Last Exit to Brooklyn (1989)

Inderdaad een rauwe film met veel interessante, leuke, deprimerende en zielige figuren, maar het geheel vond ik te onsamenhangend. De regisseur probeert je wel mee te laten leven met de karakters, maar dit lukt bij mij nauwelijks.

Ik had hier dan ook meer van verwacht, wellicht mede door Requiem for a Dream.

2,5*

Bijzonder sfeervol filmpje wat i.t.t. andere films in dit soort tijdsettings niet leunt op de ouderwetse songs die door de speakers knallen. In plaats daarvan is er de mooie soundtrack van Knopfler. Verder veel leuke typetjes en enorm stijlvolle shotjes van de verlaten straten die indruk maakten. Ook de rauwheid was mooi, ondanks dat er geen expliciete beelden zin zaten hakt het er soms wel in, mede dankzij de karakteristieke vertolkingen van de cast.

Al met al een leuk filmpje om gezien te hebben.

3,5*

Tegenvallende film naar de controversiële bundel korte verhalen van Hubert Selby. Heel fragmentarisch, heel somber en geweldadig en zonder veel diepgang. Het is alsof de cast voelde dat het scenario aan alle kanten rammelde, want er wordt zonder veel overtuiging geacteerd.

Kwalitatief ver beneden het niveau van Uli Edel's andere werk (Der Baader Meinhof Komplex; Christiane F.)

Geweld, passie en emoties laaien hoog op in deze rauwe prent die de sfeer van Brooklyn uit de vijftiger jaren weergeeft. Merkwaardig is wel dat deze prent de manier van filmen uit die jaren zeer sterk benadert. Ook een onderwerp als deze, met personages , eigenlijk op één of andere manier, in het verliezend kamp, was toen in.

Meerdere sprekende scènes en over het algemeen goede acteerprestaties.

Aardige film over een aantal personages tijdens een grote staking in het Brooklyn van 1952. Niet echt een verhaal, maar de werkende klasse van deze troosteloze wijk wordt hier prima neergezet. Alhoewel de personages en verhaallijntjes allemaal niet te veel om het lijf hebben, blijft de film onderhoudend. Behoorlijk deprimerend van toon. Met gemak 3.0 sterren.