Vedma (2006)

Visueel feestje.

Bijna elk shot is een schilderijtje en bijna elke opeenvolgende scène is rijk aan kleur, zit cinematografisch goed in elkaar en bezit een rijkdom aan detail. De antieke rekwisieten, de kleurrijke kostumering, de stemmige decors, de prachtige belichting. Genieten is het. Daaraan toegevoegd magnifiek camerawerk, waarbij de draaiende en meebewegende camera de duistere sfeer en de speciale effecten extra goed accentueert. Veel regen, veel duisternis en veel kaarslicht begeleiden de vertelling die daardoor aan sfeer toeneemt. Gotisch en duister. Surrealistisch en enigszins bizar. Prima sfeertje dus.

Goed verhaal ook. In beginsel wat warrig door de rijke beeldenvloed en de surrealistische laag in de verteltrant, maar eenmaal gewend aan buitenissige plaatjes en zonderlinge droomachtige sequenties is het verhaal goed te volgen.

Een Russische film. De keus voor een plaats van handeling met een Engelse naam is dan merkwaardig. De keus voor de Amerikaanse Cadillac of Lincoln als gangbare auto is ook merkwaardig. Maar goed, de hele film zit vol merkwaardigheden. Neem de personages. Stuk voor stuk zonderlinge individuen. De hoofdpersoon voorop. Een held tegen wil en dank, die inhoudelijk amper enige invulling krijgt. De overige personages krijgen die invulling ook niet. Ze gedragen zich gewoon merkwaardig zonder verduidelijking. Ze zijn en ze doen. Ik besloot er verder maar niet over na te denken.

Hoe staat het met de horror dan. De sfeer is horror en de sfx zijn horror. Geen bloed of gore. De scènes in een Middeleeuws kerkgebouw (centrum van de actie) zijn indrukwekkend. Niet in engheid, maar in stijl. Prachtig gefilmd in een magnifieke entourage. Het kwaad dat er huist is goed vormgegeven en maakt indruk. De confrontaties tussen de hoofdpersoon en het kwaad zijn spannend en benauwend en vormen de spil van de film, wat mij betreft. Echt de moeite waard.

Mooie film, die ondanks de aandacht voor het verhaal toch vooral door de beeldende stijl indrukwekkend is.