Wai Dor Lei Ah Yut Ho (2010)

Ho-Cheung Pang stelde nog nooit teleur. En ook na 'Wai Dor Lei Ah Yut Ho' moet de eerste keer nog komen.

In het begin zitten net wat te veel (soms onnodige) tijdsprongen waardoor de film warrig overkomt. Dat is ook eigenlijk het enige echte kritiekpunt.

De beginscène is al meteen erg gaaf en er volgen er nog meer. Redelijk innovatieve kills vacuüm zuigen zwangere vrouw, crackpijp in je keel, waarover het algemeen ook goed over is nagedacht en gedetailleerd zijn uitgewerkt (heftig zwetende vrouw onder lattenbodem bijv.).

Ondanks dat de flashbacks in het begin voor wat verwarring zorgden, voegen ze zeker wel wat toe aan de film. Het zorgt voor een mooie tempo verdeling en de nodige cinematografische schoonheden.

Spannend is de film nauwelijks, maar dat hoeft van mij ook niet. Wel zit er een kleine dosis gitzwarte humor in. De scène waarin de meeste doden vallen is daarom ook met afstand mijn favoriet. Overigens verloopt de film verre van vlekkeloos voor de dader, ook dit vond ik een plus.

Vier vette sterren. Genoten.

Slasherfilm met veel orginele slachtingen, veel bloed en gore, maar wat matig verhaal met wat verwarrende tijdssprongen. Niet bijzonder, maar wel de moeite waard.

Het zou een waargebeurd verhaal zijn: misschien de hoofdlijnenen van het verhaal wel, maar die kills en de manier waarop zijn toch echt verzonnen.

Leuke slasher!

Ho-Cheung Pang stelt eigenlijk zelden teleur, ook hier weet hij weer mooi een eigen draai aan een beproefd genre te geven.

De slasher stukken zijn zeldzaam amusant. Dosis zwarte humor, paar inventieve moorden (die met dat bed is echt geniaal!) en een paar emmertjes bloed. Meer hoeft dat niet te zijn.

Maar ook de filler vond ik geslaagd. Aparte setting (de huizenmarkt) die best goed werkt en nog een leuke finale kwinkslag in petto heeft.

Voor echte genre fans waarschijnlijk iets te saai en niet trashy genoeg, Pang's stijl blijft uberstijlvol. Heb er in ieder geval enorm van kunnen genieten. Hopelijk is de man alweer druk bezig aan z'n volgende project.

Dikke 4.0* en een uitgebreide review

Mijn eerste Ho-Cheung Pang en ik ben behoorlijk verrast! Geen op en top horror, meer een drama met een hoop zeer vermakelijke en brute moorden.

Het onderwerp is vrij opmerkelijk. Films over huizenmarkten ken ik er niet veel van en wellicht is dit verhaaltje beter weggelegd voor inwoners van Hong Kong die zich kunnen identificeren met de druk die Sheung ook heeft. Via behoorlijke sfeervolle, en toch wel boeiende flashbacks zien we waarom Sheung haar zinnen heeft gezet op een bepaald flatje. Ze wordt echter een beetje aan het lijntje gehouden door de eigenaars. Zelfs op het moment dat ze het kan betalen zien ze er weer vanaf. Uiteindelijk gaat ze wel heel erg ver om haar zin te krijgen en slaat ze aan het moorden. Het verhaal is chronologisch al worden er een aantal flashbacks tussen gesmeten dus het is aan te raden om op te letten. Vond het in het begin wat verwarrend, maar langzaam maar zeker vormde alles zich een overtuigend geheel.

Zelden heb ik zo ontzettend zitten genieten van de manier waarop de moorden worden gepleegd. De brute, rauwe openingsscène zet meteen de toon. De kills zijn ietwat over de top, aangezien Sheung gebruik maakt van verschillende huishoudelijke voorwerpen. Als je iemand immers dood wilt hebben kan een messteek voldoende zijn. De brute kills zijn met oog voor realisme uitgevoerd en het is vooral het overtuigende lijden van de verschillende slachtoffers dat de slachtpartijen een akelige, maar heerlijke, smaak nageven. Wonden zijn realistisch, het bloed mooi donkerrood en de klappen hard. Heerlijke scenes ook op de kamer van de drugsverslaafden. Aangezien de bodycount ook nog aardig hoog oploopt hoeft de horrorliefhebber zich niet te vervelen.

Josie Ho doet het erg goed als creatieve maar zakelijke moordenares. De rest van de cast is onbekend maar acteerde allemaal ruim voldoende. Vooral de slachtoffers vond ik erg overtuigend. Anthony Wong komt er helaas niet in voor, dus dat lijkt me een fout. Dream House bevat ook wat gitzwarte humor wat niet misstaat. Cinematografisch is de film ook meer dan oké. Erg geslaagde slasher dus waarvan me vooral de moorden nog wel even bij zullen blijven.

Aparte film die de aandacht goed weet vast te houden ook het nodige gore doet zijn werk , al met al een dikke voldoende.

Niet helemaal geslaagde mix van thriller en satire. De bloederige setpieces weten te overtuigen, maar ze staan in schril contrast met het aan de hand van flashbacks opgebouwde drama. Ook wordt er te lang stilgestaan bij de excessieve slachtpartijen, die eerder thuishoren in een slasherfilm dan in een dergelijke inktzwarte komedie. Hier en daar vond ik de film ook wat rommelig en sporadisch aan de saaie kant. Jammer, want het script zit best origineel in elkaar.

Ubergeile bruutheid! Hong Kong vrouwtje doet American Psycho ². De slachtoffers zijn niet meteen uit hun lijden verlost maar de filmmakers laten ze nog een pijnlijk lange tijd vechten tegen de dood met de kijker als medeslachtoffer, erg effectief. Beginnend in de meer dan nerveuze openingsscene waarna het van kwaad tot erger wordt en over-the-top.

De mix van drama en harde moorden doet vreemd aan, losstaand goed uitgevoerd maar zulke uitersten van elkaar dat het niet helemaal lekker overkomt. Het motief zal wel symbool staan voor het wereldje van de financiele markt versus gezinsleed en verlangen, maar het is te knuppelig voor woorden om het zo uit te beelden, hoewel je geen seconde de aandacht verliest.

Het ziet er ook wel aardig uit, die groenachtige zeegloed en de witgrijze wolkenkrabbers. Relaxte muziek en camerawerk met als enige gave stijlbreuk een psychotische body mount camera scene.

De beste geweldsorgie is het onderonsje van de vrienden en de bedscene met het haast klassieke horrorbeeld van smalle spijlen/latten die de dader nog scheiden van het slachtoffer (a la Halloween). Het bloed is dan inmiddels inktwart-komisch en het geluid van een zwaar mes dat uit een messenblok wordt getrokken zet de boel op scherp en doet wat het belooft.

Erg strakke effecten, je voelt de houtsplinters langs je gehemelte schuren, bijna een Guinea Pigs in een volwaardige film. De term 'onrealistisch/ongeloofwaardig' zal wel gaan regenen hier maar dat boeit niet. Het was helemaal top geweest als de film gericht was op een zenuwslopende volbloed slasher.

Functioneel moorden.

Stiekem geil ik er wel een beetje op, slashers met een dame als killer. En in Dream Home, was dat dan ook zeker het geval. Kil en doeltreffend, dat is onze dame, ze wil maar één ding ... Een huis!

Waar de meeste slashers het toch wel van de kills moet hebben, weet meneer Pang er toch een leuke filler om heen te bedenken. De huizenmarkt is inderdaad een zéér actueel onderwerp waar veel mensen het slachtoffer van worden, in dit geval, letterlijk.

Een mooi bruggetje want de kills zijn stuk voor stuk de moeite waard om je vingers bij af te likken. Of voor mensen met een lager libido: Ze zijn awesome, uiterst inventief, en voor de verandering ook daadwerkelijk functioneel.

Toch ook even een vermelding voor de toffe openingscredits. Erg stijlvol.

Prachtig geschoten film. De stad komt mooi tot zijn recht en wordt als een heus personage neer gezet. Daarnaast weet de film te verbazen door een inventief plot en bijzonder toffe kills. Alles is tot in de puntjes geperfectioneerd en visueel is het om te smullen.

Heeft mijn verwachtingen dubbel en dwars waargemaakt. Sinds 'Inside' niet meer zo'n stijlvol bloedbad gezien.

Keiharde kills, écht mind-blowing. Extreem mooi geschoten filmpje ook, met een uitstekende soundtrack. Het verhaal valt op de goede plaats met z'n interessante vertelwijze en is in principe vrij geestig.

Pang combineert fikse horror met prachtige cinematografie en harde gore met een vleugje humor. Het is met afstand één van de beste slashers van de laatste jaren, verfrissend hard en vermakelijk. In tegenstelling tot de meeste hier, wél die 4.5*

Review.

Heerlijke film!

Bruut, ingenieus en erg stijlvol gemaakt. Alvorens had ik verwacht dat ik te maken had met een koelbloedige slasher in de trant als à l'interieur. Qua Gore mag en kan je ongeveer inhetzelfde straatje zetten, maar qua uitwerking heeft deze film van Pang iets meer om het lijf. De grootste bijdrage hieraan zijn in mijn ogen de tijd sprongen. Zeer slim gedaan om de vaart in de film te houden, geen ellenlange opbouw naar een climax. De gore, karakteruitdieping, en de gedachte wat de vrouw er toe drijft om te moorden, wisselen elkaar goed af.

Zeer vermakelijke en vooral een knappe horror. Pang die van een simpel concept toch iets unieks neerzet. De gore is daarbij ook nog eens meer dan prima, expliciet in beeld gebracht, lekker bloederig en bij vlagen over de top.

Als vastgoed student vond ik de setting over de huizenmarkt en de kredietcrisis eveneens een interessant element.

3.5*, twijfel over 4*

Cool!

Ho-Cheung Pang heeft een groot hart voor slasherliefhebbers!

Ik heb nog maar weinig goede slasher - horrorfilms uit Azië gezien maar deze film kan zich gemakkelijk spiegelen aan de hoge Europese horrorstandaards. In het slashergenre is het steeds moeilijker om met nog een beetje een originele moordscene voor de dag te komen. Echter niet voor Ho-Cheung Pang! Hij levert hier bijna stuk voor stuk originele moorden af. Daarnaast heeft hij ook veel aandacht voor het visuele plaatje ( o.a. prachtige openingstitels! ).

De escalatie van perversiteit, geweld en andere ranzigheid in de hotelkamer is het beste wat een horrorfilm mij in tijden heeft geboden, de tijd in deze lange scenes wordt lekker uitgebuit en toch constant benut! De film is niet zenuwslopend spannend maar dat neem ik gemakkelijk voor lief dankzij een wat andere setting: op de huizenmarkt waardoor de film alsnog een duistere en tevens lichtkomische ondertoon krijgt.

Verplichte kost voor slasherliefhebbers! Hopelijk een perfect pleidooi òf prikkel voor vele regisseurs om hun films wat meer op te leuken met originele moorden of er in ieder geval wat meer tijd in te steken. Een dikke 4*

Briljante slasher. Schrijnend dat dit van de hand komt van de man die het warme en aandoenlijke Isabella bracht, zo warm en lief die film was, zo hard en meedogenloos is deze. Maar hij doet het toch weer, en weer gaat ie met de 5* lopen.


Dream Home is één van de beste moderne slashers die ik in tijden gezien heb. Sterker nog, wat mij betreft mag hij in één adem genoemd worden met Halloween en The Prowler. Dream Home leunt vooral op de visuele flair en natuurlijk de enorm inventieve kills (het bed en pregnant woman ). Pang geeft een nieuwe betekenis aan invent en ligt de lat nu wel heel erg hoog. Hopelijk dat deze film niet al te bekend wordt in de states, dan zijn de slasher directors goed de sjaak.


Erg sfeervol en Pang weet elke kill weer te voorzien van een opvolger die niet onderdoet. Wel wat segmenten die de kijker van rust voorziet maar Pang verzaakt werkelijk nooit. Ook de thematiek rond de huizenmarkt voor de recessie en het inhaken op de recessie is intrigerend en de complete distorted sfeer die Pang vanaf minuut één creéert en tot de laatste seconde weet vast te houden is erg knap.


Wat een regisseur, al heb ik wel het idee dat ik bij het beste begin. Al verwacht ik ook erg veel van Puff. De heisa tijdens de K.O. is enorm terecht en ben enorm verrast (zelfs na het eveneens verrassende Isabella) dat Pang zo'n geniale slasher weet te presenteren. Ik weet echt niet meer wat ik van deze beste man moet gaan verwachten. Leuk dit soort cineasten.

Stevig filmpje, maar ook stijlvol. Vind die backstory nu net mooi, maakt de film iets meer dan mindless vermaak, hoewel het dat uiteindelijk toch wel een beetje is.
Brute kills en dan ben ik blij dat ik een paar maandjes gewacht heb op de Dirrector's Cut. Het verschil is niet wezenlijk, maar de camera blijft net even wat langer bij de kill hangen of zoomt wat meer in (voor meer info: http://www.movie-censorship.com/report.php?ID=881416).
Vooral naar het einde toe heb ik erg gelachen trouwens waar de vrouw met de plank in haar mond opeens weer opstaat De kills zaten sowieso niet zonder humor en das fijn.

Mijn 2e Pang na Love in a Puff en deze is best eh anders. Toch slaagt hij er weer in een fijne film voor te schotelen. Qua moderne Aziatische horror heeft Meat Grinder nog een stapje voor (het gestileerde drama gedoe had er trouwens best wat van weg, ergens vaag), maar heb me er zeker mee vermaakt.

Wat een heerlijk brute slasher. In 1ste instantie vond ik de flashback stijl wat verwarrend en had ik een beetje moeite om erin te komen, maar dat ging steeds beter. Het goede acteerwerk hielp daar zeker aan mee. De sfeer in de film is ook erg goed. Net als de soundtrack. Lekker rustig, maar wel sfeerverhogend.

Maar de hoogtepunten van de film zijn uiteraard de moorden. En wauw, wat een knetterhard geweld zien we hier. En ook nog met allerlei verschillende wapens. En vol in beeld gebracht alles. Perfect.

Voor nu 4* omdat ik wat moeite had om erin te komen dus, maar de kans is groot dat dit bij herziening wat hoger uitvalt

Ben wel benieuwd naar meer Pang films nu.

Jammer dat het tempo soms zo werd opgehouden door de flashbacks. Die stukjes waren bijzonder oninteressant en hielden een hoop op. Jammer want het strakke uiterlijk en de moorden waren helemaal niet slecht. Zelfs vrij sterk. Prachtige art-direction in de kamer van de laatste slachtoffers. Jammer dat ik zoveel moeite had met die flashbacks erdoor dat mijn enthousiasme steeds werd getemperd als de deze weer begonnen.

Maar Pang heeft stijl en klasse dus ben erg benieuwd naar meer werk van de man. Zijn moderne stijl past verder wel totaal in mijn straatje!

3 sterren.

Tsjah, allereerst lees ik hier overal 'slasher', maar Dream Home vind ik toch moeilijk onder dat genre te scharen. Het is niet zo dat we hier met een stalker te maken hebben die zijn slachtoffers een voor een afmaakt, waardoor die genre-aanduiding voor mij al niet helemaal opgaat.

Maar goed, de film zelf vond ik verder maar weinig spectaculair. Het actuele thema van de crisis in de woningmarkt wordt in een aardig origineel daglicht gezet, maar Pang neemt wat mij betreft een hoop foute keuzes. Ten eerste zijn de flashback-scènes naar de vrouw haar jeugd maar van erg weinig toegevoegde waarde. Vervelende dramatische input is het laatste wat ik zoek in een horrorfilm. Het contrast is me te groot en een duidelijke reden om deze scènes toe te voegen ontbreekt.

Daarnaast loopt de vrouw, een onervaren killer, de hele film lang te stuntelen, maar lukt het haar wel de meest onmogelijke moorden te plegen. Teveel dingen gaan maar net goed, waardoor de geloofwaardigheid flink wordt aangetast en dit is eigenlijk enkel een irritatiefactor wegens het feit dat Pang zijn film veel te serieus neemt. Pas in de laatste paar minuten is er de knipoog en vallen bepaalde zaken op hun plaats, maar tot dan vond ik de toon maar misplaatst.

Toch een tegenvaller en dat is jammer na al die positieve berichten hier gelezen te hebben.

2,5*

Deel mijn mening met de bovenstaanden. De moorden waren lekker origineel, bruut en ranzig, maar de flashback structuur is bijzonder oninteressant en helpt de film om zeep. Wat ook niet helpt is dat de moordenares behoorlijk stuntelig overkomt, doordat ze moeite heeft met elke moord en zelf ook telkens gewond raakt.


2*

Wow, wat een heerlijke slasher is dit toch. Sinds A l'interieur niet meer zo een goed in beeld gebracht bloedbad gezien.

Erg sterke kills waar goed over is nagedacht met gevoel voor detail, alleen de eerste kill al met de bewaker. De leukste kill vond ik dan weer wel als ze in het huis van de jongeren is en de man de vrouw van achteren pakt en zij hem met haar mes van achteren steekt. Tevens erg grappige scène ook.

Verder een goed verhaal dat zeer actueel is met de huizenmarkt en zeer sterk geacteerd.

De flashbacks deerden mij persoonlijk niet zoveel, dit waren meer rustmomenten in de film en het geeft toch wel een interessante kijk op Sheung.

Dikke 4,0 Sterren.

Isabella en Love in a Puff van Ho-Cheung Pang konden van mijn kant op een zeer hoge waardering rekenen. Deze slasher helaas zal het van mijn kant met een aanzienlijk lagere waardering moeten doen. Dat over de top gore blijkt mij toch niet zo te liggen, Misschien heb ik daarvan inmiddels toch te veel gezien. Sommige scènes waren best wel komisch hoewel ik het verhaal maar zozo vond. Ik denk ook dat het de regisseur puur om die slasherscènes ging. Goed, als je daar van houdt dan zul je met deze film aan je trekken komen. Ik daarentegen geef toch de voorkeur aan de meer geweldloze drama's van deze Hong-Kong regisseur die vooral met Isabella een schitterende film heeft afgeleverd. Daar kan deze slasher bij lange na niet aan tippen.

3,0*

Moest wel even wennen dat dit ultra geweldadige filmpje van dezelfde regisseur komt als het liefelijke Isabella. Maar na het begin is dat niet meer nodig. Erg stijlvol en mooi geschoten, de kills zijn werkelijk geweldig. Ook fijn dat er eens een keer een andere insteek aan dit genre is gegeven. Vergeleken bij Cheng Li-sheung zijn de rest van de iconen uit het slasher genre eigenlijk maar mietjes. Film bevat toch wel enkele scènes die me altijd zullen bijblijven.

Een vermakelijk filmpje, met als grote pluspunt de grove en originele kills van een vrouwelijke dader, die uiterst gewelddadig en bloederig te werk gaat.

Verder is het thema, rondom de woningmarkt crisis wel leuk gevonden en zeker nog enorm actueel. Toch lijkt regisseur Pang op sommige momenten ook niet altijd te weten wat hij wil. Aan de ene kant zit er af en toe wat zwarte humor tussendoor, maar aan de andere kant wordt het hele gebeuren door middel van de flashbackscènes nogal overdreven dramatisch gemaakt. Oké het geeft wat meer inzicht in de beweegredenen, maar bij dit soort films vind ik het persoonlijk fijner als niet alles wordt uitgelegd of voorgekauwd.

Verder mist de film duidelijk ook spanning. Het was eerder soms nogal stuntelig om te zien hoe de dader te werk ging bij haar moorden. Het maakte de geloofwaardigheid er niet altijd beter op. Toch moet ik uiteindelijk vaststellen dat het geen slechte film is geworden. De insteek is in ieder geval origineel, en ik heb me ook best geamuseerd, al was het niveau duidelijk niet altijd even hoog.

Voldoende van mijn kant voor dit werkje.

3,0*

Hele puike gelikte horrorfilm uit China met een opmerkelijke psychologische achtergrond wat ook best herkenbaar is. Is het je wel eens voorgevallen? Je groeit met iets op in je omgeving (of in wat voor gelegenheid, omstandigheid dan ook) wat je inspireerde, waar je je veilig bij voelde en het betekende veel voor je, wat dus voor jou erg belangrijk is, maar voor je omgeving daarentegen totaal niet bijzonder. Treinenliefhebbers vinden het bijvoorbeeld tergend als de oude vertrouwde locomotieven langzamerhand van het spoor verdwijnen, of er is een park of andere gelegenheid (of wat het ook mag zijn) bij jou in de buurt geweest waar je vanaf kinds af aan speelde en er door de jaren heen steeds weer nieuwe inspiraties vandaan haalde en het daardoor ook een deel van je leven is geworden, en ineens word die plek ondersteboven gehaald voor een winkelcentra, en dan weet je het: je vind het verschrikkelijk en baalt er enorm van en je zou graag willen dat die voor jou onnodige plannen ongedaan gemaakt kunnen worden, maar je kan het dus ook doen op de manier van Cheng Li Cheung, de personage in deze film die als kind een vertrouwt plekje had: een slaapkamer met de haven van Hong Kong als uitzicht, waar ze mee opgroeide en dat haar dus overduidelijk ook inspireerde. Tot op een dag dat ze met haar ouders moest verhuizen omdat al die appartementenblokken platgegooid moesten worden, en zo dus ook haar vertrouwde uitzicht op de haven verloren ging. Dit houd haar als volwassen vrouw nog steeds bezig, en nog steeds zal en moet ze een woning hebben met een uitzicht over de haven. Als de zoveelste contract weer niet doorgaat, is voor haar de maat vol en besluit ze nu maar eens op eigen houtje op zoek te gaan, en dat doet ze zeker niet vriendelijk. Ze heeft er dus letterlijk alles voor over om haar oude vertrouwde jeugdassociatie terug te halen, al kost het mensenlevens en ook al bereik je der totaal niks mee, of is het slechts een actie tegen de jaloezie?

Haar werkwijze is dus simpel. De eerste de beste flatgebouw tegen de haven aan betreden en dan zo stuk voor stuk de mensen op de bovenverdieping op de meest gruwelijke wijze om het hoekje brengen. Dream Home gaat ook wel de kant van Inside op en Cheng li Cheung had ook zo wel het zusje van La Femme kunnen zijn. Alleen dit keer gedreven door het gemis van haar vertrouwde plek die ze ook niet meer op een andere manier terug kan krijgen door de woningmarktcrisis, dus daarom vermoord ze (uit jaloezie of misschien omdat ze denk dat het zin heeft, je weet het niet) een voor een de mensen in het bovenste gedeelte van het gebouw en als de ene kamer geen uitzicht blijkt te hebben op de haven, gaat ze rustig verder in een andere kamer waarbij ze vermoed dat het wel zo is. De moorden zijn ook hierin weer lekker goor en bruut neergezet en niks word geschuwd en word er regelmatig nog een zwart humoristisch sausje eroverheen gegoten. Vooral bij die scene's met dat die afgehakte vingers op die spelende LP terecht komen, die piemel-scene, en ook die hele scene in die appartement met die junkies. Ook die scene met dat omleggen van die zwangere vrouw was wel uiterst sadistisch en heeft opnieuw weer een knipoog naar Inside. Cheung vond ik op bepaalde gebieden zelfs nog erger dan La Femme. Het einde is ook vrij sterk uiteindelijk is het contract toch doorgegaan en ze kan toch wel terecht in een woning met een haven als uitzicht. Wat ook betekend, dat al die frustraties en moorden zinloos waren geweest. En nou voelt zo'n woning maar aan als los zand. Sterk!!

Dit was gewoonweg weer een uitstekende psychologische horrorfilm die je toch wel aan het denken zet. Want hoever ga je om je zin te krijgen om een vertrouwde omgeving terug te krijgen? Nouja Cheung gaat dus wel behoorlijk ver. Voor de rest is deze film ook goed verzorgt en oogt lekker donker. Ook die havenshots en de skyline van HK die hier regelmatig ter sprake komen geven een gelikte en moderne draai. Deze film is gewoon op alle fronten gelukt. Prima film voor zowel liefhebbers van psychologische thrillers (wel als je een sterke maag hebt) en bloederige slashers.

4,5*

Bijna twee jaar terug het Isabella gezien, waar ik erg van onder de indruk was. Gek dus dat ik nu pas mijn tweede Pang ben gaan kijken.

Van te voren had ik wel begrepen dat Isabella ergens een vreemde eend in het oeuvre van Pang is, dus dat ik me moest instellen op iets anders. Cinematografisch in ieder geval geen achteruitgang., het ziet er werkelijk bijzonder gelikt uit. Ik moest bij sommige shots van de stad een beetje denken aan een fotoserie waar een fotograaf foto's van beroemde plekken in grote steden heeft genomen op zo'n manier dat het net lijkt alsof het een maquette is. Dat gevoel had ik soms ook bij deze film. Geen kritiekpunt, ik vond het juist grappig. Ook de muziek is weer erg sfeervol, al vond ik de soundtrack van Isabella wat bijzonderder.

Dan het plot: Het heeft even een tijdje gekost voordat ik de ironie doorkreeg. Ik heb me werkelijk een tijd zitten ergeren aan het egoïsme/materialisme van de hoofdpersoon en het hielp ook niet echt dat er door middel van een flashback gepoogd wordt een psychologische diepgang te creëren. De kills maakten dan wel weer veel goed, zo gruwelijk als het er aan toeging. En toen die Lucky in Love onderbroek voorbijkwam werd het inmiddels opgekomen vermoeden dat ik alles met een korreltje zout moet nemen definitief bevestigd. Het einde is passend, al had een tegenovergesteld einde ook kunnen werken.

Voor nu geef ik de film 4*. Herziening zou heel goed een halfje meer kunnen opleveren, omdat ik dan al vanaf het eerste moment weet dat het een en ander ironisch bedoeld is. In ieder geval is het gevoel na afloop erg positief, ik wil meer zien van deze regisseur. Hopelijk wacht ik niet weer twee jaar.

Skylines van Hong Kong met diverse gezichten in een smakelijke horrorhap met een gedurfde draai. Het begint in ieder geval allemaal vrij serieus met een bikkelharde moord en een back story bestaande uit een kinderwens die uitmondt in een obsessie. Dat snoept nogal wat aandacht op, ik had soms het idee dat de balans een beetje aan het doorslaan was, maar het is een onderdeel dat zich gaandeweg bewijst.

Zeker wanneer blijkt dat Pang een pikzwarte, genadeloze satire onder de pet heeft. Het bloedvergieten is meteen al smullen en wanneer er ook nog een scheut humor wordt toegevoegd, is er geen houden meer aan. Tijdens de flashbacks, die meer en meer gaan fungeren als een plagende adempauze, laat Cheng zich ook niet onbetuigd, maar alles wat er bij de horndogs thuis gebeurt, is om je vingers bij af te likken.

Zeer aardige, eigenzinnige slasher.

Het begint allemaal met een behoorlijk brute openingsmoord (inclusief beste slaapsimulatie in een film ooit). Vervolgens wordt de tijd genomen het hoofdpersonage aan je voor te stellen: Een doorgedraaide vrouw met een dubbel-leven en een ongezonde obsessie met een appartament met uitzicht op zee. Wat je krijgt voorgeschoteld zijn niet de meest dertien in een dozijn verhaallijnen en motieven. Daarom duurde het ook even voordat ik goed in de film zat, ook al wist het appartementverhaaltje me voor geen seconde te boeien.

Nee ''Dream Home'' moet het wat mij betreft vooral hebben van de moordscenes. En die zijn dan ook van een buitegewoon hoog bruut gehalte. Bloed, ingewanden, kapotgestampte oogballen. Niets wordt geschuwd in deze film. En zoals we van de aziaten mogen verwachten zijn enkele van deze scenes ook nog eens met de nodige humor gebracht. (Junkie-appartement)

Niet de knaller waar ik op had gehoopt. Het verhaal mag dan wel origineel zijn, maar interessant is een tweede. Gorescenes zijn desondanks van zeer hoog niveau.

Goed en origineel verhaal gecombineerd met sterk acteerwerk van de desbetreffende spelers.

Samen met erg sterke gore en smerigheid maakt deze film toch wel tot een horrortopper uit Hongkong.....een film die ik zeker nog een keer op zal zetten omdat ik het een erg goed gevonden verhaal vind en ook nog eens goed uitgevoerd.

Heel erg fijn en vooral bijzonder vermakelijk.

Vooral het bloed dat vloeit, de frisse moorden en de afwisseling maken dit uiterst kijkbaar. Bovendien schuwt de regisseur geen taboe's door ook een zwangere vrouw eerst haar vruchtwater te laten verliezen. Verder een aantal erg mooie beelden (meisje onder het bed met zweetdruppels op haar hele lichaam) en vooral als absoluut pluspunt dat niemand snel doodgaat. Altijd maar weer duurt dat even en dat werkt gewoon prima op je gestel, deels als walging, deels als meeleven, deels ook als humor.

Het geheel had allicht nog absurder gemogen met alleen maar die moordpartijen zonder dat gedoe met die zieke pa erbij en de hele jeugd in flash backs, maar anderzijds waren die stukken best mooi en werkten op zich wel. Tevens was de scène dat Cheng haar vader liet stikken best indrukwekkend. De beelden van Hong Kong zijn prima en het gedoe met de huizenmarkt, maar daar had nog best meer gedaan mee kunnen worden, nu hangt het er een beetje bij. 3,5*.

Cheng Li-sheung heeft haar droomhuis gevonden en ze stopt voor niets en niemand om het te krijgen!

Een aardig goed en bruut verhaal over de worsteling van de Hongkongse huizenmarkt om een droom-appartement met zeezicht te bemachtigen. Het verhaal ontvouwt zich met een mooie mix van sociaal commentaar en extreme gore. Waarbij er momenten zijn dat het lijkt alsof je twee afzonderlijke films aan het bekijken bent. Al zijn ze wel creatief tot één geheel gesmolten. Het sociale drama is oprecht en emotioneel ontwikkeld en de moordpartij van Cheng Li-sheung zijn puur genieten voor de gorehounds. Om de gore-festijnen wat beter te verdelen over de film is er gekozen om de tijdlijn niet chronologisch te laten lopen. Dat was zeker een goede keuze want zo blijven beide genres spannend tot aan het einde. De flashbacks geven de killer de nodige achtergrond mee en creëren tussen bloederige geweld een aangename rust. Fijne Aziatische slasher!

Een fijne mix van drama en horror. Plus een lekkere laag zwarte humor onder de horror.

Hier geen bloedeloze verzameling van kills. Nee, hier toont men creatieve kills, waarvan de noodzaak nog onderbouwd wordt ook. Hier geen saaie voorspelbare aanloop voordat eindelijk de actie begint. Nee, de film gaat gelijk los in actieve zin en doet dat meteen heel fantasierijk en heftig. Daarna is er steeds een dynamische afwisseling tussen drama en horror. De kills zijn alomtegenwoordig en nooit ver weg. Het drama ook.

Behalve de (vaak hilarische) kills geeft de film in een soort tweede laag met terugblikken een heuse inkijk in de psyche van de hoofdpersoon. Niet zeikerig sentimenteel, maar gewoon een weergave van de harde realiteit. Feitelijk. Emotie en sentiment komen in deze film amper voor.

De wisselwerking tussen kills en drama werkt zonder dat overtollige sentiment in de dramatische terugblikken goed. Het switcht gemakkelijk.

Heerlijke kills trouwens. Heel inventief, af en toe heel effectief, maar vooral heel stuntelig. En dat laatste heeft een hilarisch effect. De hoofdpersoon is vastberaden, berekend en kil, maar gaat ook heel amateuristisch te werk. Ondanks de bruutheid van de kills, werkt dat stuntelige aspect erg op de lachspieren.

Fijne sociaal getinte slasher met een heerlijk komisch randje.