Upside Down (2012)

Grappig.

Een origineel en nogal idioot gegeven is het, de manier waarop deze film het ouderwetse verhaal van upstairs-downstairs aan de zwaartekracht koppelt. Dat klopt natuurlijk van geen kant. Maar het werkt wel best goed, en het levert een hele serie slimme vondsten op over de manier waarop de regeltjes dan werken en toegepast kunnen worden. Helemaal goed gaat dat overigens niet - een paar scènes kloppen niet. Storend is dat nauwelijks, het leidt niet af van het verhaal. Dat is overigens vrij rechttoe-rechtaan, maar toch af en toe verrassend genoeg om de aandacht echt vast te houden.

De onmogelijke liefde van het charmante en vrolijke koppel heeft iets onschuldigs en liefs. Jim Sturgess en Kirsten Dunst zijn een aardig stel, die je echt gunt dat het op de een of andere manier goed zal komen. Leuk gespeeld, het plezier straalt er af haast. En een leuk bijrolletje voor Timothy Spall.

De beelden zijn mooi - erg onwaarschijnlijk af en toe, en het kost me ook even tijd om er aan te wennen. Regelmatig ook knappe getructe beelden erin - het blauwe onderste-boven-drankje, en de goudvis bijvoorbeeld. Soms lukt dat dan net niet helemaal overtuigend, het overgooien in het kantoor ziet er echt heel onecht uit. En zo zijn er meer kleine slordigheidjes. Storend is dat nergens - je kijkt evengoed je ogen uit.

Het contrast tussen de bovenwereld en de onderkant is mooi uitgewerkt. Misschien wel wat overdreven soms, dat overweldigt in sommige scènes. Mooi werk met veel van de industriële details, en de locaties - gevonden of in de computer - zijn ook erg mooi. Wel erg onwaarschijnlijk soms - de danszaal bijvoorbeeld, en de kabelbanen die erheen lopen. De danszaal rammelt ook nogal in het verhaal - waarom zouden de toch nogal nazistische autoriteiten toestaan dat daar tegenwerelders uit dansen gaan. Toch mooi. Mooie tango's spelen er ook.

Jammer dat de muziek behalve de tango's niet echt mijn smaak is. Vooral op de romantische momenten gaat dat mis. Maar dat is een detail. Net als dat het een detail is dat het verhaal soms een beetje rammelt, sommige scènes net niet kloppen, en het einde misschien wat te makkelijk is. En ohja, het begin is nogal irritant - de voiceover is te lang bezig om uit te leggen. Echt de moeite waard om je daar overheen te zetten.

Fijne film.

Mwah, het idee is leuk maar de uitwerking vind ik niet bijster interessant. Het is soms best mooi vormgegeven allemaal maar ik moest er aan wennen en dat bleef ik eigenlijk proberen tot het einde van de film. Tevens had ik ook vrij weinig met Jim Sturgess als hoofdrolspeler. Vond 'm het niveau 'sulletje' niet overstijgen en soms wist 'ie me zelfs te irriteren met wat overdreven acteerwerk.

2,5*

Leuk bedacht liefdesverhaal, dat vooral de moeite waard is door de originele en bijzonder fraaie vormgeving. Het idee van twee werelden die vlak boven elkaar hangen, ieder met hun eigen zwaartekracht, biedt visueel de nodige mogelijkheden om flink uit te pakken, en qua special effects en production design valt de film zeker niet tegen. De personages en de plot zijn helaas wat minder interessant, en om nou te zeggen dat de chemie tussen Jim Sturgess en Kirsten Dunst van het scherm spat... nee.

Prima film. Knap hoe je al snel in de film komt ondanks het bizarre uitgangspunt. Interessante romance (chemie kan beter helaas) en er hangt echt een spanning om de reisjes naar de upper world heen. Plot biedt natuurlijk ruimte voor veel visuele pracht en dat is er dan ook. Het verhaal is erg simpel maar het is gewoon een erg originele en interessante film geworden.

Een mooie film maar...

Eerst moet er gezegd worden dat de film een mooie staaltje SFX uit de hoge hoed tovert. De werelden zien er schitterend uit.
Ook het verhaal is vrij origineel te noemen en moet het ook met een korrel zout nemen allemaal (ongeloofwaardig!!! ik geloof dat dat wel meer films zijn!!!)
Het acteerwerk is goed en voelde een chemie tussen de twee hoofdrolspelers.
Jammer is wel dat de uitwerking van de karakters er nihil is en kort door de bocht " vlak" is te noemen.
Tevens mis ik toch een beetje extra romantiek, het ging voor mijn gevoel allemaal net iets te gemakkelijk bijvoorbeeld de manier waarop zij haar geheugen terug kreeg, maar ook de manier van elkaar kunnen bezoeken kwam niet heel erg goed over hiermee doel ik op het eerste bezoekje waar hij toch maar kort in haar kantoor heeft gestaan en vervolgens al zijn kleding verfikt, maar vervolgens wel de volgende date samen royaal kunnen gaan uiteten en meteen een kleine achtervolging hebben met de politie.
Ook had het verhaal van de anti-zwaartekracht crème beter uitgewerkt kunnen worden .
Het einde is mooi, maar had iets minder gekunt terug komend op de anti zwaartekracht crème, hoe is het allemaal nou afgelopen!! Een patent is gekocht!! Zij is ineens zwanger van een tweeling!!! En ze kan voortijd bij hem bij hem blijven...waarschijnlijk door de zwangerschap!! Dat had de film helemaal niet nodig, hij was goed zoals hij was.

Maar!!! Kun je hier doorheen kijken (zoals ik dat ook heb gedaan..hoewel het mij wel is opgevallen tijdens het bespreken van de film), krijg je er toch wel iets moois voor terug.
Een romantische SF die ik al een tijdje niet meer gezien heb.
Een dikke 4,0*

Upside Down is visueel erg mooi geschoten en het gegeven van de twee werelden is leuk uitgewerkt, maar wordt nergens echt intelligent of boeiend. Wat rest is een vrij saai Romeo & Julia verhaaltje, waarbij de Sturgess de shit overact, alsof zijn leven er vanaf hangt. Overdreven saaie dramatiek en best wel een tenenkrommend slecht einde.

Krappe 2.0*

Het concept was opzicht leuk gevonden en ook visueel (soms best aardige effecten) zag het er best fraai uit maar qua verhaal (inderdaad een soort van Romeo & Julia verhaal) stelt het helaas weinig voor en is het ook nauwelijks boeiend. Gelukkig duurt de film niet echt te lang waardoor het wel allemaal goed te behappen is.

Deze film heb ik in eerste instantie gekeken vanwege het meespelen van Kirsten Dunst waar ik een zwak voor heb. Na haar sterke rol in de film "Melancholia" viel ze me hier wat tegen. Ondanks dat blijft ze toch verreweg de beste actrice in deze film want de andere hoofdrolspeler Jim Sturgess speelt te overdreven en te geforceerd. Helaas is hij wel vrijwel iedere seconde te zien en Kirsten Dunst niet. Leuk om een keer gezien te hebben deze film maar meer ook niet.

Op zich is het concept van deze film wel interessant te noemen. Al klopt er natuurkundig uiteraard niets van, maar dat terzijde. Ik heb het gevoel alsof de makers zoveel ideeën gepoogd hebben te implementeren dat het eindproduct uiteindelijk ietwat een broddelwerk is geworden.

Want het verhaal is vrij dun en het komt helaas ook nooit helemaal goed uit de verf. De verscheidene plotgaten helpen hier ook niet echt bij, met name omdat sommige scènes vanuit het niets afgekapt worden. Om maar iets te noemen: het ene moment wordt Adam achtervolgd door de politie en in een volgende scène zien we alweer hoe hij thuis is gearriveerd. Hier kan ik mij best aan storen, want ik ben ook echt iemand die wil weten wat er daartussen is gebeurd. Een ander voorbeeld is ook dat Eden tegen het einde aan tussen neus en lippen opeens verteld dat ze zwanger is van een tweeling. Hierbij had ik ook het gevoel alsof ik iets had gemist wat niet in de film zelf is voorgekomen.

Wat betreft het verhaal hebben ze zich er naar mijn mening te gemakkelijk vanaf gemaakt. Gelukkig ziet het er op sommige momenten visueel wonderschoon uit. En eigenlijk is dat ook wel mijn eindconclusie: Upside Down heeft een mooi omhulsel, maar een diepgaand verhaal en sterk acteerwerk moet je niet verwachten.

2,5 Sterren.

Upside Down moet het vooral hebben van de solide en knappe vormgeving van het futuristische universum waar de film zich afspeelt. Al zorgen de natuurkundige wetten in het concept ook voor veel design problemen waardoor het allemaal heel lelijk oogt. Ook het concept en die natuurkundige wetten maken het narratief ook niet erg vloeiend.

Ook het narratief heeft te veel slordigheden. Uitwerking van het liefdesverhaaltje werkt ook niet, als kijker heb je geen enkel moment de indruk hoe veel de hoofdrolspelers om elkaar geven, geen chemie tussen Sturgess en Dunst en waar Dunst prima ingetogen acteert, overdoet Sturgess het behoorlijk. Alsof ie dacht in een character driven projectje was terechtgekomen.

Solanas tovert qua fundement mooie visuals op het doek maar weet in de volgende dimensie dat design geen gewenst vervolg te geven. Script rammelt aan alle kanten en Sturgess is iets te ambitieus. Vermakelijk.

Het bijzondere concept wordt maar matig uitgewerkt en blijkt uiteindelijk slechts een mooi omhulsel voor een film met weinig inhoud en verassingen.

Het is dan vooral dat de kijker moet pleasen. Tot op zekere hoogte lukt dit aardig. De originaliteit is bijzonder en het ziet er af en toe best aardig uit, ook al is het greenscreen af en toe bijna door het scherm heen te zien.

Daarnaast is de film ook vrij zielloos. Karakters voelen leeg aan en zijn platter dan bordkarton. Sturgess mag een minuten lange voice over doen en dat gaat hem niet niet best af.

Zonde, Upside Down blijkt de verwachtingen niet waar te kunnen maken, ook al waren die naar aanleiding van het gemiddelde op de site al behoorlijk gekelderd.

2,0*

Dit had een enorme dikke thriller/actie kunnen zijn door het briljante concept. Maar goed: het werd een vrij dun liefdesverhaaltje. Wel met een hele schattige Kirsten Dunst, waar ik toch altijd weer met plezier naar kijk.

Dus qua love story voldeed hij aan alle hollywood clichés. Maar in een ander genre had er veel meer uit het 'double gravity'-concept kunnen worden gehaald. Ik hoop dat anderen in de toekomst hier wellicht mee aan de slag gaan, want man oh man wat kan je daar toffe dingen omheen verzinnen!

Desalniettemin een heel gedegen film, want ik heb me toch anderhalf uur prima vermaakt.

4*

Me ook eens aan deze film gewaagd en 'k was erg aangenaam verrast. Eindelijk nog eens een film waarin de special effects eens nuttig gebruiken. Visueel vond 'k de film dan ook erg sterk.

Het verhaal zelf is toch wel origineel gevonden en 'k was er ook helemaal in mee.

'k vond het niet echt drama, zoals hier staat beschreven, maar overdreven romantisch is het zeker ook niet, 'k vond het erg aangenaam om naar te kijken.

De cast zat ook goed en kwam overtuigend over.

'k heb niet echt minpunten bij deze film, 'k vond hem zeker het bekijken waard.

Up-top, they always win, And down-below, we always fail.

Zo af en toe kom je een film tegen waarvan je eigenlijk niet echt weet wat je er van moet verwachten en je er van uitgaat dat het een vervelende kitscherige romantische pulp gaat zijn. En dan wordt je toch aangenaam verrast door het totale concept en de briljante visualisatie van een fantasierijke wereld. Ik geef toe, het is een iet of wat moderner versie van het aloude gegeven van een verboden liefde tussen twee personen. Meestal is het de staljongen die een onmogelijke relatie begint met een liefelijk meisje uit de adel. In Titanic speelde het zich af op een zinkende boot, bij Romeo en Julia op een balkon en bij “You’ve got mail” ging het via het internet. In deze film is het klassenverschil verwerkt in de 2 tegenover elkaar staande werelden. Adam is dan diegene die door een chemische formule de wetten van de zwaartekracht kan doorbreken om toch bij zijn geliefde te geraken.

Dat het nogal ver gezocht is en soms enorm simplistisch overkwam nam ik er bij. En dat het op het uiteinde echt een zoetsappige boel werd, is ook niet zo een ramp. 't Is niet dat ik wekelijks naar een romantische film kijk. Dus een dosis romantiek op jaarbasis hoort er bij. Het feit dat stuifmeel dat verzamelt wordt door bijen van beide werelden, de basis is van het geheime recept is een beetje vergezocht. De opgesomde wetten aan het begin van de film werden binnen de eerste 20 minuten al teniet gedaan. Zou het eten van het fruit van de andere zijde niet voor onherstelbare schade zorgen door inwendige verbrandingen ? Zou de lucht van de ene wereld die een gebouw raakt van de andere wereld niet beginnen smeulen ? Laat staan het kleine wonder waar ze voor gezorgd hebben op het einde. Is dit niet ontstaan uit materie van beide werelden ? Maar dan begeef ik me waarschijnlijk op het pad van muggenziften

De SE’s en de manier waarop de tegengestelde werelden in beeld zijn gebracht is soms adembenemend. Het is zo realistisch in beeld gebracht dat ik er soms hoogtevrees van kreeg. Het zou niet bepaald een omgeving zijn waar ik onbevreesd in zou vertoeven. Ik zou me overal aan vastklampen de hele tijd. M.a.w. ik ben wel ondersteboven van het visuele.

De vertolking van Adam door Jim Sturgess was overtuigend genoeg. De beelden als hij in het kantoorgebouw binnenkomt waren schitterend. De inzet die hij vertoont om een oplossing te vinden waren bewonderenswaardig. Kirsten Dunst, Spiderman's liefje, is altijd een plaatje om naar te kijken en kan zo verschrikkelijk verliefd uit haar ogen turen. Voor mij de perfecte keuze dus als "Eden". Trouwens ook een smakelijke woordspeling haar zo te noemen in analogie naar het Hof van Eden. Zij zal dan wel de verboden vrucht zijn. Timothy Spall was voor mij de best gecaste persoon als Bob Boruchowitz. De enigste werknemer van de rijkere bovenwereld, die Adam probeerde te verwelkomen, en uiteindelijk ook de redder aan het einde is. Prachtige karakterkop.

Een Romantische film gewikkeld in fantasy en SF. Een film waar de aloude boodschap wordt verkondigd dat uiteindelijk de liefde alles kan overwinnen. Een mooie afwisseling tussen al het SF en horror geweld dat ik de laatste tijd bekijk.

3.5*

Redelijke film over twee geliefden van twee verschillende werelden met een omgekeerde zwaartekracht. Een origineel idee voor een sci-fi film, echter valt het liefdesverhaal een beetje tegen (ook vanwege de ontbrekende chemie tussen de twee hoofdrolspelers). Visueel levert het wel een aantal bijzondere beelden op. De film ziet er zo ie zo prachtig uit met een mooi kleurenfilter. Net geen 3.5 sterren.

Een wondere mislukking met een absurd vergezochte premisse om het standaard liefdesverhaaltje te berde te brengen. De effecten zijn misschien niet groots maar kunnen er zeker mee door, maar bij het liefdesplotje gaat het werkelijk helemaal mis: veel te standaard en nietszeggend, vol onnozelheden en ook nog eens met een stelletje in het midden dat totaal geen klik met elkaar lijkt te hebben. Spall heeft nog de leukste rol in een film die simpelweg faalt door foute keuzes, een ongelukkig ritme met gekke happen in de tijd en twee leads die er niet al te veel van bakken.

1,5*.

Een goede drama/fantasie/romantiek/sf film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Timothy Spall, Blu Mankuma en

Jim Sturgess ...

Mooi gemaakte SF...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Op papier een film die mij zeer goed zou moeten bevallen, alles wees in de goede richting.

En ik moet toegeven, visueel is het echt fascinerend en er komen echt prachtige fragmenten in de film voor, zoals het stukje waarin dit overheerst. Verder was die soundtrack goed en vaak aanwezig, waar ik niks op tegen kan hebben, integendeel. Ook een paar schattige momenten/conversaties tussen Sturgess en Dunst komen voorbij.

Alleen, alles wordt zo ongeloofwaardig en naar mijn gevoel te vluchtig gebracht waardoor de film voor een deel flopt. (en ik moet het zeggen, wat was die zwangerschap op het einde misplaatst zeg! )

Uit het niets.

Deze film was mij echt compleet onbekend. Nooit wat van gezien of gehoord, nooit een trailer, zelfs de naam deed geen belletje rinkelen. Toch raar want op basis van een aantal kleine zaken (poster, het visuele) toch een project wat me onmiddelijk zou moeten aantrekken.

Eerste kwartier vond ik supertaai. Hoewel de film in z'n geheel wel visueel geslaagd is, zijn er ook grootste momenten van uberkitsch, waaronder bijvoorbeeld de stukken op de berg, met de kolkende wolken eromheen. Groter probleem in het begin is een vreselijk gewichtige voice-over die echte alle sfeer wegneemt. Weet niet of Sturgess het zelf was, maar het klinkt als een voice-over van een blanke die ooit enkel maar Freeman's voice-over stem heeft gehoord en daar een imitatie van probeert te geven.

Eens de setting wat gesettled is en het echte verhaaltje kan beginnen betert het al snel. De visuals zijn iets kleiner, de belichting mag iets meer z'n werk doen, de film schakelt ook een vitesse terug. Wat dan rest is een simpele romance in een zeer mooie futuristische fantasywereld. Dat er van de science niet veel klopt zal best, denk niet dat de film daar erg mee bezig was.

Was me af en toe wel even onduidelijk hoe iedereen op z'n plaats bleef in bepaalde scenes, enerzijds mist de film dat wat duidelijkheid, anderzijds is het niet zo erg om niet de hele tijd van alles op de hoogte te zijn. De film duurt al lang genoeg, het is duidelijk wat er gebeurt, dus is het best oké.

Acteerwerk is degelijk al vond ik Timothy Spall er wel bovenuit schieten. Verder een aparte film, eentje die vol durf en met veel liefde in elkaar is gezet. Dat het af en toe tot overmatige kitsch leidt neem ik er dan maar bij, de rest is in ieder geval wel de moeite. Benieuwd waar Solanas als volgende project mee aankomt, want met een beetje progressie zit er wel een nieuw favorietje in.

3.5*

Het idee is iig veel sterker dan de uitwerking. Het levert nu en dan mooie plaatjes op met degelijke special effects, geeft op visueel vlak een surrealistisch vleugje poëzie maar wat een nietszeggend en chaotisch plot man man... Om toch maar anderhalf uur te vullen wordt getoond hoe Adam Kirk wetenschappelijk revolutionaire producten maakt voor de firma TransWorld... maar om dan af te komen met dat "geniale" dooreenschudden van de twee materies en die kosmetische crème . Zeker die mix kon een ieder wel lang voor hemzelf verzonnen hebben. Vreemd dat hij dan nog even wordt ontvoerd door enkele zware jongens van "up town" om een ontbrekend ingrediënt voor die crème te geven en waar dat plotje meteen doodloopt. Dit voor de warboel rond de werkzaamheden van Adam Kirk.

Met de Romeo & Julia achtige romantiek gaat het iets beter al spettert de romance nooit van het scherm. Met een irritante en duidelijk weinig gevoelige kerel als Sturgess loopt het al fout : hij is gewoon te lomp in zijn rol, de romantiek is te naief en infantiel en het sprookjesachtige smelt als sneeuw voor de zon, ondanks de inspanningen van Dunst om zo snoezig mogelijk te zijn. Het verdiende allemaal veel beter en het lijkt alsof de makers niet goed wisten hoe ze het eigenlijk aan moesten pakken.

Visueel indrukwekkende film die eigenlijk smeekt om een beter scenario zoals The Hunger Games. Hier had echt veel meer ingezeten. Gelukkig is Kirsten Dunst van de partij, een actrice voor wie ik altijd een stevige boon heb gehad, dus de schade valt nog mee. Ik heb verschillende scores in gedachten maar heb uiteindelijk toch besloten om nipt 4 sterren te geven.

Leuk concept, waar echter meer in had gezeten.

Met de overdadige intro gaat de film in ieder geval al met een valse noot van start. Veel geschreeuw, zowel van de personages als van de visuals zelf, en een onsmakelijk kazige voice-over. Kortom: een kitschfestijn van jewelste.

Gaandeweg zet Solanas het qua schreeuwerigheid gelukkig op een wat lager pitje, al schiet af en toe alsnog wat uit de bocht. De scenes binnen zijn daarentegen vaak mooi, technisch knap ook, en gedurende de rustigere scenes is de soundtrack meestal aangenaam. Daarnaast teert de film natuurlijk op een interessant concept, des te jammerder dus dat er wel 't één en 't ander schortte aan de executie. Zo ook het einde: dat het voorspelbaar was nam ik nog op de koop toe, maar dat zo'n potentierijke film met zó'n moddervette klodder sentiment de eindstreep passeert is best betreurenswaardig. En niet goed voor m'n maag.

Maar voor de rest blijft de film grotendeels boeiend genoeg, al is het maar omwille van het vindingrijke concept. Acteerwerk kon overigens ook wel door de beugel, maar de personages an sich blijven verder natuurlijk lege hulzen. 2,5* dan maar.

Het verhaal over een schijnbaar onmogelijke liefde lijkt het voornaamste slachtoffer van de al te uitbundige enscenering. De speciale effecten zijn aanvankelijk nog wel de moeite waard, maar beginnen op d’n duur tamelijk te vervelen. De protagonisten lijken er zelf ook niet in te geloven. Matig dus.

Mooie sci-fi maar ook zeker een mooi romantisch drama.

Het is bijna onmogelijk om met zo'n verhaal geen plotholes te hebben, daar ontkomt deze film ook niet aan. Maar Sturgess en Dunst zetten echt een geloofwaardige liefde neer, waardoor het voor mij een echte feel-good movie werd. *3,5

Klassiek en eenvoudig liefdesverhaal boordevol de nodige clichés in een van de mooiste setting die ik ooit heb gezien. Visueel werkelijk prachtig. Het verhaaltje komt niet altijd even goed uit de verf, maar de heerlijke decors maken het zeer makkelijk verteerbaar. Waren de personages en het verhaal nog wat meer uitgediept, had dit wellicht de volle mep mogen ontvangen. Maar het gevoel dat ik bij deze film kreeg was zó goed, dat ik gewoon niet minder kan geven dan 4,5*.

Knetter de knetter druk druk druk ... kom op jongens en meisjes van de CGI-effecten: jullie hoeven niet alles helemaal dicht te plamuren!!! Misschien is het mogelijk een soort van Hergé klare lijn af te spreken zodat we een beetje fijn film kunnen kijken in plaats van helemaal tureluurs te worden.
Verder een soort Sci-Fi-versie van 50 First Dates .... inderdaad daar moet je ook maar net zin in hebben. Gelukkig word ik persoonlijk altijd mog wel blij als Timothy Spall in een film zit.

Qua setting en visuals best aardig. Toch is het vooral een romantische film, waarbij de romatiek niet echt uit de verf komt. De karakters zijn niet erg boeiend en het verhaal kabbelt (te) rustig naar een voorspelbare climax toe.

Visueel erg leuk gedaan maar verhaal en acteerprestaties hadden wat peper en zout kunnen gebruiken. Niettemin zeker aanrader om een keer te kijken vanwege het visuele gebeuren.

Ok.

Niet al te vervelend om te zien dit, ben altijd wel te porren voor dit soort films. Vooral omdat de manier van special effects me erg aanspreekt. Het was dan ook niet eens het verhaal dat me trok, maar de poster trok me vooral. Leuk visueel in elkaar gestoken.

Verhaaltje zelf is vaak ook wel wat slordig. Er zitten wat gaten in en soms gaat alles wel heel makkelijk eigenlijk. Zo'n technologie en digitale beveiliging, maar geen enkele veiligheidscamera of bewaking die meer dan 3 personen zijn? Dan valt allemaal, ook voor een sci-fi of fantasy, behoorlijk op.

Ik zit nog een beetje te twijfelen of ik Sturgess goed bezig vond. Zijn karakter is nergens echt heel charismatisch maar uiteindelijk voert hij zijn rol wel overtuigend uit. Het is dan ook vooral zijn karakter waar ik niet dol op ben, altijd weer dat vreemde gedoe bij je gesprekken. Alsof je gepakt WIL worden.

Voice-over in het begin zie ik veel geklaag over, maar daar stoorde ik me vrijwel niet aan. Allemaal wel vergezocht, maar met zo'n idee kan je het haast gewoon niet helemaal goed doen. Visueel is het een genot om naar te kijken, origineel bedacht en met de juiste camerastandpunten is dit erg goed gelukt.

Designs van de steden ook mooi, achtergronden kleurrijk en leuk vormgegeven. Ja, op visueel gebied heb ik er niets om op aan te merken. Er is zelfs aan cameragebruik gedacht. Het is dan eigenlijk de romantiek en drama die gewoon niet lekker uit de verf komt.

Zo'n actrice als Dunst is geknipt voor romantische rollen, heeft er ook de juiste uitstraling voor. Het helpt dan ook niet echt dat Sturgess niet echt geknipt is voor de romantiek. De romantiek zelf komt ook gewoon niet zo binnen. Nergens echt een vonk omdat het visuele gedeelte van de film wel de overhand neemt. Maar daar moet je dan als regisseur een stokje voor steken.

Bovendien inderdaad een aantal gaten in het verhaal, dat het kindvriendelijk moet zijn snap ik, maar hoe is Dunst ooit zwanger geworden. Ik heb Sturgess nergens maar in de buurt van Dunst in privé zien komen. Toch wel opvallende puntjes.

Uiteindelijk een leuk bedacht concept met goede effecten, maar de romantiek en vonkjes die zelf gewoon slecht gelukt zijn. Als je intrigerende personages hebt en een leuk concept en effecten, is het helemaal gelukt als regisseur. Dit mist gewoon een aantal elementen.

Wat een heerlijke film. Mooi liefdes verhaal met leuke acteurs waarbij je je fantasie en denkvermogen moet gebruiken. Maar niet zoals bij Inception, dat het soms te ingewikkeld word en je dan terug moet spoelen om het te begrijpen. Nee, deze kijkt makkelijk weg. Deze film past prima in het rijtje met bv Age of Adaline, 2:22, Frequency en The Butterfly Effect al zijn die laatste 2 niet romantisch.

Mooi romantisch sprookje, geworteld in een soort alternatieve werkelijkheid die de fantasie nog fantastischer maakt. Op alle bezwaren die er qua wetenschap en genre tegen in kunnen worden gebracht heeft Zwolle84 in diverse voorgaande berichten al veel eleganter gereageerd dan ik het ooit zou kunnen, dus dat laat ik allemaal rusten. Mijn voornaamste kritiekpunt betreft het blauwe en/of grauwe kleurenfilter dat vaak over de wide-shots wordt gelegd, waardoor ik de verder voortreffelijke CGI soms uitgesproken lelijk vind om naar te kijken. De acteerprestaties van Sturgess en Dunst zijn prima, Spall steekt er bovenuit, en de scène bij het urinoir is hilarisch. Een erg leuke verrassing.

Wie zich, net als ik, laat leiden door een heel aantal positieve berichten hier, kan wel eens bedrogen uitkomen. Upside down stopt een kinderlijk verhaal in een kitscherige vorm.

Liefde overwint de wereld, rijk en arm moeten samenwerken, wereldvrede enzo, maar ondertussen vergeet Solanas om duidelijk te maken wat er nu precies zo leuk is aan bijvoorbeeld Eden. We komen werkelijk niets over haar te weten, geen enkele karaktereigenschap of waar ze van houdt of van droomt (jawel, van Adam natuurlijk). Dunst kan dan ook niks van deze rol maken. De krakkemikkige vertelwijze past eveneens bij het mindere kinderboek voor de leeftijd van 8-10 jaar: zo wordt eerst aan de kijker duidelijk gemaakt dat Eden geheugenverlies heeft en Adam dus niet kan herkennen, en als ze elkaar dan ontmoeten dan legt een ander personage het ook even aan Adam uit. De ontknoping slaat helemaal alles. Eerst moeten we geloven in een dramatisch slot waarin Eden Adam moet loslaten voor een vrije val van honderden meters, en vervolgens komt onze held bij in de takken van een boom alsof hij net een middagdutje heeft gedaan. Bespottelijk.

Tot zover de inhoud, maar met de vorm is het niet veel beter gesteld. Ik vind het er erg lelijk en onecht uitzien, met die sterk aangezette filters. Bloedirritant is daarnaast het gebruik van muziek. Solanas nodigt de kijker telkens nadrukkelijk uit tot het beleven van een moment vol emotie als hij weer eens een muzieknummer in start en de protagonisten minutenlang laat zwijmelen. Dat Sigor Ros hiervoor misbruikt wordt maakt het nog erger.

Kan hier weinig positiefs in ontdekken, behalve dan het concept van de twee tegenoverliggende werelden met de bijbehorende beelden die je niet vaak zo ziet.