Apache (1954)

Het lukt de film niet mij te overtuigen dat het verhaal wel eens echt gebeurd zou kunnen zijn. Het lijkt erop dat de film wel die pretenties had. Deze kronkel had invloed op mijn waardering.

Redelijke western, niet meer en niet minder : 3.0

Deze film is inderdaad gebaseerd op een bestaand persoon en op echt gebeurde verhalen.
Massai is een Apache die in beginsel weigert zich te onderwerpen aan de blanke macht.
Hij komt terecht in een vreemde spagaat omdat zijn volk zich passief de blanke overheersing laat welgevallen en Massai alleen komt te staan in het ophouden van de oude levenswijze van de Apache.
En net als je je zou kunnen ergeren aan het feit dat Massai gespeeld wordt door een blanke, blauwogige Lancaster... dan blijkt uit oude vertellingen dat deze Massai inderdaad een blauwogige Apache was.
Er zitten mooie momenten in de film als Massai verdwaasd rondloopt in de grote stad met al zijn onbekende voorwerpen en drukte. En als hij een Cherokee ontmoet die zich het blanke leven eigen heeft gemaakt en zelfstandig als boer door het leven gaat.
De dialogen tussen Lancaster en Peters vind ik minder, vooral uit de mond van Peters klinkt het één en ander tenenkrommend.
Ik heb Lancaster hoog zitten, maar hier vind ik hem niet op zijn plek en het is net alsof hij dat zelf ook beseft, hoewel hij zijn stinkende best doet.
Hier zou ik wel een remake van willen zien met betere dialogen die de onmacht van Massai beter zouden weergeven.
3*

Hier een link met prachtige info en het verhaal van Massai:
Massai, Apache

Bedankt voor de zeer interessante link Barfly.

Zelf waardeer ik deze film, die ik kort geleden weer eens gezien heb, wel iets hoger, en Lancasters vertolking eveneens.

Ik kreeg dat gevoel eigenlijk niet zo dat hij niet op zijn plaats was in deze rol.

Hij had altijd een pakkende uitstraling.

Ik heb weer met genoegen zitten kijken.

Overigens was genoemde Massai zeker niet de enige blauwogige Apache.

Lancaster compenseerde een heleboel met zijn fysiek in deze film. Toch had het iets ongemakkelijks en dat kan best ook komen doordat ik het altijd zeer jammer vind als de rol van een indiaan ingevuld word door een blanke. Ik vind het erg moeilijk daar overheen te kijken. Hetgeen me dus ook bijna nooit lukt.

Bedoel je met je laatste opmerking dat er meer blauwogige Apaches zijn? Of bedoel je dat de meeste indianen in deze film van alle kleuren ogen hebben, behalve bruin?

Bij je mening betreffende het spelen van Indianen door blanke acteurs moet ik je volledig gelijk geven.

Gelukkig zie je dat tegenwoordig niet zoveel meer.

Maar er worden natuurlijk wel veel minder westerns gemaakt ook.

Verder bedoelde ik dat ik al vaker over blauw-ogige Apaches heb gehoord.

Maar ongetwijfeld zullen er onder de overige 'Indianen' in deze film wel een aantal met on-Indiaanse kleuren ogen geweest zijn, haha.

Is er trouwens een stukje van de tekst weggevallen in je eerdere bericht?

Het ging over de leuke kanten van de film en hield plots op.

Sorry, ik herlees je tekst zojuist, en zag dat je hem hebt aangevuld.

Mijn fout.

Inderdaad een leuke scène.

Film die het beste en slechtste van jaren ’50 Hollywood in zich verenigt.

Positief is dat het een van de eerste films is die de indianenproblematiek niet vanuit het oogpunt van een 'blanke' maar vanuit een indiaan zelf vertelt. Een nogal gewaagde stap in het op dat moment ultra-conservatieve Amerika. Daarbij is het verhaal ook nog eens redelijk genuanceerd. De indiaan Massai is dan wel de stoere hoofdfiguur, maar de film is geen puur eerbetoon aan de indianen of aan de verloren indianentradities. De indianen zijn niet allemaal goed, de blanken zijn niet allemaal slecht.

Het treurige daarentegen is dat de twee hoofdrollen, de indiaan Massai en zijn 'squaw' worden gespeeld door twee zwaar en vooral slecht geschminkte blanke acteurs: Burt Lancaster en Jean Peters, en dat ziet er gewoon niet uit; vooral ook omdat hun mede-indianen zo te zien wel door echte natives worden gespeeld, maar blijkbaar puur voor de decoratie worden ingezet.

Lancaster is een prima acteur, maar dit had hij nooit moeten doen. De dikke koeklaag op zijn gezicht en de belachelijke pruik leiden al behoorlijk af, en ook zijn spel komt geforceerd over. Vooral in de eerste akte van de film, als hij als ontheemde Indiaan door een westerse stad zwerft, lijkt hij meer op een verdwaalde carnavalsvierder dan een gevaarlijke Apache. Dat wordt nog eens versterkt door het gegeven dat de eerste akte vrijwel volledig op een studioset is gefilmd. Een slecht toneelstuk.

Vanaf de tweede akte, als Massai terug probeert te keren naar zijn thuisland wordt dat al beter. De schitterende opnames van ondermeer de Rocky Mountains dragen daar zeker aan bij. Ook Lancaster lijkt meer in zijn element, als hij als een soort eenzame wreker meedogenloos de blanke overheersers te grazen neemt. Ook de zeer hardvochtige manier waarop hij in eerste instantie omgaat met zijn 'vrouw' Nalinle (Peters) is op zijn minst apart om te zien.

De film is relatief kort, wat voor het tempo niet verkeerd is, maar daardoor wel (soms onlogisch) door de verhaallijn heen raast. De finale is niet alleen afgeraffeld, maar ook volkomen idioot. Dat heeft ongetwijfeld ook te maken met het door de studio voorgeschreven happy einde. Dit overigens zeer tegen de zin van Lancaster en regisseur Aldrich.

Ook leuk; een cruciale bijrol voor een jonge Charles Buchinsky, die niet veel later zijn achternaam zou veranderen in 'Bronson'.

Uiteindelijk als geheel toch wel een kleine teleurstelling. Niet dat ik heel veel van Apache verwachte, maar er zaten écht goeie stukken in de film, maar helaas ook mindere. Wel is het tempo best lekker en is de film sowieso wel aardig, maar echt indruk achterlaten deed het dus niet. Hoeveel er uit deze film echt gebeurt is weet ik niet, maar ik vond het best realistisch overkomen. Al zitten er ook wat flink onrealistische dingen in de film. Burt Lancaster is een geweldig acteur. Vind de kritiek op zijn rol hier ook wel wat overdreven. Natuurlijk ziet hij er niet echt indiaan achtig uit, maar ik vind het in ieder geval prima acteren. Jean Peters was wel een enorme ramp. Deze film zit verder redelijk dicht tegen een drie aan, maar de film mist wat. 2,5*

Vanavond te zien op MGM Channel > 21:00 uur

Voor zijn tijd toch een gelikte western. Qua make-up zitten er redelijk veel fouten in, maar dat heeft ook wel weer zijn charme. Het was al erg lang geleden dat ik deze gezien had, maar dit zijn wel films die ik vreet. Lancaster met zijn zwarte pieten schmink moet doorgaan voor een Apache indiaan, en hij komt er nog mee weg ook. Het verhaal is prima en de locaties zijn ook erg mooi. Jaren 50 westerns hebben voor mij toch altijd wat speciaals, ik heb er nog een hele rits liggen op DVD, die ik ooit eens gekocht heb door de jaren heen. Ik denk dat ik aan westerns zo ongeveer 60 films heb liggen, en ik mis nog wel een paar westerns die ik eigenlijk moet hebben, waaronder deze. 3,5*.

Een goede oudewetse Westernfilm...

Prima verhaal volgen...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Burt Lancaster...

Maar behalve jonge acteur Charles Bronson niet gezien...

Redelijk oudewetse klassieke muziek (geen Dolby Digital)....

Geen breedbeeld, alleen 4:3...

Wel een mooi landschap, maar geen HD aanwezig...

svp ik snap het al:

Charles Bronson

Bronson speelde de rol van Hondo, maar ging op de aftiteling nog door als Charles Buchinsky volgens mij...

is deze film ndl ondertiteld en waar kan ik dit inkijken

Een solide en onderhoudende western, met aardige actiescènes (al werd er meer gepraat), gebaseerd op historische feiten, die verteld werd vanuit het gezichtsveld van de indiaan. Het verhaal had wel meer diepte mogen hebben en het slot was wat vreemd. De verschijning van Burt Lancaster, ook al speelde hij goed, vond ik minder geschikt om voor een apache indiaan door te gaan.

Toch vreemd kijken: 3 geschminkte (blauwogige) blanken die voor Apachen moeten doorgaan. Wat een contrast met hun stamgenoten, cq. indiaanse figuranten.

Aan het einde slaat de Hollywood-censuur (weer) toe Plot is herschreven.

Apache is gebaseerd op het verhaal van een bestaande indiaan, maar daar houdt iedere vergelijking op. Als je het verhaal van Masai leest dan is de film zwaar overtrokken. De enige vergelijking is de ontsnapping en de terugtocht naar zijn thuisland. Daarmee is niet te zeggen dat apache een slechte film is, integendeel, apache is een zeer onderhoudende western. Hierboven wordt gemiept over een blauwogige apache, ja in die jaren 50 zetten ze nog geen gekleurde lenzen in. Kijk naar het acteren van Lancaster, dat is gewoon goed. Daarbij wordt hij goed ondersteund door Peters en McIntyre. De film doet wat rauw aan doordat op sommige momenten Massai medogenloos is, maar dat is de regie van Aldrich, vergeet niet in die tijd waren de blanken maar ook de indianen en mexicanen niet zo lief voor elkaar.

De landschappen zijn zoals dat hoort in een western, fenomenaal. Je moet deze western eens bekijken en dan bedenken begin jaren vijftig amerika, toen was een film uitbrengen over een apache die door blanken werd weggevoerd, zichzelf alleen maar beschermde en alleen maar vredig wilde leven, een gedurfde actie. Alleen daarom al verdient de film een hoge score, die van mij een 3,5 dit vanwege het feit dat de film weinig overeenkomsten vertoond met het werkelijke leven van Massai.

Ik ben het grotendeels eens met de mooie review van W.V. .

En heeft dan ook het gras al grotendeels voor mijn voeten weggemaaid

De dikke lagen schmink op Burt Lancaster gezicht daar had ik niet zo'n moeite mee .

Het voordeel is als je veel westerns kijkt dat je daar aan gewend raakt en in die tijd was dat normaal.

Maar wat die blanke acteurs nog wel eens de neiging hadden als ze voor indiaan door moesten gaan dat gingen over acteren.

Lancaster heeft hier geen last van en zet een prima rol neer .

Jean Peters is iets minder overtuigend .

De western die eigenlijk een grootte achtervolging is houd de vaart er goed in .

Dit allemaal gefilmd in indrukwekkende locaties.

Komt uit op blu-ray bij Koch.

Details - Blu-ray - Koch Media Film - kochmedia-film.de

De film speelt zich af in 1886. Het is de tijd dat de blanke kolonisten definitief het Amerikaanse westen in hun bezit nemen. Kleine nederzettingen worden steden. De prairie wordt gecultiveerd in akkerland en weidegronden voor het vee. En de inheemse bevolking? Die heeft de strijd tegen de inname van hun land zo goed als opgegeven. Ze leven onder belabberde omstandigheden in reservaten, werken voor een hongerloon, vallen ten prooi aan de alcohol of passen zich aan.
Zo zijn de eens zo trotse en strijdlustige Cherokees landbouwers geworden die graan zaaien en oogsten en verhandelen met de blanken. De Apachen hebben het langst gestreden, maar hebben na de overgave van hun opperhoofd Geronimo ook de handdoek in de ring moeten gooien. De film begint vanaf dat moment als de Apache Massai zich niet bij de overgave neerlegt en in zijn eentje de strijd voortzet.
Burt Lancaster speelt Massai. De trotse krijger op de vlucht voor de blanke overheersers. Zijn blauwe ogen fel zichtbaar in een bruin gezicht. Hoewel blauwogige apachen niet ongewoon waren (zo bevestigen ook een aantal gebruikers), irriteerden de immer oplichtende blauwe ogen mij op den duur wel wat. Regisseur Robert Aldrich gebruikt de droeve lijdzaamheid van die blik wel heel erg demonstratief om de hoeveelheid onrecht die Massai overkomt emotioneel te benadrukken. In beginsel werkt het goed. Het raakte een gevoelige snaar bij me. Op het laatst is dat trucje wel uitgewerkt en dacht ik: Ah. Daar gaan we weer.
Geen aardige man trouwens, die Massai. Althans volgens de huidige norm. Hij is hard en meedogenloos. De oneerbiedige manier waarop hij zijn squaw behandelt, zou in deze tijd reden genoeg zijn om hem jarenlang op te sluiten. Heel illustratief toont de film hier dat de leefwijze van de Apache en de blanke ver uiteen liggen. Eerder in de film heeft Massai een ontmoeting met een landbouwende Cherokee die tot Massai’s stomme verbazing de opdracht van zijn vrouw om een emmer water te halen heel gedwee uitvoert. “You have a woman and yet you carry the water?” Het moment sterkt Massai in zijn besluit om nooit de wetten van de blanke te volgen.
De toon in de film is behoorlijk somber en cynisch. De verkwanseling van de rechten van de indianen is schrijnend. De teloorgang van de inheemse bevolking die al eeuwenlang Amerika bevolkt en er in harmonie met de natuur leeft, is pijnlijk. De eenzame strijd van Massai is in dit licht bezien begrijpelijk en eerzaam maar tegelijkertijd ook hopeloos. De tijd van de trotse krijger lijkt definitief voorbij.
Het einde van de film is een teleurstelling. Dat einde blijkt niet het einde te zijn zoals het draaiboek dat voorschreef. Volgens het originele scenario zou Massai aan het eind in zijn rug worden geschoten. Zo zou nog eens de onbetrouwbaarheid van de blanke man worden geaccentueerd. Een passend dramatisch statement dat door de producenten (waarvan Lancaster er één was) als te drastisch werd beschouwd. Die zagen liever een einde waarin iedereen opeens goede maatjes met elkaar is. En zo geschiedde. Tot ontevredenheid van Aldrich trouwens. En de mijne.
Dikke domper dus. Maak dan geen film over de onafwendbare dood van een moedige krijger, denk ik dan. Zijn moed wordt immers afgemeten aan de uitzichtloosheid van zijn missie. Het einde maakt de voorafgaande 85 minuten van de film tamelijk zinloos.

Aardige western die leuk voor een keer is.