The 4th Floor (1999)

Toegegeven origineel is het verhaal niet, maar wat een spanning en suspense! De bijna zenuwachtige en sfeervolle score van Brian Tyler zorgt naast de decors voor een goed sfeertje. Lewis en Hurt zijn zelfs in de slechtste film nog goed en hier dan ook geen uitzondering. 3.5 sterren

Bijzonder zwakke suspense thriller, met schreeuwerig en matig acteerwerk, irritante, clichématige personages, voorspelbaar plot en een dodelijk saaie en plichtmatige cameravoering en montage. Elke inventiviteit ontbreekt.

Inderdaad

Voor de rest vond ik het een zeer leuke film, goede schrikmomenten er is constant spanning aanwezig en de acteurs waren goed.

Redelijk geslaagde thriller met genoeg suspense om lang spannend te zijn.

De belichting en het camerawerk zorgen voor een dergelijke duistere sfeer in het complex dat ik me spullen al lang had gepakt. Tel daar een aantal excentrieke mede-bewoners bij op en dan is de setting voor een sterke thriller compleet.

Lang vond ik het verhaal interessant en wordt langzaam de spanning rondom appartement 4 verhoogd. Zelfs nadat Emelin in de kamer is geweest blijft het de vraag wie daar nu woont. Door de vele verdachten personages ligt dat niet direct voor de hand.
Helaas wordt het eind met een twist wat snel en rommelig afgewerkt en krijgt het niet het eind waar ik op had gehoopt.

Lewis speelt een redelijk sterke rol met zoals altijd in dit soort films wel wat domme acties. Naast Hurt spelen ook Bell (Saw) en Duvall (Shining) nog een kleine maar aardige rol.

Prima film met goeie sfeer die wel wat mankementen kent maar ondanks dat vermakelijk blijft.

3*

Niet echt een tactische keuze van de makers om Jane een vriend te geven. Op deze manier is het direct een stuk minder heftig en claustrofobisch; hun relatie stond immers nog overeind en ze kon ieder moment terug gaan naar het veilige landhuis. Liever had ik een alleenstaande vrouw gezien met wat meer onzekerheid. Ze leek nu, ongeacht een onzichtbare vijand, redelijk op haar hoede en liet niet met zich sollen. Aan de andere kant ook wel tof, een dame die niet meteen in janken uitbarst, maar het gevoel dat er doorgaans bij je wordt opgeroepen in een horror bleef hier grof gezegd achterwege. Die 'valkamer' in de slotfase viel ook tegen (er was niet veel meer aanwezig dan een hoop piepschuim en ze kon gewoon een wapen van de grond rapen). Overigens zien we in het laatste shot een schilderij van The Lock Smith waar Greg en Mr. Collins op zijn afgebeeld en dit laat je met vragen achter (positief).