The Other Side of the Tracks (2008)

The Other Side of the Tracks is een pretensieuze zeikfilm, met slechte acteurs, een draak van een scenario en werkelijk rampzalige dialogen.

Toen ik las waar de film over ging koesterde ik best wel verwachting maar jongens wat is kijken naar een film toch vervelend als werkelijk niets klopt. Het minst erge waren de natuurbeelden. In die shots komen er tenminste geen acteurs in beeld.

Dat ik niet de laagste score geef komt omdat ik de eerste tien minuten nog geboeid heb zitten kijken. Daarna ging het echter alleen maar bergafwaarts en had het niet veel gescheeld of ik had deze prul 0,5 gegeven.

Voor het geval dat het nog niet duidelijk was.

Zeer slecht.

Ik vond een redelijke drama/mysterie film...

Slechte acteerwerk...

Redelijk verhaal...

Geen spannend, zoals thriller...

Wel mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard en geen aanrader...

Deed me denken aan Babel. En dat bedoel ik vooral het karakter van de regisseur. Proberen een zeikerige, met opzet vage, arthouse te maken, terwijl Calvo beter commerciële troep kan gaan produceren. Bepaalde ideeën in de film waren erg pakkend. Ook was de actrice achter Amelia erg goed gecast. De treinrails werd constant goed in beeld gebracht. Maar wat een bagger acteerwerk voor de rest. En wat een uiterst voorspelbaar einde. Vooral de laatste scène, waar de regisseur nog even voor de meest slome spuit elf kijkers uitlegt wat er nou precies aan het handje was, sloeg alles. Bagger. En erg jammer. Hier had men nog een aardige wegkijker van kunnen maken.

Echt heel erg slecht vond ik hem niet maar ik vond het nou ook niet bepaald een geweldige film. Het was allemaal zo saai. Ik denk eigenlijk dat het wel een pluspunt was dat ze het plot al zo snel hadden laten doorschemeren want als je heel de film had gedacht dat het alleen om een depressieve jongen ging dan was het helemaal zo'n langdradig en saai verhaal geworden.

Nu was je tenminste nog benieuwd wat hij ging kiezen (leven of dood) en hoe hij zou reageren op het feit dat hij in een coma lag. Maar dit punt werd helaas overgeslagen. Ik had wel willen weten hoe hij had gereageerd op het feit dat het leventje dat hij leidde eigenlijk geen leven was maar dat hij in een coma lag. Hierdoor bleef ik op het einde een beetje teleurgesteld achter.

Kortom: deze film was voor mij wel redelijk kijkbaar maar is op een aantal punten best teleurstellend.