Gyakuten Saiban (2012)

Wereldpremiere op het IFFR 2012

Geniaal. En ook echt geregisseerd door Takshi Miike.

Dat zijn ze altijd, bedoel je geschreven? Dat doet ie namelijk zelden, dus dat zou wel bijzonder zijn.

yes! deze zit tussen mn diensten

wat bedoel je?

wat bedoelde jij? "En ook echt geregiseerd door Takashi Miike"

Naja eh regisseren doet ie altijd wel, alleen hij schrijft zn scripts niet zelf, dus bedoel je dat ie dat nu WEL doet? Geen idee wat je daar bedoelde.

Waarschijnlijk kende hij het spel en was hij verrast dat Miike (the man himself!) hiervan een filmversie gemaakt heeft?

In Miike's rechtbankdrama heeft iedereen raar haar en vliegt er bij vrijspraak confetti doorr de zaal. Maar dat is helaas niet genoeg om van een spanningsloos saai rechtbankdrama een leuke/goede film te maken. 3*

Weer eens een vervelende Miike zelfs. Vooral het eerste uur is puberaal, verre van leuk en onsamenhangend. Niet altijd per se negatief bij Miike dat laatste, maar in combinatie met het eerste dodelijk. Hoewel de rechtbank scenes gedurende de film veel te lang duren en er complot op complot wordt gestapeld wordt het leuker naarmate de film vordert, omdat Ishibashi Ryo de zaak een beetje red met zijn karakter.

De andere karikaturen/karakters komen maar langzaam tot leven - maar Dwight Phoenix groeit wel in zijn rol. Een kaketoe moet uiteindelijk de boel redden, evenals een opblaasbare samoerai, maar dan voel je al aan dat de film slagzij heeft gemaakt en op het punt staat kopje onder te gaan.

We moesten dan wel ons kinderhart "open zetten" volgens Miike bij de aftrap, maar net als Great Yokai War ontbreekt er enige substantie om je hart voor open te stellen. En waarom moeten dergelijke onzin films altijd zo ellenlang duren??? 135 minuten, waar anderhalf uur makkelijk had volstaan.

Trouwens een wereldpremière op het IFFR (eerste screening) in een 2/3 gevuld Pathé. Toch een beetje schamel. Maar goed 't lijkt me ook geen hoogvlieger uit het oeuvre van Miike (op voorhand al niet) - dus t zijn toch een beetje de wereldpremiere kruimels voor het IFFR krijg ik de indruk.

Het is wat anders van Miike maar moet zeggen dat ik er wel van genoten heb. De film moet het meer hebben van de personages en de grappige momenten tussendoor dan van het geheel, dat is namelijk een rotzooitje. Ook te lang, de 'extra round' was teveel. Ik twijfel nog tussen een 3 en 3,5.

Het publiek waar ik mee zat vond m trouwens geweldig, die begonnen tijdens de film af en toe te klappen en toen de film voorbij was barste het ook los. Dat ging me toch iets te ver Hadden jullie dat ook op vrijdag?

Niet tijdens de film (werd ook maar weinig hard gelachen - al zat ik net voor een clubje dat het fenomenaal vond geloof ik), wel vrij veel luid applaus na afloop. Maar Miike zat zelf in de zaal gedurende hele film (had het waarschijnlijk ook nog niet op groot scherm gezien - was immers de échte wereldpremière).

Ik kan Miike wel waarderen ook al heeft hij net zoveel miss als hit, daarom heb ik ook wel geklapt - al was dat meer voor hem dan voor deze film. Toch een fenomeen. Mag ook wel eens een vervelende film maken. Vond vooral de speelduur er teveel aan - dus volgende keer wat korter graag. Dit was categorie Great Yokai War: chaotisch en niet leuk of Agitator: langdradig en te lang. Geef mij maar Rainy Dog.

Een gemiddelde boven de 4 in de publieksstand is ook wel te verwachten. Miike trekt toch wel vooral fans en mensen die zijn naam kennen en zij die er niet van houden blijven er weg. Ik vond het dit jaar wel opvallend 'oudere publiek' tot nu toe op het festival, maar bij Miike was de publiek samenstelling toch een stuk jonger.

Yokai War

Op Twitch vonden ze hem wel leuk, met de kanttekening dat het een erg commerciële film is. Verder is waarschijnlijk wat background van de spellen ook meegenomen.

Weet iemand trouwens of het verhaal precies hetzelfde is als in de game(s)? Heb de games namelijk nauwelijks gespeeld.

Commercieel wellicht, had daar nog een gesprek over met iemand of dit in Japan nu succesvol zou (kunnen) zijn/is. Weet niet hoe succesvol Miike (qua bezoek/omzet) daar is eigenlijk. Zou dara geen uitspraak over willen/kunnen doen. Mikte wel duidelijk op jonger publiek.

Ik denk ook niet dat kennis van de game een plus is. De personages wellicht, maar die waren behoorlijk helder (evenals de verwikkelingen) die 'extra round' die Koyuki aanhaalt is wel een game element natuurlijk, maar in de film was het toch echt too much. Dan had hij uit het begin stukken moeten knippen om de lengte leuk te houden. Zodra Ishibashi er was, was het al beduidend meer onderhoudend namelijk.

Wat ik trouwens nog niet had gezegd, dat de eerste twee minuten wél veelbelovend waren qua chaos.

Het is ondertussen een aardige game reeks dus de running gags of typische karakteristieke momenten (objection!) zijn doorgaans al een stuk leuker als je ze herkent uit het spel. In dat opzicht werkt de achtergrond info wel.

Verder ben ik hier diegene die het meeste Miike films gezien heeft, dus uiteraard ben ik dé referentie

(kritiekloze)* fans zijn nooit een goeie referentie.

Dat 'Objection!' werkte wel goed, evenals een aantal running gags. De kapsels zullen er ook een uitvloeisel van zijn, maar vond ik nu erg flauw ogen. Met name blonde- en afro-Japanners kunnen we nu toch wel eens in de hoek van de uitgekauwde flauwiteiten wegzetten.

*ik weet dat dat nogal heel erg gechargeerd is, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat je (en dat geldt wat mij betreft user-breed - dus men) dan wat makkelijker dingen 'pikt' van regisseurs die je goed vindt. Zie mijn eigen vergoelijking van Kore'Eda's sentiment in Aruitemo Aruitemo en Jarman's soms lelijke gepruts dat ik goed kan hebben. Dat geldt ook voor de lengte van dingen, lelijke CGI etc. (dan is goedkoop ogend soms ineens een pré en bij Ressurection of the Lttle Match Girl is dat dan lelijk - dat soort voorbeelden (even uit de losse pols))

Njah, het CG voorbeeld slaat uiteraard nergens op, want de goedkope CG bij Miike dient vaak een ander doel (humor en absurdisme).

Verder is het nu ook niet zo dat ik overal minstens 4* kwijt kan aan Miike's films. Denk gewoon dat ik z'n "kinder"films iets beter weet te appreciëren, daarom dat ik hier wel best zin in heb. Maar ik kan natuurlijk net zogoed zeggen dat arthouse-fans bij films als deze ook allerminst een referentie zijn.

Ondanks dat ik hem niet zo nodig hoefde te zien (ook al ben ik fan van miike's werk en heb ik vroeger de orginele game gespeeld op de ds) , heeft een goede vriend me toch over gehaald om deze te zien op het IFFR.

desondanks het hysterische acteer werk en gebrek aan (onverwachte) wtf momenten, heb ik me wel erg vermaakt, en kon ik wel lachen om het erg overdreven karakter van de film, wat op zich perfect past bij de game.

kortom een matige Miike film, maar wel één van de betere gameverfilmingen die ik heb gezien.

3.5*

Mensen met vooroordelen tegen Japanse films naar deze film meenemen zou alleen maar betekenen dat ze bevestigd worden. Deze Miike is druk en ogenschijnlijk chaotisch, heeft maffe kapsels, is over de top op het hysterische af en is absurd zonder daar overigens echt heel ver in te gaan. Het blijft een makkelijk te volgen verhaaltje.

De film is best vindingrijk en bij vlagen echt leuk (vaak ook heel flauw trouwens), maar het probleem is vooral de lengte. Ik vond 'm bijlange na niet goed genoeg om een lengte van 135 minuten te verantwoorden en tegen het einde zat ik Ace Attorney uit te zitten.

2.5*

Ik had nog nooit van de game gehoord, maar ben via de trailer nieuwsgierig geworden naar de film en ben hem op het afgelopen IFFR gaan kijken.

Vond juist het over-the-top gehalte geweldig Lekker maf en flitsend, heb me geen minuut verveeld. Natuurlijk zou ik deze film niet idereen aanraden, maar als je van anime/manga houdt is het wel grappig om zo'n directe verfilming te zien (door de kapsels en typische anime reacties etc `it je in principe gewoon naar een anime met echte mensen te kijken)

Genieten.

Heerlijk vlot filmpje, in schril contrast met een oubollige en oersaai genre waartoe het behoort. In het begin wat schrik voor de lengte in combinatie met het hele rechtbankgebeuren, maar dat is nergens voor nodig.

Miike zorgt voor genoeg amusement doorheen de film. Het ziet er echt geweldig uit, de acteurs zijn duidelijk op de hoogte van de fun factor die ze horen uit te stralen en het concept zorgt ervoor dat de twee uur vlotjes volraken.

Een volwaardige Miike blockbuster, vlot, amusant en één brok entertainment. En dat in een doods genre als dit, de man verdient absoluut meer respect voor z'n brede skills en oeuvre..

4.0* en een uitgebreide review

Dat dus.

Leuke film! Ook ik heb niet veel met rechtbankfilms, dus des te leuker als er een film komt die het gebeuren flink op de hak neemt. Bij het plot moest ik wel de aandacht erbij houden om te volgen wat er nu precies gebeurt, hoe onzinnig het ook mag zijn. Maar wel vermakelijk, mede omdat alles, inclusief acteurs, uitstraalt dat het vooral niet te serieus genomen moet worden.

Mooi geschoten, zeker in het begin ziet het er indrukwekkend uit met de special effect. Verder een aantal aardige gimmicks, zoals de kapsels die vanaf de jeugd hetzelfde blijven. De baard van de rechter was ook erg indrukwekkend. Klein puntje van kritiek: het duurde wel vrij lang. Een compactere film was wellicht wat beter geweest.

Lijkt me leuk om eens te herzien met vrienden die rechten hebben gestudeerd. Hopelijk zien zij er ook de humor van in. 3,5*.

Maak er meteen een double bill van

Dank je voor de tip! Straks wordt het nog een juridische filmnacht met 5 uur aan film!

Gelukkig is die andere ook een (kurkdroge dan wel) comedy, dus er kan nog wat afgelachen worden tussendoor

Ace Attorney (2012) is geen hoogvlieger in het oeuvre van Takashi Miike.Bij een regisseur die als bekendste stijlkenmerk cartoonesk geweld heeft, is het even wennen dat de hyperactiviteit nu gegoten zit in een familievriendelijk rechtbankdrama. De knettergekke openingsmontage (WTF!) belooft een een stuk meer het stempel van de cult regisseur dan je uiteindelijk krijgt, want het werk blijft verrassend dicht bij de games. In positieve zin komen karakters als Phoenix Wright en Miles Edgeworth tot leven in een film die van begin tot eind voelt als een respectvolle fan service aan de mensen die een band met de franchise hebben. (Al is voorkennis van de games niet cruciaal om hiervan te kunnen genieten!) In negatieve zin is het allemaal zo veilig en zo geijkt dat het een wat grijze formulefilm blijft van een regisseur waarvan je weet dat hij meer in zijn mars heeft. De discussie commercieel versus niet-commercieel vind ik niet zo interessant, maar het moge duidelijk zijn dat de Japanner hiermee flink wat Yens heeft willen binnenhalen.