The Iron Giant (1999)

Na het herzien van deze film ben ik er over uit: Dit is dé beste en leukste tekenfilm (computergeanimeerde films niet meegrekend) van de laatste jaren! Ontzettend mooi getekend, erg leuk verhaaltje en de leuke pro en anti Amerikaanse dingen die in deze film zaten. Erg leuke quote's vond ik (de toch een beetje anti Amerikaanse quote's) : "This thing isn't made by the Americans, so it must be destroyed!" en "Screw our country, I want to live." En ook de cliché quote's (die daarom ook zo leuk zijn): "You choose, what you choose to be" en "Guns kill."

Nadat ik hem gisteren nog eens heb bekeken, heb mijn stem opgewaardeerd van 4.5 naar 5 sterren, want dit is zonder twijfel een van de allerbeste animatiefilms ooit gemaakt. Niet zozeer voor de allerkleinsten, maar uitzonderlijk vermaak voor alle kinderen vanaf 10 jaar.

En niet te vergeten een MUST voor alle liefhebbers van animatiefilm.

Het is toch wel een schande dat WB deze film nooit heeft willen pushen. Maarja, een animatiefilm zonder liedjes, levenslessen, en mét aparte humor en niet echt een happy end maken dit toch tot een vreemde eend in de bijt. Ze wisten blijkbaar niet goed wat ermee aan te vangen.

Het is anders echt een uitzonderlijke film!

Ik vraag me vooral af wie zo'n Brad Bird nu is. En wat hij eigenlijk wil doen ? Zit hij te wachten om eens een volwassen film te maken maar mag hij niet ? Of voelt hij zich lekker in dit kindergedoe met hier en daar een wat volwassen insteek te geven ?

Grootste flaw in deze film is het gebrek aan balans tussen kinderprul (dat ventje, die FBI agent, hoe vreselijk), leuk avonturenfilmpje (onze robot) en leuke, volwassen en droge humor (die scrapyard kerel).

Dat vervelend moraaltje irriteert. Bijlange niet genoeg doorgedreven om als persiflage door het leven te gaan, en heeft teveel weg als een soccermom compromis. Wel duimen omhoog voor de erg mooie (en redelijk talrijke toch - hoe iemand kan denken dat de Giant handgeanimeerd zou zijn ontgaat mij) computeranimatie. Effectief en mooi. De verdere tekenstijl ligt iets te dicht tegen serie animatie kwaliteit. Had meer detail verdient.

Op zich mooi filmpje, met erbarmelijke score (hoe generiek kan je een soundtrack maken, nogal slechte dubbing, irritant kinderlijk verhaaltje waar de volwassen insteken het geheel nog half weten te redden. 2.5*. Hier had echt zoveel meer ingezeten.

Lang geleden gezien. De poster is inderdaad wel mooi maar in het geheel beviel de film me niet helemaal. Misschien had ik nog niet helemaal het persiflerende toontje door (dat er allicht wel inzit).

Voorlopig 2,5*.

Brad Bird heeft de kracht van de ouderwetse filmmagie duidelijk begrepen.

Inmiddels werkt Bird dus bij Pixar, iets waar ze erg blij mee zijn waarschijnlijk, want deze film haalt met gemak het niveau van de betere films uit het Disney tijdperk van de traditionele animatie. Waarom? De film is ontroerend en toch ook een stuk grappiger dan de gemmidelde Disney-film. Daarbij is de animatie gewoon prima, uitstekend zelfs. De karakters zien er goed uit en bewegen lekker vloeiend en de decors zijn ook nog eens mooi en verzorgd. Alleen de robot zelf zag er af en toe wat minder uit omdat die vaak duidelijk grotendeels met de computer gedaan was.

Het verhaal heeft niks om het lijf en is zelfs vrij standaard. Inderdaad zowat hetzelfde als E.T. alleen vond ik deze stukke ontroerender. Toch weet ik niet of ik het eens ben met de wendingen die worden genomen. De humor die er in zit is zeer inventief en leverde wat geweldige momenten op zoals waar Kent in de kamer tegenover Hogarth zit en ze allebij wakker proberen te blijven tot het ochtend is.
Ontroerend is de film op het eind zeker, maar persoonlijk was ik weer niet zo dol op de 'mooie' momenten waar Hogarth alleen met zijn robot is en hij hem vanalles probeert te leren. Zat in het begin met een 4,5* in gedachten, maar nadat de robot woordjes begon te leren reduceerde dat gelijk naar een 4.

Helaas zat er op het eind ook nog een groot nadeel. De film leek op te bouwen naar een zeer mooi einde, even nam ik die 4,5 toch weer in overweging, maar na het verdwijnen van de robot volgde nog een scene waar Hogarth nog even zielig kijkt en zegt "I miss him" Dat vond ik weer net té! Al helemaal jammer was dat het op het laatst nog even wat opgevrolijkt word door te laten zien dat de robot helemaal niet dood is. Zowiezo stom om het zielige eerst nog wat aan te dikken om het vervolgens nog even snel allemaal goed af te laten lopen. Al moet ik wel toegeven dat de robot-onderdelen die naar de noordpool reizen er best cool uit zag en het dus nog best in stijl gedaan is.

Al met al een geslaagde film, want ik heb genoten, gelachen en even wist de film me ook duidelijk te raken. Fijne animatie en mooie klassiekke filmmagie waarmee de film voor mij in het rijtje thuis hoort van films als E.T. en The Lion King. Het was alleen de soundtrack die er niet echt uitsprong, niet slecht, maar totaal niet bijzonder (wat toch vreemd is bij zo'n sfeervolle film).

Dikke 4* en gelijk ook een film die ik graag op DVD wil hebben. Maar dan wel de US of UK versie, want de Nederlandse uitgave is ontzettend lelijk.

Ik heb deze film vroeger 5x gezien... het was echt perfect hoe emotioneel dit was, en ook leu kom te zien als kind.

Uit verveling maar gekeken. Leuk hoor, dit soort films voor kinderen, maar ik kan hier echt niets meer uit halen. Waar films als The Neverending Story en Labyrinth buiten het narratieve om nog heel wat te bieden hebben, gaat het bij The Iron Giant niet verder dan een verhaaltje voorleggen met al zijn clichés over 'goed' en 'kwaad' e.d. Het is dat de animatie sporadisch de moeite waard is. Zou met mijn kids hier met genoegen naar kijken, maar met een kritisch oog kan je je hier beter niet aan wagen.

1,5*

Vreselijke Nederlandse nasynchronisatie trouwens.

Dit is de debuutfilm van regisseur Brad Bird. (The Incredibles (2004) & Ratatouille (2007) )

Plot: Het jongetje Hogarth Hughes leeft samen met zijn moeder in een rustig Amerikaans plattelandsdorp, ergens de jaren 1950.
Hij heeft een levendige fantasie die zijn moeder soms tot wanhoop drijft, zoals deze keer dat hij met een verhaal op de proppen komt over een reusachtig metalen wezen dat de TV antenne van't dak heeft opgegeten en die hij tot in't bos zou zijn gevolgd.

Uiteraard gelooft niemand zijn verhaal, maar het is écht waar !
Een reusachtige robot is neergestort op aarde en eet alles op wat naar metaal ruikt, een hapje uit deze auto, misschien nog een stukje van die tractor....? Yummie !

Hoghart raakt bevriend met deze reusachtige robot, maar een geheime overheidsagent komt hen op het spoor.
Wat komt deze robot doen op onze planeet..?
Is hij wel zo vriendelijk als op't eerste gezicht lijkt....?


Man man man, ik weet niet meer hoe dikwijls dat'k deze film heb gezien, maar telkens weer sleept hij me helemaal mee en weet me te ontroeren.

Het begint héél gewoon, maar naarmate de film vordert wordt hij alsmaar beter om magistraal te eindigen !

8,5/10.
Een vette aanrader voor iedereen, zowel jong als oud !
Wedden dat je een traan wegpinkt ?

Mooi geanimeerd.

En zeer sfeervol ook.

Verder voorzien van een uitstekende soundtrack en een prima stemmencast.

Het verhaaltje is origineel en leuk voor jong èn oud. En dat komt bij animaties lang niet altijd voor. Tuurlijk is het einde een beetje voorspelbaar en sentimenteel, maar het past.

Deze hadden ze ongetwijfeld bij Disney willen maken. Vijf jaar later mocht Bird daarom alsnog bij hen aan de slag, middels Pixar. En hij slaagde wederom met vlag en wimpel.

Zeer goed.

Heerlijke animatie film. De film bevat een aantal zeer lachwekkende scenes en niet te vergeten, het verhaal is ook heel erg mooi in elkaar gezet. Misschien zelfs beter dat dit een animatie film is geworden.

Wanneer dit verhaal echt verfilmd zou worden zou het veel te nep zijn lijkt mij. Als je gewoon deze animatiefilm gaat bekijken en je zet je verstand op nul, dan zul je merken dat deze film toch wel degelijk in de smaak valt. ''Tenminste bij de meeste mensen dan.''

Normaal gesproken hou ik niet zo van die kinderfilms maar, om eens om op een luie zondag deze film te bekijken wanneer je verder geen andere films meer te bekijken hebt is deze film erg leuk.

Zeer zeker aan te raden voor de mensen die eens een animatiefilm willen bekijken die niet zo kinderachtig is dan gewoonlijk.

Ieder jaar wel een keer op tv en steevast vijf sterren in de Veronicagids. Dat maakt een mens toch nieuwsgierig. En hoewel vijf sterren te veel eer is mag The Iron Giant er absoluut zijn. De vriendschap tussen de negenjarige Hogart en de grote ijzeren reus (Deed me erg sterk denken aan E.T.) wordt uitstekend uitgewerkt. Dat de Koude Oorlog zo'n prominente rol speelt maakte het voor mij bij tijd en wijle wat moeilijker om mee te leven, maar doet niets af aan de kwaliteit van de film.

3,5 *

Dit vond 'k ook een hele goeie film. Eindelijk nog eens een goeie animatiefilm die niet uit de Pixar/Disney stal komt. De animaties vond 'k ook heel sterk en er zat ook veel emotie in de personages. De film bevat ook geen gezang, dus dit kan in het voordeel werken voor de niet gezang liefhebbers

De speelduur is zo'n 80 min en verveelde niet.

Dit is een animatiefilm die 'k zeker nog ga her bekijken, vond het absoluut een aanrader.

Wat een ontzettend lieve film zeg, ik was zowaar ontroerd richting het einde. Deze komt zeker in de kast voor de kinderen over een jaar of 10

4*

The Iron Giant heeft een behoorlijk hoog gemiddelde en schijnt toch wel een behoorlijke klassieker onder de animatiefilms te zijn. Ik heb er in mijn jongere jaren nog nooit wat van gehoord en gisteravond was mijn eerste kennismaking.

Ik ben er niet kapot van. Het begint allemaal nog best wel goed. De animatie is aardig. Soms best wel mooi en gedetailleerd, soms houdt het wat te wensen over. Het verhaaltje is wel aardig, maar kon mij toch ook niet echt meekrijgen. Het heeft hier en daar wel wat weg van E.T., maar daarin vond ik de band tussen de jongen en het wezen toch wat sterker uitgewerkt. Ik vond het hier vooral een poging om de kijker voor je proberen te winnen met sentimentele momenten. Dat stoorde soms best wel en zorgde ervoor dat ik niet echt kon meeleven met de jongen en vooral de ijzeren reus.

Ik vond het einde ook niet echt geweldig. Het was een einde waar erg nadrukkelijk naar gestuurd wordt en me totaal niets deed. Ik snap best dat een heleboel mensen hier wel voor vallen, maar het pakte me niet. Op zich wel jammer, want Bird heeft met Ratatouille later toch wel één van mijn favoriete animatiefilms aller tijden gemaakt.

2,0*

Was hier vroeger echt helemaal fan van.

Volgens mij was hij toen een paar keer op Nickelodeon te zien,. Had ze elke keer gezien.

Deze was aan herziening toe. Dit is immers een vrij geliefde animatiefilm geworden door de jaren heen. Deze heb ik indertijd in de bioscoop gezien, maar sindsdien niet meer. Toen viel hij tegen, nu gaat het al wat beter, maar een meesterwerk zie ik er niet in.

Het is ook moeilijk om echt indruk te maken als je zo duidelijk leentjebuur speelt bij een andere film. Iedereen merkt op dat The Iron Giant wel erg lijkt op E.T. en laat dat nou niet meteen een favoriet van mij zijn, ook al niet als kind. Daarnaast ligt er wel erg veel nadruk op de moraal, wat het ook niet allemaal even leuk houdt. Ik heb ook niets met een einde als dit, waarin de hoofdfiguur zichzelf opoffert voor de mensheid, maar vervolgens nog leeft.

Niettemin, je merkt dat dit met hart gemaakt is en het heeft een zekere charme. Vooral het tijdsbeeld is leuk, met veel verwijzingen naar de koude oorlog in de jaren '50 en sciencefictionfilms uit die periode. Toch niet een moment uit de geschiedenis waar je vaak kinderfilms omheen gebouwd ziet worden, maar het pakt leuk uit. Vooral die instructiefilmpjes bij wat te doen als er een atoombom valt zijn erg leuk. Verder is het gewoon goed uitgewerkt en is de relatie tussen jongen en robot ondanks de voorspelbaarheid wel aandoenlijk.

Ik blijf echter wel bij mijn oude kritiekpunt van dat de achtergrond van de robot wat te vaag blijft. Mysterie is leuk, maar een van de weinige dingen die me bijgebleven was van de eerste kijkbeurt was dat ik met het gevoel zat dat er waarschijnlijk zo meer robots naar de Aarde zouden kunnen komen om de boel te vernietigen. Wat onze reus precies kwam doen en of het gevaar nu afgewend is had wat duidelijk gemogen.
3*

Ik houd toch nog steeds het meest van deze oldschool animatie. In the Iron Giant ziet het er bij vlagen erg fraai uit. Toch knap om in zo'n korte tijd veel sympathie te krijgen voor getekend schroot.

Het tempo ligt lekker hoog, vooral halverwege de film, waardoor de tijd voorbij vliegt. Het ventje is hier en daar nogal irritant, maar dat mag de pret niet drukken.

Kleine 4* voor deze grote reus.

Een goede drama/animatie/actie/avontuur/komedie/

familie/SF/misdaad film...

Prima verhaal...

Redelijk gemaakte animatie...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Deze Animatiefilm (een van mijn minst favoriete filmgenre) heb ik vroeger eens gezien op ik meen Film 1 (destijds Canal+) en nu zenden ze hem weer uit op Film 1.

Als Animatie is het geslaagd en ook als familiefilm (geschikt voor jong en oud. Vooral ietwat geïsoleerde kinderen zullen dit verhaal enorm waarderen en mooi vinden). Het verhaal en de opbouw zitten zeer mooi in elkaar en het is ook aandoenlijk en lieflijk. De lieve "IJzeren Reus" steelt natuurlijk de show in het verhaal met zijn capriolen en gedrag. Het negenjarige jochie "Hogarth" vond ik persoonlijk wat minder en is zoals hierboven ook al iemand aangeeft soms best irritant. Het einde vond ik overigens best mooi (uiteindelijk is de "IJzeren Reus" toch niet dood).

Visueel gezien is dit natuurlijk niet de beste Animatiefilm (ziet er eigenlijk behoorlijk retro uit voor 1999, maar goed het verhaal speelt zich dan ook af eind jaren 50), maar het verhaal en de uitvoering compenseren dat ruimschoots. Gezien de speelduur van circa 70 minuten kijkt deze animatie zich ook nog eens lekker weg.

Inmiddels heeft deze 'Iron Giant' een behoorlijke status gekregen. En ik kan me best voorstellen dat dit bij kinderen echt precies goed valt allemaal. Typisch kinderverhaal en een einde die veel traantjes veroorzaakt heeft. Dat de Giant daarna gewoon nog leeft past er precies in. Persoonlijk deed het me niet zoveel, ondanks dat ik me prima vermaakt heb. De animaties zijn mooi (al lijkt het wel gemaakt in de jaren 80) en je merkt dat er veel liefde in deze prent is gestopt. Inhoudelijk stelt het niet zoveel voor.

Iron Giant is niet echt goed getekend en de figuren zijn vrij clichématig. Maar het verhaal zelf valt zeer goed mee en is een ode aan de 50's films met de koude oorlog, de kernwapens en het idee van buitenaardse wezens. Het is een verhaal voor kinderen bedoeld, en feit dat ik het nu pas voor de eerste keer zie, zal wel meespelen in mijn oordeel. Geen nostalgie voor mij. Wil niet zeggen dat ik hier niet van genoten heb, maar meer dan een leuke animatie is het ook weer niet.

Leuk dat inspelen op die jaren '50-sfeer met al die paranoia over buitenaardse wezens! En zo'n ijzeren robot die qua design ook prima past in die tijd,zag er ook tof uit. Maar deze animatiefilm kent helaas ook zwakheden. Het verhaal zelf is niet heel boeiend en bewandelt de welbekende paden. Het wordt ook steeds minder boeiend toe naar het eind, ook al ziet het er qua animatie nog wel heel aardig en spectaculair uit. Vond overigens dat die acteur die Hogarth van zijn stem heeft voorzien, erg goed geluisterd heeft naar John Connor uit Terminator 2. Die klonken echt hetzelfde, zeker bij de scenes met actie.

Degelijke animatiefilm. De animatie zelf is zeer behoorlijk en het plot is onderhoudend genoeg. Het blijft allemaal grotendeels binnen de lijntjes en weet nergens echt te verrassen. Toch kijkt het wel lekker weg.

“The Iron Giant” speelt zich af in 1957 en begint met het nieuws dat de Russen de Sputnik – de eerste satelliet – met succes hebben gelanceerd. De Koude Oorlog domineert het leven in de VS en leidt tot paranoia bij de overheid die zich wantrouwig of vijandig opstelt tegenover alles wat ‘vreemd’ is. De 9-jarige Hogarth Hughes [Eli Marienthal] is gefascineerd door de ruimte en wanneer hij ’s nachts iets ziet neerstorten, sluipt hij naar buiten en gaat hij op onderzoek uit. Daar ontmoet Hogarth de ‘Iron Giant’ [Vin Diesel, die pas een jaar later zou doorbreken met The Chronicles Of Riddick], een gigantische robot die hij redt wanneer die onder hoogspanning komt te staan. Er ontstaat een vriendschap tussen de twee, maar Hogarth weet dat hij zijn nieuwe vriend moet verstoppen voor de buitenwereld. Hij krijgt daarbij hulp van schroothandelaar Dean [Harry Carey Jr], maar kan niet voorkomen dat de gluiperige Kent Mansley [Christopher McDonald] lucht krijgt van het bestaan van een buitenaards wezen. Wanneer Kent een aanwijzing vindt dat Hogarth meer weet, neemt hij contact op met Hogarths moeder [Jennifer Aniston] en huurt een kamer in Hogarths huis zodat hij hem constant in de gaten kan houden.

“The Iron Giant” valt op doordat het de periode waarin het zich afspeelt uitstekend reconstrueert. Dat zit ‘m niet in de animatie, maar in de karakterisering en de algehele sfeer van de film. De toen pas 13-jarige Eli Marienthal geeft een indrukwekkende stemvertolking in een rol waarin hij een keur aan emoties op geloofwaardige, realistische wijze aan de man brengt. De keuze voor Jennifer Aniston als de typische Amerikaanse moeder lag destijds niet voor de hand, maar ze klinkt volkomen naturel en de keuze blijkt een schot in de roos. Connick Jr, McDonald en ook John Mahoney (beter bekend als de vader van Frasier in de gelijknamige serie, hier in de rol van General Rogard) geven prima acteeprestaties weg.

Maar de grootste verdienste is wel het ontwerp van de reusachtige hoofdfiguur, die het resultaat is van CGI. De makers stonden voor de uitdaging om de CGI-robot te verwerken in een handmatig getekend animatiefilm en het verschil in animatietechniek is absoluut niet zichtbaar. Los van deze technische triomf is het ook bijzonder kanp hoe de makers erin geslaagd zijn om ons te doen geloven dat een metalen wezen menselijke karaktertrekken en vooral menselijke emoties heeft. Waar je bij mensen de emoties kunt aflezen gezichtstrekjes, in het bijzonder de ogen en de mond, moesten de animators hier die emoties op een andere manier overbrengen. Het onherkenbare, maar effectieve stemgeluid van Vin Diesel draagt hier behoorlijk aan bij, maar er zijn bijzonder veel inventieve momenten.

De eerste ontmoeting, waarbij de enorme robot probeert op de grond te zitten, is een geniale vondst waardoor je meteen de menselijke trekjes in de robot erkent en hij de sympathie van de kijker wint. Destijds maakte “The Iron Giant” al erg veel indruk op mij, maar in de 18 jaar die er sindsdien zijn verstreken richten de animatiefilms die we in de bioscoop zien zich meer op simpel vermaakt en zijn de karakteriseringen simplistisch. “The Iron Giant” herinnert ons eraan dat animatiefilms ook kunnen en mogen ontroeren.

Bovengemiddelde animatie, vooral prima voor kinderen. Leuk dat het zich afspeelt met de jaren '50 als achtergrond, de tijd dat men bang was voor een alien-invasie, en op de voorgrond is de relatie tussen de jongen en de reus aandoenlijk. Prima animatie dus, maar waarom deze film een status heeft opgebouwd ontgaat me. Ruime 3*.

“It's bad to kill. Guns kill. And you don't have to be a gun. You are what you choose to be. You choose. Choose.”

Leuk. The Iron Giant is een animatiefilm die ik in mijn jeugd heel vaak heb gezien en die nu, na jaren niet te hebben gezien, weer indruk maakt. Het is duidelijk een kinderfilm en de band tussen Hogarth en de Iron Giant is soms wat overdreven sentimenteel, maar voor mij werkte het wel. Vooral het laatste gedeelte is uitermate feel good, maar dit is een kinderfilm die natuurlijk maar op één manier kan eindigen. Het is wel bitterzoet, en dat kan ik wel waarderen.

Weer eens teruggevonden ergens in de kast, een film die ik vroeger ook erg leuk vond, dus nostalgie speelt hier ook aardig in mee. Het is dan wel een kinderfilm, maar ook nu kan ik er nog wel van genieten. De setting in de jaren 50 met de angst voor ufo's en dergelijken zie je niet vaak terug in tekenfilms, en dat maakt de film ook wel uniek. De reus is dan wel het hoogtepunt van de film, hij ziet er cool uit, en de band die Hogarth met hem opbouwt is erg lief. Verder zijn het verhaal en de rest van de karakter ook prima, en het einde van de film waar de reus zichzelf opoffert is ook mooi.

Leuke, schattige tekenfilm die hier een beetje nostalgie opwekt, en de reus blijft een cool karakter, 3,5!

mooie animatie voor kinderen en zei die kind zijn gebleven en kunnen genieten van kinder films en animaties

als je deze film bekijkt dan snap je waarover het werkelijk gaat? iets wat de mens niet kan begrijpen en we enkel oorlog en vernietiging kennen dat kinderen anders kijken dan wij volwassen en deze oorlog machine door de ogen van een kind verandert in een grote vriend maar niet iedereen ziet dat voor volwassen is dat slecht en wat niet past in hun wereld moet men uit de wegruimen dat is wanneer we volwassen worden. zelfs dat deze vernietiging machine samen met een kind de wereld rede door dat een stomme volwassen enkel maar oorlog ziet .zijn leven op offerend voor de mens.

25 jaar geleden is deze film aan mij voorbijgegaan. Nu een inhaalslag gemaakt, en ik was blij verrast met deze productie. Wat een leuke film! Een tekenfilm gecombineerd met wat computeranimatie, net als bij de Lion King; I love it! Prima te doen voor jong en oud.

Een robot met een ziel, in de tijd dat alles en iedereen nog naïef en onschuldig was, gewikkeld in angst voor de gevaren die zijn geweest of komen gaan. De film vertelt een simpel verhaal, in een leuke 50's setting, en met een duidelijke boodschap (je bent wie je bent, en accepteer dit ook van een ander). Gelukkig wordt deze boodschap nergens echt op een vervelende manier door je strot gedrukt, waardoor het heerlijk wegkijkt.

Ja, een aanrader!