Sgarro alla Camorra (1973)

Volstrekt absurd melodrama doordrenkt van katholieke symboliek, Napolitaanse volkscultuur en sentimentaliteit in een italocrime jasje. Kortom: een typische Merola film, het debuut op het grote scherm zelfs van deze sympathieke volkszanger die helaas niet kon acteren, werd ook door een ander overdubd en regelmatig bodydoubled.

Hij speelt hier reeds zijn gebruikelijke persona van arme donder die tegen zijn zin verstrikt raakt in de klauwen van de camorra, hier vooral tegenwoordigd door Don Enrico - Anatrelli, inderdaad vooral gekend uit de Fantozzi saga ! Dat maakt de onbedoelde comic relief van deze pure camp nog groter. Na 7 jaar- want een echte man klikt niet- te hebben gezeten for a crime he didn't commit komt hij dankzij protectie vrij, maar de booswichten van de camorra verlangen hiervoor wel een wederdienst.

Het enige wat Andrea kan doen is zijn jonge collega-visser Pietro waarschuwen voor het brede pad dat naar de verdoemenis voert, waar je zoals gekend ook aardig wat verderfelijk vrouwvolk aantreft , zoals femme fatale Diana die Andrea ooit een loer draaide en nu staat te trappelen om Pietro te corrumperen. Die heeft daar wel oren naar, zeker omdat zijn vriendinnetje gespeeld door niemand minder dan Silvia Dionisio devoot katholiek is en rein wil blijven tot haar huwelijk...

Dit leidt dan tot een absurde climax waarin o.a. de pietà wordt geciteerd evenals west side story in een bizar laatse duel ouwe guappo stijl, dit alles tijdens de kerstnacht !

Men verwarre deze film trouwens niet met Merola's samenwerkingen met Alfonso Brescia ( sommigen beter gekend onder de naam Al Bradley ), die italocrimes waren met een melodramatische inslag, dit is een melodrama met italocrime inslag.

Geen sleaze want Dioniso is hier amper 10 minuten en dan nog- een unicum bijna- aangekleed in beeld, de actie bestaat vooral uit absurde kloppartijen en de zgn. comic relief werd hier verzorgd door Cannavale en De Vico in een soort Franco en Ciccio eerbetoon, maar grappig zijn ze hier niet.

Merola mag 3 keer zelf zijn schlagers ten gehore brengen in een film die op DVD is uitgebracht, zonder anderstalige onderschriften. Logisch, want dit is niet meteen geschikt kijkvoer voor een internationaal italocrime publiek.