noemenswaardige rol neer. Na een kijk op haar IMDB-pagina is de verrassing des te groter, aangezien dit zowat haar eerste rol ooit is.

Maar ook de bijrollen worden meer dan degelijk neergezet. John Hawkes is wederom genietbaar als onguur figuur, Hugh Dancy en Sarah Paulson zijn ook niet slecht.

Ik had visueel e.e.a. verwacht - na het zien van de prachtige poster - en dat is niet tegengevallen. Het oogt erg down-to-earth: donkere, grauwe scènes worden afgewisseld met dromerige taferelen. Regisseur Sean Durkin - mij onbekend - lijkt er niet de minste moeite met te hebben: naast mooi camerawerk is ook de 'samensmelting' van heden en verleden vaak de moeite waard.

3,5

Best een goed drama (waarom de film mede betiteld staat als een "Thriller" is me een raadsel) wat ook nog eens weet te boeien. Wat deze film vooral goed maakt is de uitvoering in combinatie met de cast. De cast bestaat uit veel vrouwen en velen zien er fraai uit (o.a. Sarah Paulson en Elizabeth Olsen) en lopen ook regelmatig schaars gekleed rond (inclusief Elizabeth Olsen). Buiten het feit dat de vrouwen er fraai uitzien speelden ze ook best goed en hetzelfde geldt voor John Hawkes als de creepy Patrick. Hier en daar is de film ook wat gewelddadig en zitten er ook wat oncomfortabele scenes (seksueel getint) in.

Qau verhaal had het wel wat weg van de sekte van Charles Manson.

Aardige film waarin een jonge vrouw ontsnapt uit een sekte en terecht komt bij haar zus en zwager. De sekte zelf wordt wel geloofwaardig neergezet, ditzelfde geldt helaas niet voor het hoofdpersonage. En dat ligt niet aan het acteerwerk van Elizabeth Olsen (het jongere zusje van de Olsen-tweeling). De eerste helft is wel boeiend, hierna zijn er te weinig ontwikkelingen om boeiend te blijven.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Wat een drama voor haar leven...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Prima geluid (Dolby Digital aanwezig)...

Na het kijken gelijk maar even Jackson C Frank opgezet

Aardige film over een interessant onderwerp. Maar mij is het iets te manieristisch uitgewerkt. Dat ligt aan de cinematografie, het ritme en vooral de algehele look. Dat is persoonlijk en ik snap goed dat dit voor bepaalde mensen een échte topper is.

Heden en verleden wisselen elkaar in flashbacks af, zonder dat er daar door enige verwarring ontstaat. Integendeel, het is knap gedaan en toch ontbreekt het deze film aan een zekere diepgang en komt het einde wat abrupt, de kijker met verschillende besluiten achterlatend.

Elizabeth Olsen speelt wel goed als door een naar verleden getekend meisje en worstelend met het aanvaarden van een nieuw leven.

Interessante tip

Het knappe van Marta Marcy May Marlene is vooral dat het invoelbaar weet te maken wat het effect is van een lange tijd weggeweest te zijn in een vreemde, duistere plaats, weg van de normale wereld. Er is iets ongemakkelijks aan de film, een constant gevoel dat alles gek is, ook de "gewone wereld". Daarnaast is de sfeer ook nog eens paranoïde: er moet wel iets ernstigs gaan gebeuren. De filmische middelen zijn ogenschijnlijk simpel, maar toch bijna hallucinant en duidelijk kunstig gedaan. Ze plaatsen je in het hoofd van het titelpersonage, wat een benauwende trip oplevert. Tot aan het benauwende einde (dat perfect gekozen is wat mij betreft) zat ik er helemaal in. Elizabeth Olsens sterke acteerwerk helpt natuurlijk daaraan mee.

Enkele minpuntjes doen wel wat afbreuk. Zo vond ik dat de sekte misschien iets meer aandacht had mogen verdienen en dan vooral de positieve kanten. Een korte verleiding van de leider is niet genoeg om duidelijk te maken waarom toch zoveel mensen zich er bij aansluiten. Ik weet dat Martha zich alleen voelt en een slecht verleden heeft gehad, maar de film is zo effectief in het belichten van de slechte kanten van de sekte dat het nooit begrijpelijk wordt dat iemand die hulp zoekt zich er bij aan zou sluiten. Op papier snap ik de motieven wel, maar Durkin weet nergens dit overtuigend te brengen. Zo goed als hij is in het overbrengen van onbehaaglijke gevoelens, zo slecht lijkt hij er in te zijn om dit met meer positieve emoties, al komt dat misschien omdat hij het te weinig probeert. Tevens vind ik dat Martha in de twee jaar dat ze in de sekte heeft gezeten misschien wat al te wereldvreemd is geworden. Nu al weet ze bijna niets meer van de conventies van de wereld erbuiten, maar ze was toch oud genoeg voordat ze bij de cult ging om te weten dat in het bed kruipen van twee mensen die seks hebben niet bepaald een geaccepteerde behandeling is. Soms overdrijft Durkin zijn vervreemding wat.

Maar over het algemeen een sterk debuut en een aangrijpende, beklemmende film. Durkin kan een grote worden.
4*

Met dit beklemmende psychologische drama maakt regisseur Durkin een ijzersterk debuut. Dat geldt nog meer voor Elizabeth Olsen, die een geschakeerd personage op een geweldige manier tot leven brengt of beter nog: haast tot leven brengt.

Bij het zien van de film bekroop mij van lieverlee hetzelfde onbehaaglijke gevoel, dat ook Martha’s zus en zwager ervaren omdat zij alsmaar geen antwoord krijgen op de vele vragen waarmee ze zitten. Als kijker heb je dan nog het voordeel dat tenminste nog een tipje van de grauwsluier wordt opgelicht. Maar toch...

Na het verontrustende open einde bleef ik met een onbevredigd gevoel achter. Die benauwende slotscène is wellicht een aardig uitgangspunt voor het maken van een sequel, al was het alleen maar om mijn honger naar meer te stillen.

Tarkus schreef :

Zwaar ontgoocheld , het verhaal stelt weinig voor en is bijzonder saai en het abrupt einde maakt het des te meer een bevestiging om deze film toch een zeer teleurstellend punt te geven.

De cast deed het inderdaad niet slecht. 2/10

Zeer sterk drama, over de nasleep van de mentale ballast na een sekte ontsnapping. Durkin weet zowel deze interessanthe thematiek erg voelbaar uit te beelden, Olsen weet dit echt enorm indrukwekkend en beklijvend bij de kijker over te brengen en op een zeer effectieve beklemmende manier geschoten door Lipes.

Audiovisueel, narratief en performance driven, in handen van meer dan een zeer talentvol regisseur. De transities van heden en verleden waren adembenemend, Martha die meehelpt in het huishouden en het einde zijn de scenes om in te lijsten. Al kent de film geen enkele scene die tot overbodig te bestempelen is. In elke scenes zit een facet van de nasleep. Subliem.

Het verhaal interesseerde me geen zier. Nep gelach, nep gehuil en zeer marginaal geacteerd. Een afrader dus!

Wat een ondergewaardeerd meesterwerk!!!

Martha ontsnapt na twee jaar uit een soort van sekte. Ze vlucht naar haar zus die inmiddels pas getrouwd is. Veel meer dan dat gebeurt er niet in de film. De sfeer is erg gespannen en beklemmend. Dat is bepaald geen prettig gevoel. Maar het past wel erg goed bij de film. Verder kruipt de film ook knap in de verknipte psyche van de hoofdpersoon en dat maakt hem heel boeiend.

Vooral een performance driven film waarbij de mooie Olsen mag schitteren met haar talenten. Qua plot erg zweverig, maar de flashbacks zijn wel op een uitmuntende manier verweven met haar dagdromerige en paranoïde gevoelens die ze heeft wanneer ze bij haar zus "logeert".

Het open einde heeft bij veel mensen voor gefronste wenkbrauwen gezorgd. Ik zou het niet echt specifiek als slecht willen benoemen, maar die vrije interpretatie vind ik niet echt aanwezig en misschien is dit einde ook wel tekenend voor een gebrek aan vermogen om er een fatsoenlijk eind aan te brouwen.

3,0*

Uitstekend drama met een goede thrill.

Al bekroop mij de gedachte dat de cast bij een modellenbureau was weggeplukt, gelukkig maakte het verhaal -met de zo nu en dan prachtige filmische beelden en goede flashbacks- alles goed. Ik schatte het in als een voorspelbaar filmpje, ook mijn vriendin dacht als wel vaker romances en intriges te voorspellen, maar gelukkig hadden we het helemaal mis!

De laatste scene kon ik -anders dan de critici hiervoor- wel waarderen: "voorspelbaar is anders".

Antonio Campos zijn hand is zichtbaar.

Dat wordt bevestigd door dit interview.

Durkin's miniserie Southcliffe (2013) staat op het verlanglijstje.

Prachtige, schitterend geschoten film die (begrijpelijk) niet op ieders sympathie kan rekenen omdat hij veel vragen onbeantwoord laat. Hierdoor hield hij mij juist constant bij de les en werd ik volop in het verhaal gezogen.

Mooie (debuut)rol ook van Elizabeth Olsen, het jongere zusje van de Full House-tweeling.

Geen briljante film, maar niettemin erg sterk, vooral in sfeerzetting en acteerwerk.

Stem verhoogd van een 8 naar een 9, de puzzelstukjes vielen de tweede keer nog meer op hun plek. Prachtige, pure film met een wereld(debuut)rol voor de sowieso geweldige Elizabeth Olsen.

Een hele matige film.

het onderwerp is erg boeiend, maar de film is erg saai en traag.

Ook het einde vond ik vreemd

Een beetje saai. Vooral omdat er nergens echt een bijzondere invalshoek wordt gekozen en omdat het allemaal iets te veel voortkabbelt. Het begint al met de zus en haar man, die beiden zeer cliché zijn, met de zus die het nog even wil aanzien en manlief die zich al snel irriteert. Serieus? Ook weet Olsen maar weinig te doen en blijft iets te stil in haar rol waardoor die nooit gaat leven. En de stukjes bij de sekte zijn wel aardig, maar geven geen reden zo snel waarom je daar zou willen zijn. Wel wordt goed duidelijk gemaakt hoe men elkaar gek maakt daar. Verder kabbelt het allemaal wel voort wat soms best lekker is en ook wel wat sfeer geeft, maar het wil nergens echt exploderen. Ja, eenmaal, op dat feestje met die verontrustende muziek op de achtergrond die verdwijnt bij het innemen van een slaappilletje. Zo volgt de vorm de inhoud. Goed, en dat had ik graag meer gezien. Nu slechts 2,5*.

Mooie, rustige film. Eentje die ik ben gaan zien omwille van die prachtige poster. Misschien nogal een rare aanleiding om een film te gaan kijken, maar het heeft zeker een aangename kijkervaring opgeleverd.

Het kabbelt allemaal voort op een lekker tempo, en gedurende de ganse film is er sprake van een nogal serene sfeer. Erg diep gaat het allemaal niet, al denk ik niet dat ik daar nou echt treurig om ben. Op deze manier behoud de film zijn mystiek tenminste.

Visueel mooi, soundtrack mooi, acteerwerk meer dan prima. Tja, eigenlijk weinig op aan te merken, behalve dan dat ik nergens écht van m'n stoel viel. Het einde valt inderdaad wel op, al had ik er geen problemen mee. Wel tekenend voor de rest van de film eigenlijk, en da's op een positieve manier bedoeld.

Aangenaam dus wel. 3,5*.

Echt een prima psychologisch drama. Sterk acteerwerk van Hawkes en Paulson maar Elizabeth Olsen draagt deze film. Dat dit haar debuutfilm is maakt het nog knapper. Naast het feit dat ze een erg knappe verschijning is, acteert ze hier erg sterk en weet ze vaak met alleen een gelaatsuitdrukking veel duidelijk te maken.

Dat deze film een open einde heeft stoorde mij niet en maakte de film er alleen maar beter door. Minpunt is wel dat de sekte wat beter uitgewerkt had kunnen worden. Een dikke 7, want de film blijft na het einde in je hoofd zitten en dat is een groot compliment aan alle mensen die betrokkenen zijn bij deze film.