Shi Si Nu Ying Hao (1972)

Vroege kung fu film met alle standaard scene's inclusief vliegende mannen.... Voor de liefhebbers een must see.

De grotendeels fictieve verhalen over de generaals van de familie Yang (Song Dynasty 960–1279) vertellen over de onwankelbare loyaliteit en de opmerkelijke moed van de Yangs toen ze zichzelf opofferden om hun land te verdedigen tegen buitenlandse militaire machten. Deze folkloristische verhalen zijn net zo bekend in China, als onze sprookjes.

Deze film, een productie van de Shaw Brothers Studios, begint met Yang Tsung Pao, die de grens van Song probeert te verdedigen tegen West-Xia (een gedeelte van wat nu Mongolië is), in de strijd de dood vindt. Hierna starten zijn grootmoeder (Lisa Lu)samen met zijn vrouw Mu Guiying (Ivy Ling Po) en de andere weduwen een wraakexpeditie tegen de koning Feng Tien van West-Xia en zijn zonen.

Volgens moderne Hong Kong-normen is de actie in de film niet heel bijzonder indrukwekkend meer. Wel bijzonder is dat de film werd gekenmerkt door een overwegend vrouwelijke cast. Dat in de tijd van uitkomen niet (veel) voor kwam in Aziatische films! Al wordt die invalshoek ook niet uitgebuit. Het feit dat de hoofdpersonen vrouwelijk zijn, is niet zo belangrijk als het feit dat ze patriotten zijn. Er is ook niet veel op het gebied van karakterontwikkeling en dus kan het een beetje lastig zijn om de veertien verschillende vrouwelijke vechters van elkaar te onderscheiden.

Dat de actiescènes van de dames niet zo flitsend meer zijn, wordt gelukkig gecompenseerd, doordat er veel grote, kleurrijke uitgebreide gevechts- en vechtscènes, die bijna allemaal in de panoramische buitenlucht zijn gefilmd. En tja...de film bezit ook een coole memorabele scene met een "menselijke brug" daarom kan ik er géén slechte beoordeling aan geven? En zonder CGI! De één tegen één gevechten zijn daarnaast ook nog eens lekker bloederig.

De onberispelijke kostuums zagen voor het grootste gedeelte er goed uit! Alleen door de outfits van de infanterie-troepen van West-Xia met hun rood en witte rand van bont lijken ze voor ons westerlingen nogal op kerstman-hulpjes. Tegen het einde werd er ook wel iets meer gebruik gemaakt van de studio. Het bederft de pret verder niet!

Uiteindelijk was de film een commercieel succes in de bioscoop en tijdens de 11e Golden Horse Awards (de Taiwanese tegenhanger van de Oscars) in 1973 ontving het meerdere prijzen. In 2011 werd de film opnieuw gemaakt als Legendary Amazons (2011) door Jackie (producer) en Frankie Chan (regisseur) maar in tegenstelling tot die remake, die bij elke beurt probeerde grappig te zijn (en dat nooit was), is het origineel een erg fijne en serieuze actiefilm!