Dinocroc vs. Supergator (2010)

Gewoon een kopie van Komodo vs Cobra. Alleen de acteurs en monsters zijn ingeruild.

Syfy stelt met trots voor: Dinocroc vs. Supergator. Geef toe, zo’n titel garandeert sowieso spektakel, sensatie en.. een enorme hoop gezwets van de bovenste plank.

De film schiet aan lichtsnelheid uit de startblokken en geeft niets van achtergrondinformatie. Als kijker wordt je volledig in het ongewisse gelaten. Later zal wel een en ander uitgelegd worden, maar vooralsnog heb je er het raden naar. De eerste zin die je hoort is: ‘Everybody out, it’s escaped!’. Wat? Hoe? Waar? We zijn dertig seconden bezig en er worden al verschillende mensen opgegeten door de zogenaamde Supergator.

Laatstgenoemde zag er niet eens zo slecht uit, als je kijkt naar de andere grafische schuivers die via het Syfy netwerk worden verspreid. Het is vooral de Dinocroc die lelijk oogt.

Enfin, het verhaal achter de feiten ga ik je besparen, daar dit van geen enkel belang is. Jef Nys kon het scenario geschreven hebben. De jacht op een stel reptielen. 82 minuten lang blijft deze film doorgaan met het spuien van ongeloofwaardige en bespottelijke ongein. Op elk vlak scheelt er wel iets. Als je de zijsporen en de saaie, overbodige dialogen weg laat vallen, kan je de prent als volgt samenvatten: Ren Kruip Spring, Gil Roep Schreeuw, Hap Bijt Slik.

De meeste merkwaardigheden staan uiteraard op naam van de twee monsters. Naast honderden kogels opvangen, springen ze ook wel eens op vanuit een ondiepe poel (+/- 1 meter diep) en kan de kruipende Gator drie meter de lucht in springen, om zo een tourbus te verpletteren. De ‘vs.’ die in de titel staat, duidt op een duel tussen de twee lieverdjes, maar naar goede gewoonte wordt deze strijd pas op het allerlaatste moment geleverd en stelt het uiteindelijk ook nog eens bitter weinig voor.

Het acteerwerk is middelmatig. Het is niet bepaald slecht te noemen, maar bepaalde acteurs en actrices vallen abrupt door de mand. Kijk naar de vrouwelijke wetenschapper. Dé grote naam is natuurlijk David Carradine, de inmiddels overleden acteur die iedereen wel zal kennen van zijn rol in Kill Bill. Helaas krijgt hij hier veel te weinig schermtijd en blijft zijn personage zodoende grijs en oninteressant.

Valt er nog iets meer over te vertellen? Is het nodig alle ongerijmde quatsch uit de doeken te doen? Neen, maar het moet wel gezegd worden dat er wel degelijk mee gelachen kan worden. De humor manifesteert zich dan wel enkel op visueel gebied, doch meer heb je werkelijk niet nodig.

1,00 (1,25)

Na vanmiddag Supergator gezien te hebben had ik best wat verwachtingen van deze film. Maar helaas is deze film op alle fronten minder. De beeldkwaliteit, het acteerwerk en zelfs het al waardeloze script. Jammer van die eindbattle, ik had liever Supergator zien winnen want die vind ik een stuk toffer. Af en toe gelukkig nog wel kunnen lachen, maar een teleurstelling blijft het na Supergator.

Net aan 1.5 *

Best grappige film met een aantal super-humoristische quotes. Alles en iedereen in de film maakt duidelijk dat je deze absoluut niet serieus moet nemen. Het is zelfs expres zo slecht gemaakt.

Net geen voldoende maar heb me wel vermaakt...

Het is allemaal waardeloos gemaakt maar erg leuk. Vooral de openingscene en niet te vergeten de achtervolgingen zijn meer dan fantastisch. Het enige storende aan de film zijn de wel erg slechte dialogen en de nog slechtere acteurs. De enige uitzondering op dit punt is David Carridine die heel goed begrijpt hoe te acteren in dit soort pulp. Verder viel Amy Rasimas nog op als een derderangs Scarlett Johansson.

Matig maar met een hoge amusementswaarde