The Shooting Party (1985)

De laatste rol van James Mason. Heerlijk subtiele film.

Er zit een prachtdialoog van hem in met John Gielgud.

Sir Randolph Nettleby (Mason): This is a very well produced pamphlet. Where do you get a thing like this printed? Is it expensive? You don't mind my asking you?

Cornelius Cardew (Gielgud): Oh no, not at all. I know a very good printer in Dorking, just near where I live. An excellent man of anarchistic views. He gives me very good rates.

Sir Randolph: Ah, special terms. Hmm. He wouldn't give me such good ones, I suppose.

Cardew: Are you a pamphleteer too, sir?

Sir Randolph: Well, I was thinking of making a sort of foray in that direction.

Cardew: A polemic, would you say?

Sir Randolph: Yes, I think that's the right word.

Cardew: Would you call it a *diatribe*?

Sir Randolph: Yes, I

[chuckle]

Sir Randolph: could call it a diatribe.

Cardew: The Ruin of Rural England - A Diatribe

Sir Randolph: Precisely. I don't think we should continue our discussion here... my fellow murderers are rather hot blooded.

Soort Downton Abbey van dertig jaar geleden. En geloof me, daar zijn er veel van. Ach, het kijkt lekker weg. Mooie interieurs, mooie kostuums, sophisticated dialogen, dat kun je wel aan de Britten overlaten. Altijd een liefde-haat relatie met hun upperclass. Hier staat een drie daagse jachtpartij centraal. Het vaste ritueel: ontbijten, beetje schieten, lunchen in de vrije natuur (maar natuurlijk wel aan mooi gedekte tafels), weer een beetje schieten, kleden voor het diner, goede conversatie, en dan een beetje overspel, want het zijn allemaal wel mislukte huwelijken. De intermenselijke relaties, daar gaat het natuurlijk om. En in dit geval ook nog om een eend, de lieveling van het kleine jongetje.

Maar in deze film zijn er wel heel veel personages, waar je als kijker moeilijk vat op krijgt. Wij zijn ze precies? Wat is hun achtergrond? Het gaat om de ondergang van hun klasse, lees ik. Nou, dat zou nog wel een poosje duren. Zie Downton Abbey. Maar dit speelt aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, en die jachtpartij, die shooting party, is natuurlijk de voorbode van de slachtvelden die zullen volgen, als er door dezelfde personen niet meer op eenden maar op mensen wordt geschoten. Veel verhaal is er niet. Het is vooral veel vriendelijk geklets en veel goede omgangsvormen. Het duurt zeker een uur eer de film een beetje op gang komt en je een beetje in z'n greep krijgt.

Laatste rol van good old James Mason. Hij was al overleden toen deze film uitkwam. Klein rolletje van John Gielgud, altijd leuk. Wat grotere rol voor Edward Fox, die altijd dezelfde rol speelt, die van rijke aristocraat, lord huppeldepup. Ik kan zo een hele reeks films opnoemen, Edward Fox, met z'n geweldige accent, is altijd dezelfde. Het zij hem vergeven. Ik heb ook dit keer van hem genoten. Al vond ik hem in deze film een beetje flets.