Bite (2015)

De film is niet heel spannend. Althans, in oppervlakkige zin. De spanning komt slechts in geringe mate uit de gemakkelijke 'angst en beef'- categorie. Het spectaculaire horrorgehalte is niet hoog.

De spanning die er is, ontstaat door een duistere en soms viezige inslag in beeld en verhaal die gedurende de filmduur steeds op de achtergrond aanwezig blijft. Op de loer liggend en wachtend om uit te breken. Dat dreigende gevoel accentueert de sfeer die de setting van het spookachtige herenhuis in eerste instantie al oproept. Gedurende de verhaalloop ontsnapt uit die sfeervolle ondergrond af en toe een oprisping in de vorm van wat bloederigheid, wat gore en een enkele jumpscare. Doch, alles in bescheiden mate.

Minder bescheiden is de humor. In alles schijnt een komische boven- en ondertoon door. Bizar getinte gebeurtenissen en grappige dialoogjes die vermakelijkheid aan de dreigende grondtoon toevoegen en die tevens de horrorangel uit de film halen. Absurdistische humor geplempt op een grondtoon van viezigheid, grauwheid en duisternis. Geslaagd, wat mij betreft, ook al gaat het dan ten koste van de horrorbeleving.

De muziek is niet onaardig en vormt een pittige accentuering van het getoonde. De score accentueert komedie, accentueert drama of accentueert spanning. Best geinig.

Op den duur had ik er trouwens wel genoeg van. Een gevoel van overdaad en lichte verveling, bekroop me. De film blijft wel erg hangen op één thema en daar wordt weinig verrassends aan toegevoegd. De inzakgedeeltes die allereerst niet erg opvallen, blijken er dan wel degelijk te zijn en vallen meer en meer op als beeld, dialoog en verhaal na verloop van tijd weinig verrassing meer bieden.

Geinige film!