• 15.799 nieuwsartikelen
  • 178.289 films
  • 12.224 series
  • 34.003 seizoenen
  • 647.537 acteurs
  • 199.088 gebruikers
  • 9.376.795 stemmen
Avatar
 
banner banner

Heavy Metal: Louder Than Life (2006)

Documentaire | 288 minuten
3,29 7 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 288 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Dick Carruthers

Met onder meer: Dee Snider, Bruce Kulick en Geezer Butler

IMDb beoordeling: 7,3 (343)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Heavy Metal: Louder Than Life

"documentary heavy metal"

Heavy metal: Een muziekgenre dat de tand des tijds prima weet te doorstaan. Maar wat bezielt de bands en producenten tot het maken van deze muziek? Wat voelen de fans? Heavy metal moet je meemaken en deze documentaire legt ons uit, met behulp van vele bijdragen van grote namen uit de stroming, waarom.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Barfly

Barfly

  • 1873 berichten
  • 1749 stemmen

Ik vond de docu een beetje saai. Ik veerde vooral op bij de videofragmenten van de bands.

De overeenkomsten tussen de metalfan voor het podium met de metalfan op het podium, wordt aardig naar voren gebracht in de korte interviews tussendoor. Ik ken alleen punk als genre, waarin de fans en musici qua uiterlijk en beleving zo onderling uitwisselbaar zijn.

Uitgezonderd de Amerikaanse poserbands (Ratt, Poison, etc) die ook aan bod komen.

Het laatste gedeelte behandelt vooral de latere bands zoals Pantera, Korn en Slipknot. Daar haak ik zelf af qua interesse en boeit hetgeen verteld wordt, mij nauwelijks.

Alle interviews blijven hoofdzakelijk meningen van de geïnterviewden, die soms uitspraken doen alsof wetenschappelijk bewijs hun uitspraken ondersteunt (vooral de uitspraken van niet-muzikanten levert weinig boeiends op). Je kunt ook je eigen metalvrienden een microfoon onder de neus duwen en vragen stellen over de goede, oude tijd; leuk voor diegenen die hen kennen, anderen kijken verveelt weg.

De docu kent weinig diepgang doordat teveel gezichten iets te vertellen menen te hebben.