Merah Putih (2009)

lijkt me wel goed heb nog nooit een Indonesische film gezien

Stukje historie gezien van de Indonesische zijde.

Acteren komt wat amateurs achting over maar over het geheel blijft hij wel boeien.

Mooie beelden van Java ,en onze eigen taal wordt veel vuldig gehoord.

Einde beviel me niet al te best.

Helaas, weinig echt historische feiten. Die paar zinnen Nederlands die je hoort. Hebben ze daar Aussies voor genomen of zo? Niet geweldig geacteerd. Wel wat aardige plaatjes geschoten. Het einde sloeg inderdaad helemaal nergens op.

ik vond het wel een boeiende film, ik heb me wel vermaakt

Ben deze film gaan kijken omdat ik wel eens wilde zien hoe wij Nederlanders ons hebben misdragen daar in Indonesië. Er zaten wel een paar schokkende scenes in, maar het bleef erg vlak allemaal. Voor een voor Indonesische begrippen dure film vond ik m erg slecht. Het was allemaal nogal standaard, de typische dikzak in de opleiding en dan de onderlinge verhoudingen, het kwam zo knullig over. Van het tempo en spanning klopte werkelijk niets, het leek wel of ze met zien vieren tegen heel de Nederlandse overmacht moesten vechten. De prestaties van de acteurs waren werkelijk benden alle pijl, maar met zo'n regie kan dat ook moeilijk anders. Jammer dat deze zwarte bladzijde uit de Nederlandse geschiedenis zo slecht werd verbeeld, maar de Indonesiërs doen dat tenminste nog, meer dan je van ons Nederlanders kan zeggen. Die maken liever films over heldhaftige verzetsstrijders. De sterren voor het onderwerp, maar het stelde zwaar teleur.

Het eerste deel van een trilogie over de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië, gevolgd door "Darah Garuda" (2010) en "Hati Merdeka" (2011).
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de gebeurtenissen aan het begin van de film een specifieke verwijzing zijn naar het optreden van luitenant (later bekend als kapitein) Ramond Westerling, bijgenaamd "de Turk", die het commando voerde over het Depot Speciale Troepen en in opdracht van de Nederlandse overheid in een zogenaamde contra-terreurcampagne het Nederlandse gezag op Zuid-Celebes (nu Sulawesi Selatan geheten) diende te herstellen, hoe dan ook ...
Eigenlijk had ik gehoopt meer te zien over de strijdende partijen in het algemeen, met name de rol van Indonesië's grootste militaire leider destijds, de generaal Soedirman (of in hedendaagse spelling: Sudirman). In deze film worden de handelingen beperkt tot de belevenissen, ook op romantisch terrein, van enkele militairen in opleiding. Het einde is echt een "cliffhanger" die je doet uitzien naar het volgende deel.
Vreemd dat Hoek & Sonépouse, die voor de vertaling op de DVD heeft zorg gedragen, twee woorden/begrippen onvertaald heeft gelaten. In de kazerne prikt die dikke recruut (mijn keuze van spelling i.p.v. rekruut, gezien de herkomst van het woord) in zijn vingers wanneer hij een "jimat" maakt. Vertaal dit eenvoudig met amulet of talisman. Het inlandse dorp dat later bijna geheel wordt uitgemoord, wordt bestuurd door een "lurah", dus gewoon een dorpshoofd.
Pas tegen het einde met de overval op de rijdende colonne hoor je de blanken echt Nederlands spreken; de Nederlandse militaiten daarvóór zijn duidelijk niet van Nederlandse origine.

Nee duidelijk niet, ik heb bij de aftieteling gezien dat het britten zijn waarschijnlijk. Dit zegt overigens veel. als je niet eens de moeite neemt om een Hollander te casten voor een Hollandse rol, dan gooi je er eigenlijk al met je pet naar.

Ik was ook benieuwd naar deze film en vooral hoe de Nederlanders er van af zouden komen. Dat je gruwelijkheden en bruut geweld zou zien, had ik verwacht, maar deze eenzijdige, historisch incorrecte propaganda had ik niet verwacht. Het is te veel om op te noemen wat niet of onvoldoende, of juist teveel werd belicht, dus laat ik het maar bij de erbarmelijke kwaliteit van de film zelf houden. Bar acteerwerk, oninteressante karakters, en veel te kleinschalige oorlogscenes.

Maar toch vooral het feit dat er meer Indonesiers zijn vermoord door opstandelingen dan door Nederlandse militairen, zie je niets van. Dat de helft van de Indonesiers blij was met de terugkomst van de Nederlanders, niets.

Dat de politionele akties vanuit Nederland gezien op militair vlak een succes waren is een feit, en dat is slechts in enkele gevallen, zoals ags50 al zegt, gepaard gegaan met executies, en andere zaken die het oorlogsrecht overtreden. Maar goed, de Indonesiers zelf hebben wat dat aangaat ook een aardige duit in het zakje gedaan. Beetje jammer dat als je je trots aan de kant schuift om zo'n film objectief te bekijken, dat je dan objectief moet vaststellen dat er historisch gezien niets van klopt, en dat het filmtechnisch zo mogelijk nóg slechter is.

Er is een groot gebrek aan informatieve speelfilms over de indonesische vrijheidsoorlog.

Deze film is geen echt hoogstandje wanneer men haar aan hollywoodstandaards relateert. Maar in het land van blinden is één-oog koning, en dus vind ik deze film al heel wat. Eindelijk is er op de nederlandse markt een film te koop die tenminste iets over deze barre tijd laat zien.

Plot en acteerkunst zijn niet supersterk, maar ook niet echt slecht. Cameravoering en dergelijke vind ik zonder meer goed te noemen, en regelmatig werd ik verwend met prachtige plaatjes.

Het tweede deel, Darah Garuda, vond ik in titaliteit het beste deel vaan het drieluik.

het zegt veel over nederlanders dat ze er niet in slagen om zelf met een standaardwerk over deze periode in de historie kunnen/willen/durven komen.

Deze film is beter dan ik ooit had vermoed.

En hij begon dadelijk met een nogal schokkende scène die uitnodigt om meer te weten over de gebeurtenissen die destijds zijn gebeurd.

Een mooi stukje Nederlandse geschiedenis is dit zeer zeker niet.

Ik vond het einde een beetje raar, maar naar ik heb vernomen is deze film de eerste van 3, dus wordt het uitkijken naar de vervolgen op deze prent.

Kortom: goede film die me op alle vlakken heeft verrast.

Deze oorlogsfilm heeft het allemaal: melodramatische heroïek, schematische weergave van goed en kwaad en een overheersend gevoel van nationalisme. Het is niet zozeer een goede film als wel een interessante kijk op hoe de huidige Indonesische generatie hun collectieve oorlogstrauma van zich afbijt. Het wordt tijd dat de Nederlanders hier ook eens meer aandacht aan gaan besteden met volwaardige cinema! Schitterende oneliner trouwens: ´What do they smell like? Milk or cheese´

Jammer.

Ik had gehoopt op een echt goede, sterke film met een duidelijk Indonesische view op de onafhankelijkheidsoorlog waarin duidelijk werd uitgelegd dat wij Nederlanders daarin zo, zo enorm fout bezig waren - want dat dat zo was is onweerlegbaar, al is het nog steeds na een jaar of zeventig misschien moeilijk om dat toe te geven.

Maar de film waarop ik gehoopt had is niet deze. Ondanks het kennelijk - voor Indonesische begrippen tenminste dan - astronomische budget, zijn de production values nogal plat. De gewraakte belandas spreken brak Afrikaans - begrijpelijk wellicht dat de makers hun zuurverdiende budget liever niet aan echte Hollanders wilden uitgeven, maar toch. De vechtpakkies en andere militaire details lijken er ook echt niet op.

Wellicht het belangrijkste - het verhaal spreekt absoluut niet aan. Had er dan wat van de politiek bijgehaald, had er wat van de verwarring van de situatie van het moment bijgehaald, met alle partijen die hun rol wilden spelen, van Britten, Nederlanders, Amerikanen, tot en met alle mensen van alle eilanden aan toe. En als dat al te hoog gegrepen was, doe dan iets waardoor er in ieder geval mooie beelden komen. Of muziek die het ideaal van de onafhankelijkheid onderstreept, in plaats van een zwak Westers symfonieorkest.

Maar wellicht moet ik me daar voor al het andere bij bedenken dat ik niet de doelgroep ben - sterker, ik zit daar een halve wereld en een paar honderd jaar van verwijderd. Het hele punt van de film is dat Indonesie onafhankelijk wordt, en het verhaal raakt in Indonesie blijkbaar goed. Misschien is de boodschap wel gewoon dat het niet aan ons is om daar een oordeel over te hebben, dat kunnen ze heel best zelf daar.