Mientras Duermes (2011)

Mientras Duermes (letterlijk vertaald: terwijl je slaapt) speelt zich af in een appartementengebouw in Barcelona. Onder de bewoners bevinden zich het oude lieve vrouwtje met haar hondjes, de sjagrijnige oude man, de vrolijke jonge en aantrekkelijke buurvrouw, en het irritante puberende buurmeisje. En niet te vergeten de vriendelijke portier, een in werkelijkheid onverbeterlijke en rasechte kl...zak (en dan druk ik me voorzichtig uit).

De personages alleen al beloven een goede film die qua genre alle kanten op kan (komedie, drama, vervolg op REC, etc.). Deze film kiest al gauw de richting van een spannende (en soms enge) thriller. De nadruk ligt wel op het (psychologische) thrilleraspect, de horror is meer subtiel, en niet van het type "Scream". Een 100% horrorfilm moet je niet verwachten.

Ik vond de film lekker beginnen, het neemt natuurlijk de nodige tijd om de personages voor te stellen, maar ik had wel vanaf de eerste minuut het unheimliche gevoel te pakken.

Het is een film waar de spanning een stijgende lijn kent, waar plotwendingen op slimme wijze worden ingezet (met name als de verdachte wordt opgepakt en de portier ermee weg lijkt te komen, ik dacht dat dat het einde van de film was en dan word je getrakteerd op nog zo'n 30 spannende minuten ) en ook andere originele aspecten kent (zoals dat je met de dader meeleeft en in spanning zit telkens als hij betrapt dreigt te worden, het is hier niet meelijden met de slachtoffers, maar met de dader).

Qua cast, acteerwerk, script, geloofwaardigheid, en sfeer is ook alles dik in orde.

Aanrader.

Goed.

Al is het als geheel misschien iets té gezapig om echt uit te blinken. Meteen ook het enige minpuntje, want Balagueró maakt er weer een fijn filmpje van.

Een soort van live-action, serieuzere Despicable Me dit. César is de ideale klootzak, iemand waar je tijdens de film best nog een beetje voor kan juichen. In die zin ook erg goed dat César uiteindelijk als overwinnaar uit de bus weet te komen. Slimme keuze van Balagueró.

De film neemt z'n tijd, de aanloop is best oké maar de grapjasserij van César had wat mij betreft iets sneller mogen beginnen. Als zorgt het trage begin er wel weer voor dat de wtf momenten later makkelijker te behappen zijn. Visueel verzorgd maar niet uitzonderlijk, hetzelfde kan gezegd worden van de soundtrack.

En zo wordt het vooral een sterk een-tweetje Tosar - Balagueró. Leuke film, aangenaam en vermakelijk, op de juiste momenten spannend en sfeervol. Maar z'n eerdere werk evenaart hij er niet mee. Gewoon een vlot en kwalitatief tussendoortje wat mij betreft.

3.5*

Luis Tosar is geweldig als de conciërge César in deze heerlijke thriller vol met spanning en suspence , deze man is een van de beste acteurs van Spanje en zullen we nog veel meer van horen. Marta Etura als Clara was ook top en speelde ook al samen met Luis Tosar in Celda 211 (2009) De regie was in goede handen namelijk Jaume Balagueró die al vele degelijke films heeft afgeleverd

Jaume Balagueró een echte aanrader !

Ik sluit me aan bij Casper, vond hem ook redelijk tegenvallen. Luis Tosar is overtuigend als rabiate mensenhater die achter zijn beleefdheid een monsterachtige persoonlijkheid verbergt, en ook Marta Etura heeft toegevoegde waarde. Maar het is allemaal zo absurd dat de spanning vanzelf wegsijpelt. De film is overwegend thriller maar ik vond het ook erg dicht aanleunen bij de zwarte komedie, vooral met dat jonge meisje die hem blackmailt en de gesprekken met zijn seniele moeder. Ik weet niet goed wat Balaguero voor ogen had en wat voor film hij zijn publiek wilde bezorgen. Luguber is het wel, spannend nauwelijks en een streepje zwarte humor vond ik er ook in terug. In ieder geval niet de thriller waaraan ik me verwachtte. Kleine 3*

Ik kan niet zeggen dat ik een grote fan ben van Balagueró. Zijn films zijn altijd interessant genoeg om te willen zien, maar telkens loopt er wel wat mis. Dat is met Mientras Duermes helaas niet anders. Hoewel het geheel weer fraai geschoten is met een Barcelonees appartementsgebouw als setting en het scenario waterdicht is, mist de film durf. Cesar is een onvervalste klootzak en dat blijkt ook uit zijn acties, maar de gevolgen zijn nogal flauwtjes. Balagueró had hierin beslist veel verder mogen gaan, zodat het echt smerig of choquerend had geweest. Dialogen hadden ook een pak scherper gemogen. Nu blijft de film zoals gezegd wat braafjes, ondanks de suspense die bij vlagen wel voelbaar is.

Goeie film!

Speelt aardig met het idee dat het bij iedereen wel eens een langere periode lijkt dat alles tegen zit. Ik vond het juist een pluspunt dat Cesár niet zomaar alles doet om mensen ongelukkig te maken, maar toch ook nog gewoon bang is om gepakt te worden, en ergens de fatsoensnormen probeert te bewaren. Maakt het een veel subtieler en complexer personage dan alleen maar een sadistisch monster. Daarom ook vond ik het einde wat jammer, hoewel het qua fascinatie wel in lijn met het personage is, begrijp ik de rationale keuze minder.

Het is verder ook geen geweldig geniale film, maar wel vermakelijk. Had op bepaalde details nog wel wat sterker kunnen zijn maar ach.. Tosar doet het erg goed, audiovisueel is het degelijk maar niet zo bijzonder. Camerawerk was nog het meest in orde. De film moet het voor het grootste gedeelte hebben van de ingenieuze spelletjes, en een paar aardig spannende scenes. Gek genoeg betrapte ik mezelf er op dat ik nog best sympathie kon opwekken voor Cesár, beetje eng wel.

3.5*

Goeie thriller, met een originele invalshoek die je als kijker doet verbazen over hoe deze

zieke geest te werk gaat..

Vond het fijn dat er ook duidelijk werd gemaakt waarom hij zo was, wat het verhaal heel dubbel maakt

Het is ook eng dat er daadwerkelijk mensen rondlopen die tot dit soort dingen in staat zijn

en dat voor hen ook een gerechtvaardigd iets is

Luis Tosar zette zijn rol zeer overtuigend en geloofwaardig neer.

Een goede en spannende film, niet eng overigens. Het stukje "horror" kan ik dan ook niet plaatsen. Thriller anderzijds wel weer.
Acteerwerk is zeer goed gedaan en ook overtuigend. Als kijker zit je inderdaad in tweestrijd, je weet wie het allemaal doet en wat er allemaal gebeurd.
Ook ik voelde sympathie voor de dader. Die de rol zo glansrijk neerzet dat de rest van de cast hierbij vervaagt.
In het begin moest ik wel even aftasten waar de film op aan zou gaan (gezien ik van te voren niet wist waar ik naar ging kijken)...er komen talrijke personages in de film voor en had het wel leuk gevonden als deze ook iets meer belicht zouden worden.
Verder heb ik van het begin tot het eind met spanning zitten te kijken hoe het allemaal zou gaan aflopen.
Het verhaal is prima maar er had wel wat meer vaart in mogen zitten. Hier en daar wat rare keuzes of ongeloofwaardige acties.
Van mij een 3,5*

Redelijk geslaagde thriller, met een goede hoofdrol van Luis Tosar. De film is niet helemaal bevredigend en bepaalde verhaalelementen doen nogal denken aan andere films (zoals recentelijk nog The Resident), maar het script kent een aantal spannende scenes en het subtiel creepy sfeertje is goed getroffen. De zwartgallige maar tegelijkertijd intelligente observaties van de hoofdpersoon zijn tevens doeltreffend.

Een zeer intrigerende film met een beklemmende sfeer waarbij je zelfs sympathie krijgt voor de hoofdrolspeler die in feit een bad guy is, een zeer sterke rol van Tosar.

De film wordt lekker rustig opgebouwd en je krijgt genoeg tijd om meer te weten te komen over de personages. Het was mooi om te zien hoe de week dag voor dag wordt getoond en de acties van Cesar daarbij.

Tegen het einde aan gaat het dan wel goed los met als ultimatum natuurlijk dat de goedlachse Clara haar vriend verliest en uiteindelijk nog eens zwanger blijkt te zijn van Cesar wat hij nog eens haarfijn in een brief aan haar uitlegt.

Kleine 4,0 sterren.

Een film die heel even op gang moet komen, maar voor je het weet zit je er lekker in. Prachtig spel van Luis Tosar die ik ook al geweldig vond in Celda 211. Ik herkende hem eerst niet. Maar er is natuurlijk maar 1 goed acterende Spanjaard met zulke imposante wenkbrauwen.

Prima thriller die bijna niet verveeld! Opvallend is een beetje de Engelstalige soundtrack.

Creepy conciërge.

Mientras Duermes kent een goede spanningsopbouw, waardoor het moment van revelatie omtrent de boef en zijn ziekelijke gewoonten des te griezeliger overkomt. Tosar weet zijn psychopaat een menselijk en vooral wenselijk gezicht te geven, wat een en ander een realistisch tintje geeft. Regisseur Balaqueró voedt de paranoia die bij de kijker gaandeweg ontstaat op wrede wijze. Mondjesmaat maar voldoende indringend.

Wanneer het duivelse plan wordt geopenbaard, evenals de stoornis waar deze creep aan lijdt, ontvouwt zich een simpel maar suspense gedreven plot. Het gegeven van de enge conciërge is natuurlijk niet origineel, maar deze boef is griezeliger dan menig ander. Al merk je daar in eerste instantie weinig van, dankzij het uit zijn perspectief vertelde verhaal en de daardoor ontstane sympathie die bij de kijker voor hem ontstaat. Van paranoia gesproken..

Geweldig.

Sterke,sfeervolle Spaanse thriller die bij vlagen erg spannend is.Hoofdrolspeler Tosar steelt de show met zijn uitstekende spel en ook de regie van Balagueró is goed.Aanrader.

Tegenvaller. Mientras Duermes wil vooral nergens echt doorzetten en blijft het geheel een beetje gezapig. Kon er eigenlijk maar weinig mee. Niet een film die zal blijven hangen, maar ook niet echt heeft verveeld.

3*

Een goede psychopathische film, met een sterke Luis Tosar in de hoofdrol.

Ik moest even goed kijken waar ik hem ook alweer van kende, maar met een baard erbij denkend wist ik het alweer. In Celda 211 speelt hij ook al zo sterk en hier laat hij het wederom zien. Tosar speelt hier de conciërge Cesar. Dat is een op het oog vriendelijke man, maar onderhuids gaat er toch een behoorlijke psychopaat in hem schuil. Hij weet echter zijn menselijke kant te behouden en weet daardoor op momenten zelfs bijzonder sympathiek over te komen, wat een knappe prestatie is.

Het verhaal zelf is vrij goed opgebouwd. Het begint allemaal vrij rustig en langzaam maar zeker wordt de spanningsboog groter en groter. Persoonlijk ben ik van mening dat de aanloop net iets te lang duurt, al doet het gelukkig niet heel veel af aan het kijkplezier. Er zitten een aantal redelijk spannende scènes in, en de onvoorspelbaarheid van Cesar is ook zeker een pluspunt.

In ieder geval is het knap, dat één persoon op een simpele, maar creatieve manier toch zoveel dreiging van zichzelf kan laten uitgaan. Jaume Balagueró levert in ieder geval weer een fijne thriller af en bewijst één van de betere regisseurs in dit genre te zijn.

3,5*

Briljante rol weer van Tosar als de creepy concierge, was ook al goed in zijn rol in Celda 211 als Malamadre. Prachtig om te zien hoe hij met een gelukzalige glimlach zit te genieten wanneer hij iemand weer ongelukkig heeft gemaakt.

Spannend is de film bij momenten, vooral de scenes wanneer hij in het huis van Clara is. Mooie vrouw die Etura trouwens. Het is alleen jammer dat de film toch wat te braaf blijft. De moord op die vriend was wel van een hoog niveau. Goede make-up en expressies en het gebrek aan achtergrondgeluid zorgde voor kippenvel. Toch weer wat anders dan een B-horror waarin een mes met een flinke zwaai en bijbehorend woosj geluid in een keel wordt gepland waarna het slachtoffer met een flikflak over het balkon sodemietert. Leuk, maar niet om van te walgen.

Maar verder lijkt het alsof Balaqueró zich een beetje inhoudt. Het einde is dan wel een leuke klap voor Clara. Je voelde hem al aankomen, maar mooi dat Cesar overwint. Een badguy waar ik gek genoeg de hele film sympathie voor had. Benieuwd naar de volgende Balaqueró, al hoop ik dat ie weer een beetje niveautje [REC] wordt.

Zinderend. Vanaf de eerste minuut tot aan de allerlaatste seconde zorgt deze Spaanse thriller voor klamme handen. Hoofdrolspeler Luis Tosar zet één van de meest manipulatieve klootzakken ooit neer als de diep ongelukkige conciërge Cesar. Een man wiens enige levensdoel het is om andere mensen -en met name de immer vrolijke Clara- net zo ongelukkig te maken als hemzelf. Het is jammer dat de film richting einde de subtiele aanpak inruilt voor zwaarder geschut, maar dat neemt niet weg dat Sleep Tight er in slaagt om de spanning op te voeren tot een bijna ondraaglijk niveau.

Het moet geen horror zijn om hallucinant te zijn.

Luis Tosar is verbluffend als de "psychopaat in een film die van begin tot het einde boeit.

Het is een resem van verrassende wendingen tot het geslaagd einde toe.

Min of meer de Spaanse variant op de Amerikaanse thriller "The Resident". Welke film er eerder was weet ik eerlijk gezegd niet maar deze thriller is wel veel beter dan de Amerikaanse flut versie. Het verhaal wist te boeien (soms zelfs spannend), zat goed in elkaar en ook met de uitvoering zat het wel goed. Geweldig einde overigens (tenminste niet cliché) Wat deze film echt goed maakt is de ijzersterke rol van Luis Tosar als de psychopaat César. Ook de rol van Marta Etura van Clara was wel aardig maar zij zorgt vooral voor het visuele aspect.

Een goede thriller/horror film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek

(Dolby Digital)...

Had zin in een goede Spaanstalige thriller en werd op m'n wenken bediend. Niet dat het uitmuntend is maar wel erg solide op zowat ieder vlak: opbouw, suspense, camerawerk / locaties, audio, scenario (hoewel het op een paar momentjes toch echt over de grens gaat maar niet storend).

César wordt nogal meelijwekkend geïntroduceerd maar wat een in- en ingemene klootzak blijkt hij te zijn en dat zonder al teveel in expliciete dingen te vervallen. Strak en subtiel gedaan, bijvoorbeeld wat hij die oude vrouw flikt. Dacht even ook nog dat er een soort twistje zou komen met z'n moeder - dat het bijvoorbeeld iemand anders zou zijn - maar dat komt waarschijnlijk door de twist-geilheid waar de laatste jaren zoveel films last van hebben.

Het heeft een behoorlijk gestoord uitgangspunt, gedeelde smart is halve smart, alleen het einde vond ik een lichte domper; gaf me geen nare smaak die nog even blijft hangen, waar ik op had gehoopt. Maar verder een oerdegelijke thriller die me deed denken aan de films van Morales, beetje dezelfde goede pace / vibe.

fijne thriller. een originele verhaallijn, die langzaam bij stukjes duidelijk wordt gemaakt. de film heeft voldoende opbouw en mysterie om het lichtelijk spannend te houden, maar wordt nooit heel ingewikkeld; het rechtlijnige zou een min kunnen zijn.

het gekke is, en daardoor ook krachtige, is dat je met een sympatie voor de hoofdpersoon door de film gaat. als zijn gedrag duidelijker wordt, is het lastig daar afstand van te doen. wellicht komt dat ook weer door de beweegredenen, die misschien wel wat duister zijn, maar niet onvoorstelbaar.

goede thriller met een goede sfeer, die helaas nét teveel diepgang mist om een sterk niveau te halen.

Ik faal altijd, en voel me altijd klote, waarom lijk ik toch zo de enige te zijn en moet ik toezien hoe de mensen om me heen gelukkig zijn?

Dat is de vraag die dag en nacht door het hoofd van hotelcongierge Cesar rondspookt, een hele menselijke vraag welteverstaan. Alleen hoe Cesar ermee omgaat... Cesar word hierin erg overtreffend neergezet door Luis Tosar en naderhand begon ik gewoon te denken dat dit nog wel eens de Spaanse Patrick Bateman kon wezen. Alleen dan nog wel ietsje onderhuidser. Cesar lijd al jaren aan depressies en zijn obsessies om andere mensen zo veel mogelijk geestelijk pijn te doen, compenseert weer zijn sores. Hij deelt zijn duistere ideëen met zijn demente moeder, lekker makkelijk natuurlijk, want die geeft geen kick. In het hotel waar hij werkt lijkt het nog een nette man, die volgens zijn baas echter klunzig is, maar volgens de kamervrouw weer een oprecht persoon. Ondertussen word hij aan het lijntje gehouden door een rebels meisje die in het hotel logeert en lijkt hij wat dat betreft nog sub-assertief. Totdat er een nieuwe medewerkster komt werken: Clara, een vrouw die hem al erg veel pijn doet aan de ogen omdat ze steeds maar straalt en optimistisch is. Daar moet hij dus wat aan doen.

En zo begint het monsterlijke machtspelletje die Cesar met de nietsvermoedende Clara speelt, waarbij Cesar zo goed mogelijk zijn best doet om de zwakste punten van Clara te zoeken en die 's nachts tijdens haar slaap of afwezigheid uit te voeren, het begint bij Clara's vermeende angst tegen insecten, tot erger, veel erger. En voor Clara zelf is Cesar een doodgewone congierge. Ja, psychopaten hoeven niet alleen maar te hakken en zagen om iemand kapot te willen maken, dat bewijst maar weer eens met deze film. En mag ik zeggen dat het einde op een hele lelijke manier inslaat als een bom?

Na de vampier/zombies uit REC, weet Balaguero hier een ijzersterke psychologische martelaar neer te schetsen in deze uitstekende film. De subtiliteit is hierin ook heel goed weergeven en weet je ook steeds te verassen. Prima!

4,0*

Tricky wanneer een regisseur met een stevige horror reputatie uitpakt met iets dat vooral als thriller dienst doet. Zelfs als het staat als een huis, zoals deze, kan een bepaald verwachtingspatroon zomaar opspelen. Ik heb er weinig tot geen last van gehad. Met als voornaamste reden de intrigerende hoofdrol.

Een smeerlap die z'n eigen onvermogen aanwendt om andere mensen het leven zuur te maken. Vooral zij die het gelukkigst zijn, maar ook zijn arme moedertje kan de tranen niet bedwingen. De bestraffende scène met de oudere buurvrouw is wat dat betreft tekenend. Zijn woorden voelen als zweepslagen.

Een gemene vent, eng ook met die dikke wenkbrauwen. En toch heb je af en toe met hem te doen en hoop je stilletjes dat hij niet wordt gepakt. Met dat spanningsveld had Balagueró wellicht iets meer kunnen doen, maar de film zit verder zo​ doortimmerd in elkaar het daar onderweg geen enkele last van heeft.

Je bent toch benieuwd wat hij allemaal met Clara gaat uitvreten, het buurmeisje is nog een aardige bijzaak. Een klassiek opgebouwde thriller​, buiten Tosar zonder uitschieters, solide op alle vlakken, die lange tijd op een ruime voldoende afstevent, maar er nog een halfje bijkrijgt vanwege het doortrapte slot.

Wel een aardige bovengemiddelde thriller maar uiteindelijk is het niet helemaal mijn ding. De hoofdpersoon mocht wel wat meer uitgewerkt worden en ik geloofde hem niet helemaal. Luis Tosar met zijn grote wenkbrauwen kwam me meteen bekend voor uit de film Cell 211 waar ik hem wél volledig geloofde in zijn rol en hem beter vond spelen.

Het kan ook liggen aan het plot en dat er staat dat hij een drang heeft om mensen constant ongelukkig te maken en dat zag ik alleen toen hij dat omaatje terechtwees op haar eenzame leven. Het hele gebeuren omtrent Clara vond ik allemaal veel te overdreven om serieus te nemen en totaal niet geloofwaardig.

Toch is het gegeven nog wel origineel en wil je de film afkijken maar een tweede keer zal er nooit inzitten. Teveel scenes waarin de hoofdpersoon op het nippertje kan ontsnappen en niet ontdekt en voor mij is dat niet spannend terwijl dat wel de kracht is van deze film. Het einde is redelijk tragisch maar komt niet hard aan omdat het allemaal zo overdreven is.

Uitstekende thriller met een sublieme spanningsopbouw. Dat het plot misschien wat ongeloofwaardig over komt neem ik maar voor lief; origineel is het allemaal wel. Gelukkige mensen het leven zuur maken omdat je jouw eigen leven waardeloos vind. Dat klinkt als; ik niet gelukkig, dan niemand gelukkig. Bovendien geweldig acteerwerk van die Luis Tosar, die zijn rol als de boosaardige conciërge voortreffelijk speelde. Ik had een nogal voorspelbaar einde verwacht, maar dat liep gelukkig totaal anders. Ik werd er in ieder geval compleet door verrast. En zo hoort het trouwens ook. Het verrassingselement is nu eenmaal zeer belangrijk in dit soort thrillers.

4,5*

Eigenlijk had ik verwacht of gehoopt dat ik me zou kunnen identificeren met de hoofdrolspeler en zou kunnen genieten van zijn zieke spelletjes. Dat er een sfeer geschapen zou worden waarin we zijn haat naar zijn medemens als kijker goed zouden kunnen begrijpen. Zo'n film werd het uiteindelijk niet. Meeleven met de hoofdrolspeler zat er wat mij betreft niet in; wat hij doet is creepy en onredelijk (to say the least).

Het is - in ieder geval het eerste uur - best nog een vrij luchtige en vermakelijke film, een stuk minder spannend en eng dan ik verwacht had, met wat voorzichtig ludieke trekjes rondom het hele kat-en-muis-spel in haar appartement. Des te verrassender als het ineens nogal omslaat en nogal gruwelijk wordt. Vooral het laatste deel rondom het jongere meisje komt ineens vrij onverwacht en is uiteindelijk jammer, hoopte echt dat ze hem er eens flink bij zou lappen.

Verder een lekker compacte film, niet langer of uitgebreider dan nodig, met een wat curieuze toon. Luchtigheid en gruwel balanceren op een dunne lijn met elkaar. De laatste scène, met erachteraan de vrolijke soundtrack zeggen in die zin eigenlijk al genoeg.

Wel teveel een 'tussendoortje' voor een hogere beoordeling.

ruime 3,5*

Brrr, wat een naar en onpasselijk gevoel kreeg ik van de film. Van het begin tot het einde.

Dus helemaal tevreden.

Een erg geslaagde thriller met een sublieme sadistische conciërge. Die Spanjaarden zijn wat mij betreft heer en meester in dit soort films.

Het verhaal speelt zich geheel af in het appartementencomplex wat de ongemakkelijkheid alleen maar ten goede komt.

Verrassend sterke Balaguero.

Vaak hoeven dit soort Spaanse horror/thrillers van mij niet zo. Doorgaans van die gezapige keurslijf producties. Nu is dit ook geen grensverleggende of intense cinema, maar wel een origineel, creepy filmpje met een lekker bits randje en een geweldig concept.

Vooral Tosar zet een formidabele rol neer. Constant zit je met ambivalente gevoelens tegenover zijn personage. Enerzijds is het - allicht - een perverse, hufterige voyeur, anderzijds betrapte ik mezelf er toch meermaals op met hem mee te juichen. Het einde, waarin-ie duidelijk als winnaar uit de bus komt, is dan ook meer dan bevredigend. Heb sowieso wel een boontje voor films waarin de klootzak/badguy lekker zege mag vieren, goede keuze.

Visueel voldoende, de soundtrack is helaas wel wat braafjes. Uiteindelijk is het ook geen écht overdonderende film, maar wél eentje die me zonder moeite aan het scherm wist te kluisteren en me als een zeer bevredigd kijker achterliet. Eén van de betere Spaanse films die ik zoal gezien heb. Ik zat even in dubio over of ik nou 3,5* of 4,0* zou geven, maar geef hem uiteindelijk toch maar het voordeel van de twijfel. Kleine 4,0* (3,75* zou ideaal geweest zijn).

Redelijke film over een conciërge in een appartementsgebouw die het de bewoners niet gemakkelijker op maakt. Een sfeervolle thriller met een trage en redelijk spannende opbouw. Het verhaal valt wel wat in herhaling hier en daar en ook had het hoofdpersonage wat meer uitgediept mogen worden (dit ondanks een prima vertolking van Luis Tosar).