Butter (2011)

Wat een volslagen idioterie.

Botersculpturen is inderdaad kennelijk een behoorlijk populair gedoe in delen van de US. Nogal verwerpelijk, eigenlijk, als je er over nadenkt. Alsof er geen wereldhongerprobleem meer op te lossen is. Ik kreeg vroeger op m'n donder als ik met m'n eten zat te spelen. Deze mensen kennelijk niet. Genant.

Leuk is het allemaal ook niet - op de wat flauw shockerende dingetjes van Olivia Wilde na. Jennifer Garner irriteert vooral. Maar die irriteert me in haast elke film - je kan haar opvallende verschijning misschien mooi noemen, maar oerlelijk zit er ook niet ver vandaan, met die rare opgespoten lippen. Dan is Yara Shahidi veel leuker aan het spelen. En veel natuurlijker ook.

Maargoed. Het enige dat de film eigenlijk te brengen heeft is de verbazing 'doen mensen dat echt'. Ja dus. Maar om dan 90 minuten te verspelen om daar achter te komen - je kan beter een boek lezen. Of een frisse wandeling in het bos maken.

Lollig.

Vooral in het eerste uur dan, maar da's een bekend euvel. Het laatste half uur vloeit de humor een beetje weg en blijft er een soort van feelgood drama over, dat zelden echt goed lijkt te werken. Ook hier wordt de humor een beetje gemist op het einde, waardoor het uiteindelijkt iets makker aanvoelt dan gehoeven had.

Verder kan ik dit soort filmpjes wel smaken. Nogal droog relaas over een stukje lokale folklore dat enorm serieus genomen wordt. Op de één of andere manier kom je in dit soort films ook altijd in centraal of zuid USA terecht. Het botersculptuurwereldje was mij in ieder geval compleet onbekend tot voor deze film, denk niet dat ik het snel weer vergeet.

Acteurs doen het goed, zeker tijdens het eerste uur zitten er voldoende geslaagde grappen in en verder is het ook gewoon een vrolijk filmpje. Jammer van het einde dus, dat kost de film dan toch nog een halve ster, maar verder heb ik mij hier wel best mee vermaakt. Raar dat ik de film nog nooit eerder had opgemerkt, zitten toch ook best wat bekende namen in.

3.0*