Mega Shark vs. Crocosaurus (2010)

Ik keek eerlijk gezegd erg uit naar dit vervolg op 'Mega Shark vs. Giant Octopus'. Meerdere malen per week nam ik een kijkje op de fantastische websites die ons kosteloos juweeltjes als dit serveert. De met feces bekroonde chef is echter nog steeds 'The Asylum' - Het Asiel - , dat zonder twijfel een mooie toekomst tegemoet kruipt. Ik begin me meer en meer thuis te voelen in deze waanzinnige filmindustrie, waarin gigantische haaien al eens een akkefietje voorhebben met een voorhistorische krokodil van hetzelfde kaliber. De voorganger van dit kunstwerk heb ik inmiddels in HD binnengehaald en voor old times' sake eens opgelegd als zijnde een hors d'oeuvre. Ik vind het nog steeds een beroerde film, maar zo'n minimarathon leek me wel leuk.

Reeds vanaf de eerste seconde sprongen de tranen me al de ogen, daar er wederom op magistrale wijze een oogverblindende serie natuurbeelden van het scherm spatte. Het spannende deuntje op de achtergrond deed alle twijfel afnemen. Het avontuur was begonnen!

Een bende Engelstalige Congolezen is druk bezig met slavenarbeid, wanneer ze plots worden opgeschrikt door een luid gedaver. Ze spitsen de oortjes en maken aanstalten om de open mijn te verlaten, maar worden tegengehouden door hun blanke heer en meester. Als ze niet veel later een oorverdovend gebrul horen, maakt het geweer van de slavendrijver niet bepaald veel indruk meer en spurten ze zodoende door angst gegrepen weg. De blanke leperd staat wat te suffen en wordt even later levend verorberd door de enige echte Crocosaurus. Wat een introductie voor laatstgenoemde. De redder van onderdrukten zowaar. We zijn drie minuten bezig.

Vervolgens wordt er een niet onaanzienlijke sprong gemaakt over het aardoppervlak en maken we kennis met de onder fel rumoer aangekondigde Jaleel 'Urkel' White. Veel heeft hij nochtans niet te zeggen. Hij kraamt over het algemeen vrij veel Technobabble uit, doch maakt hier weinig positieve emoties mee los. Hij is blijkbaar een haaienexpert die via geluidsfrequenties een soort afweersysteem heeft uitgevonden, wat luttele minuten later al van pas komt. Het schip waarop hij werkzaam is wordt namelijk aangevallen door de overwinnaar van de eerste film. De reusachtige haai springt als een dolle hond over de boot, zwemt aansluitend op zijn dooie gemakje voorbij, en veert dan nogmaals in een boog over het schip. Dit bizarre ritueel gaat een tijdje door, tot het schip tot zinken is verdoemd. Enfin, Jaleel overleeft en heeft meteen ook zijn bestaansreden gevonden. Een grote hoeveelheid sushi klaarmaken. We zijn negen minuten bezig. Van spanningsopbouw is geen sprake natuurlijk. De actie wordt zonder terughoudendheid tegen onze façade geperst.

Nadien wordt alweer een personage voorgesteld. Een mengeling tussen Crocodile Dundee en een onverstaanbare clochard. Die scène is trouwens bespottelijk. Hij wandelt door de Congolese brousse en wordt plots aangevallen door een onzichtbaar wild zwijn. Tenminste, die indruk willen ze wekken door de camera laag bij de grond te houden en met een stevige vaart op de acteur af te stormen. Dit alles onder druk geknor.

Afijn, deze krokodillenkenner stelt dus de tegenpool van Jaleel voor en gauw genoeg komen de twee rakkers met elkaar in contact. Ze moeten samenwerken met een bazige trut die een speciale agente symboliseert. Dit trio staat centraal en vormt de belangrijkste spil in de strijd tegen de losgebroken supermonsters.

Over eigenaardigheden, visuele verstandsverbijsteringen en gaten in het script kan ik boeken schrijven. Ondanks het feit dat ik miljoenen lezers zou ontroeren en talloze prijzen in ontvangst zou mogen nemen, hou ik me in en heb ik hieronder een selectie gemaakt.

Wat iedereen het meeste zal verbazen is het moment waarop de bezopen Crocodile Dundee wordt opgegeten door de Crocosaurus, maar even later volledig ongedeerd wordt uitgespuwd en daarbovenop de ontzaglijke croc heeft gedrogeerd. Een uitleg zal je evenwel niet krijgen.

Het aantal zaken dat getrukeerd wordt is quasi ontelbaar. The Asylum is op een punt gekomen waarop zelfs een helikopter twijfelachtig oogt. Wat kan je nog op authenticiteit vertrouwen als zelfs legervoertuigen uit de computer komen rollen? Dit alles zou nog enigszins te pruimen zijn moest het door professionals zijn verzorgd, maar dat is het natuurlijk allerminst. De haai is er zelfs op achteruit gegaan. Een leuke 'Easter Egg' is in ieder geval een opvallend gebouw met een soort omsloten brug die over straat loopt. Deze keer ontploft het niet, maar in minstens drie andere Asylum films doet het dat wel.

Om deze opsomming af te sluiten wil ik nog even de volkomen absurde bestrijdingsplannen van het leger aanhalen. De president gaf zowaar de toestemming om de levens van miljoenen mensen op het spel te zetten door de haai en de krokodil in de baai van Panama op te sluiten en te bestoken met alles wat een beetje op een kanon leek.

Het is moeilijk, maar ergens moet je de grens trekken en de talloze andere buitenissigheden loslaten. Het is helemaal niet van belang dat die krokodil op een paar uur tijd duizenden eieren heeft gelegd, of dat de haai een duikboot als een hotdog naar binnen werkt. En daarom wil ik jullie deze details ook besparen. Bij deze.

Het acteerwerk varieert. De hoofdacteurs vallen goed mee. Allemaal wat over the top, maar dat valt al lang niet meer op. De speciale agente ging ook alleen nog in stijgende lijn van zodra ze haar jasje uitdeed. Nee, in dit soort producties zijn het vooral de nevenpersonages die massaal vanonder stenen zijn gekropen. Sommigen onder hen bezorgen je koude rillingen.

De regie is vanzelfsprekend waardeloos. De regisseur heeft (gelukkig) nog niet veel op zijn actief staan. De actie wordt heel snel te onoverzichtelijk en doet het vele werk van het SFX-team in rook opgaan. Onderbelichting, schokkende beelden, close-ups wanneer die onnodig zijn en ga zo maar door. Niet goed.

Enfin, als ik het eindresultaat wil beoordelen gaat daar allereerst een oneindige stroom gedachten aan vooraf. Ik spoel even terug in mijn stoffig geheugen en pen tegelijkertijd een ellendig lange tekst neer. Maar het helpt wel een rechtvaardig en verantwoord cijfer te geven. Al concluderend kan ik stellen dat de film niet heeft geboden wat ik verwachtte, zijnde verbetering. Alhoewel er misschien wel in bijzonder kleine mate vooruitgang zichtbaar was. Doch, uiteindelijk een fikse tegenvaller.

1,00 (0,75)

Eigenlijk zouden dit soort producties niet meer moeten kunnen anno 2011 maar helaas ze komen nog steeds veelvuldig langs....

De film was toch beduidend beter dan Mega Shark vs Giant Octopus, al is het alleen maar al vanwege de verandering in omgeving (jungles zijn toch beter dan het onderwater), de acteurs (Robert Picardo, wat doe je hier in godsnaam?) en monsters (de octopus was een lachertje, de krokodil is al iets angstaanjagender). Hoe Gary Stretch zo verdomd veel op een knappere Steven Seagal kan lijken is me nog steeds een raadsel, terwijl het feit dat Urkel in dit soort films eindigt me dan weer compleet vanzelfsprekend lijkt. Beide acteurs doen eigenlijk nog behoorlijk hun best voor zo'n crappy film, dat valt nog alles mee.

De special effects zijn heel erg slecht, daar hoeven we het niet over te hebben, maar ik ben wel blij dat men geprobeerd heeft zowel de haai als krokodil tenminste een klein beetje meer details te geven. Ook heeft de film lang niet zoveel hinderlijke herhalingen als bij de vorige film het geval was, al moet hierbij wel nog steeds gezegd worden dat de actie op zichzelf nog steeds uitzonderlijk mak is. Toch verveelt de film lang niet zo erg als de vorige, omdat de actie gespreid is en de personages gewoon een stuk minder vervelend zijn.

Het blijft allemaal echter nog steeds behoorlijk rampzalig en lang niet zo leuk als dit soort films zouden kunnen zijn. Lake Placid 2 was ook slecht, maar bij vlagen nog best vermakelijk en tenminste geschoten op locaties die nog enigszins realistisch leken. Het probleem zit hem toch vooral in scenes die steeds in dezelfde kamer zijn geschoten en heel statisch zijn. The Asylum maakt films voor een bepaald publiek, maar mist toch echt die gigantische lolfactor die ze nodig hebben voor mij om een film echt leuk te vinden.

Als komedie is deze film best geslaagd maar als actie/Sciencefiction is het natuurlijk allemaal diep triest. Tja wat wil je ook met zo'n belachelijke titel. Het verhaal (vergelijkbaar met o.a. Godzilla Vs King Kong) slaat natuurlijk nergens op en de uitvoering is om te huilen ze slecht. Maar wat echt triest is zijn de special effecten inclusief de haai en de krokodil. Dit zijn volgens mij de slechtste special effecten welke ik ooit gezien heb en we hebben het dan ook nog over het jaar 2010 waarin deze film gemaakt is. De film oogt ook zeer goedkoop want diverse beelden werden meerdere keren hergebruikt en alles is gewoon zeer nep in de film. De dialogen in de film zijn trouwens ook van een zeer bedenkelijk niveau (wel vaak om te lachen).

Ondanks dat eigenlijk alles gewoon waardeloos is in deze film keek hij wel lekker weg (je bent gewoon benieuwd naar wat voor belachelijks er nog allemaal komt terwijl het einde van de film je totaal niet interesseert) en was de cast eigenlijk nog het hoogtepunt van de film en dan eigenlijk alleen Gary Stretch als Nigel Putnam (min of meer een mislukte Indiana Jones) waar ik regelmatig om heb moeten lachen. Of het bewust bedoeld was denk ik eerlijk gezegd van niet. Waar ik ook om heb moeten lachen was dat mislukte Jay-Z figuur met zijn vissenogen die zogenaamd een wetenschapper moest verstellen. Nog nooit heb ik zo'n achterlijke wetenschapper gezien. De rol van Sarah Lieving als Agent Hutchinson was ook eentje om te lachen zo slecht. Op het einde trok ze haar jasje maar uit zodat de kijkers zich konden focussen op haar borst en niet meer afgeleid werden door de belachelijke slechte special effecten. Hannah Cowley vond ik trouwens best een schoonheid maar helaas was ze niet meer dan een snack voor de krokodil waardoor haar rol zeer beperkt was.

Een matige Actie/SF film...

Het is nadeel: een nep dier, zelf gemaakt, klopt beweging

(zoals water, die dier springt) niet...

Het is voordeel: een mooi HD kwaliteit...

Een redelijk acteerwerk...

Het is geen topper...

Zoals cijfer kloppen allemaal, maar niet slecht...

Geen aanrader...

Beter dan Mega Shark vs Giant Octopus, maar zonder de typische charme te verliezen die films uit de Asylumstal zo eigen maken. Crocosaurus is veel cooler dan die belachelijke octopus, er zitten veel minder slepende momenten in en de karakters zijn een pak toffer. Nigel Putman, een criminele versie van Crocodile Dundee; Admiral 'Ik wil gewoon mijn sigaar roken' Calvin en de knappe Sarah Lieving als harde tante Agent Hutchinson. Er zitten nog genoeg fouten en memorabele ideeën in de film om het leuk te houden, en dus was het toch weer genieten.

1.5*.

Iets beter in vergelijking met Mega Shark vs Giant Octopus, puur en alleen omdat de krokodil een leukere tegenstander is. Tevens is de jungle een leukere setting en zien we niet 20 keer dezelfde beelden zoals in de vorige film. Buiten dat is er niet al te veel goed te schrijven over deze film. Nog altijd schandalig slechte special effects, hopeloos acteerwerk en een wanhopig plot. Maar, ik zie er wel de humor van in dat een bedrijf zulke troep produceert. De ideeën zijn best vermakelijk, maar er is gewoon geen kwaliteit om er iets goeds van te maken. Tevens zijn de gevechten tussen de 2 hoofdrolspelers wederom net als in de vorige film erg karig en flauw. Had ieder geval daar meer spektakel van gemaakt. Dit soort films zouden zichzelf niet serieus moeten nemen en gewoon de film vol moeten proppen met de meest idiote scènes, zoals deel 1 deed met die befaamde vliegtuigscène..

1,5*

Eigenlijk best lollig.

Maar nog steeds erg slecht. Het is wel een vooruitgang in vergelijking met Mega Shark vs Giant Octopus. Hierin komen de monsters vaker in beeld en kan je dus veel vaker lachen en genieten. Vooral met een grote bak popcorn is dit erg leuk om te doen.

De monsters zien er natuurlijk weer heel slecht uit, maar ze hebben tenminste dat lelijke geflits eruit gehaald en minder schuddende cameragebruik. De film kent geen scenes die er bovenuit steken maar het is leuker te doen dan zijn voorganger.

Meer actie en meer humor hebben de film dan ook goed gedaan. Lieving vervangt Gibson in erg slecht acteerwerk maar het duo was nog wel te doen. Special effects lijken natuurlijk helemaal nergens op en daarom krijgt deze film nog steeds geen voldoende. Maar dat verwacht je ook niet met zo'n titel.