Obrazy Starého Sveta (1972)

Belovy meets Glocken aus der Tiefe. Veel kapotte gezichten, manke mensen, slechthorenden en bouwvallen. Schitterende fotografie, verweerde portrettering en een unieke kijk op de Tsjechoslowaakse armen. Aanrader vooral voor wie bovengenoemde documentaires kent of interessant lijkt.

In Pictures Of The Old World komt veelal de oude generatie aan bod en dan vooral hun dagelijkse bezigheden. Middels een combinatie van stills en lopend camerawerk, krijgt iedere persoon enkele minuten (ongeveer 5) screentime. Hierbij gevolgd door de camera, probeert hij/zij op een niet geforceerde manier indruk te maken. Het zijn fijne, korte impressies, maar eigenlijk iets te kort. Hierdoor blijf je eigenlijk constant met een onbevredigd gevoel achter omdat je meer van de desbetreffende persoon wilt weten, maar de documentaire al naar de volgende is gegaan. Maar dat neemt niet weg dat Pictures Of The Old World een mooie, sfeervolle docu met echte, oprechte mensen; en niet simpelweg personages.

mooie fotografie en een modernistische aanpak tilt dit wel boven de 'man bijt hond' aanpak van de inhoud uit... waarschijnlijk doe ik de film daarmee te kort, maar ik kan dit type film niet zomaar kritiekloos hoog scoren als het toch niet veel meer doet dan korte impressies van gewone oude mensen achter elkaar plakken... klein zeventje

Opvallend inderdaad dat je de Belovy er zo achteraan zou kunnen plakken zonder het idee te hebben van de tijd en afstand die er tussen zit! dat zegt wellicht ook iets over deze mensen.

Maar de fotografie is dan ook werkelijk prachtig! Net zoals de dramatische klassieke muziek goed werkt (24 City heeft dat bijvoorbeeld ook). Tevens was de afwisseling tussen foto's en bewegende beelden fraai, niet? Kakte op een gegeven moment wel wat in (en was moe toen, dus dommelde wat weg), maar herpakte zich daarna geloof ik weer.

Komt uit bij Second Run.

Like!

Mooi kleine docu over mensen die ruim 50 jaar geleden al tot een ander tijdperk leken te horen, en dat is nu natuurlijk helemaal het geval. Oneerbiedig gezegd deden hun levens bijna middeleeuws aan. Ik vond het wel een fascinerend kijkje in die verdwenen wereld, waar de mensen soms ontwapenend eerlijk antwoord geven op de Grote Vragen in plaats van quasi-wijsheden te prevelen: "Weet ik niet, ik ben niet zo veel naar school geweest."

Prachtig die doorleefde gezichten, op een opmerkelijk jeugdig ogende 80-jarige na- al moet je de leeftijden soms wel met een korreltje zout nemen vermoed ik.

De korte impressies doen niet altijd recht aan de mensen, maar de combi film-foto werkte verrassend goed, en ook de muziek had echt meerwaarde. Bij de man die ondanks zijn verlamming een huis had gebouwd vroeg ik me trouwens af waarom hij een trap had gebouwd naar zijn voordeur?