Oscar (1967)

Deze gisteren eindelijk gezien nadat ik er eigenlijk al een jaar of 25 benieuwd naar ben. Kwam hem gisteren los zonder dat ik er een hele box voor hoefde te kopen, voor 5 euro tegen. Kon ik niet laten liggen.

In eerste instantie viel ie me wat tegen, het is aan alles duidelijk dat dit een verfilming van een toneelstuk is, alles speelt zich ook slechts op 1 lokatie af.

Het deed me nog het meest denken aan Het theater van de lach van John Lantink.

Toen ik het hoesje wat beter bestudeerde bleek het idd op een toneelstuk gebaseerd te zijn (je had er wel bijna een vergrootglas voor nodig, maar bij de credits staat dit vermeld).

Eerlijk gezegd had ik dit niet verwacht en had ik ook een compleet ander soort van film al die jaren in mijn gedachte, maar de film werd wel met de minuut leuker en DeFunes, die sowieso altijd al druk bezig is, weet zich hier in zijn bekende rol, daadwerkelijk te overtreffen.

De hele film is zijn performence 1 grote woede aanval, met als hoogte punt, wanneer hij er nog eens een schepje bovenop doet en van boosheid kompleet over de rooie gaat. Hilarisch!

Rich is trouwens zeer gewaagd aan hem.

Verder zien we hier en daar nog wat bekende gezichten, die we ook in andere De Funes films tegen komen.

Een ruime zeven, ofwel 3,5 ster.

Grappige klucht en na de gendarme's reeks is dit ook mijn eerste film met De Funés. Sowieso was deze ook erg grappig en leuk. De Funés is de enige echte Franse komiek. Leuke/grappige Franse film. 3,0.

Louis de Funés en de langdurige woede-uitbarsting

Ik ben me pas recent beginnen interesseren voor het overige oeuvre van Louis de Funés. Ik had de Gendarme reeks vorige zomer gezien maar met uitzondering van La Grande Vadrouille was het daarbij gebleven. Een tijd geleden op wat rommelmarkten een aantal boxsets van de Franse komiek kunnen scoren en die langzaamaan eens beginnen zien. Met Oscar ben ik alweer bezig aan de derde box en is het tegelijkertijd een kennismaking met één van de beste films van de Fransman.

Qua verhaal is dit in ieder geval al wel één van de vermakelijkste films die ik tot nu toe ben tegen gekomen van de acteur. Een lekker chaotisch plot dat vanwege zijn korte speelduur (volgens mij duurde mijn versie zelfs maar zo'n 80 minuten) nooit weet te vervelen. Het is dan ook erg amusant om te zien wat voor een hoog tempo de film heeft. Misverstand na misverstand na misverstand wordt op je afgevuurd en je krijgt amper pauze om tot rust te komen. Gelukkig worden de misvattingen ook nergens onlogisch en blijf je gewoon sympathie houden voor Bertrand. Dat het een verfilmd theaterstuk is, dat spat van het scherm af maar dat kan gelukkig de pret niet deren. De grote villa is dan ook de perfecte locatie voor dit soort spelletjes met een steeds verdwijnende koffer. Heerlijk up-tempo verhaal dus.

Maar dit is ook erg leuk gewoon omdat dit één langdurige show van de Funès is die continu ligt te roepen en te tieren dat het niet meer schoon is. Hij gaat werkelijk compleet over de rooie en slaagt er in om zelfs nog net dat beetje extra te geven wanneer hij muisstil op een bankje gaat liggen. Zelden zo moeten lachen bij een film van de Funès maar dit doet hij werkelijk geniaal. Alleen zo ontzettend jammer van Agathe Natanson die de dochter, Colette, speelt. Nog nooit zo een irritant personage geweten met haar continue gejank. Ik werd er gewoon pissig van als ze in beeld kwam. Langs de andere kant was het dan wel heerlijk wanneer ze weer haar mond open doet om te gaan huilen maar dat de Funès dat gewoon onderbreekt door zelf te liggen roepen. Claude Rich is trouwens ook een uitstekende tegenspeler voor de kolderieke de Funès. Volgens mij nog niet eerder tegen gekomen in een film maar van mij mag hij gerust wat meer samenspelen met één van Frankrijk's grootste komieken. Ook leuk om Paul Préboist nog te zien verschijnen in een verlengstuk van zijn rol in Le Grand Restaurant. Blijft toch ook een geweldig klankbord voor Louis de Funès.

Volgens mij kun je dit nog meer waarderen wanneer je de Franse taal machtig bent. Ik was nu verplicht om terug te vallen op de ondertiteling maar ik vermoed dat er nog een hoop dubbele bodems zijn die er niet uitkwamen in de vertaling. In ieder geval blijft dit zelfs met Nederlandse vertaling één van de hoogtepunten van Louis de Funès die hier compleet uit de bol gaat. Taxi, Roulotte et Corrida is nog net iets beter maar dit is een erg aangename tweede.

4*

Het is heel erg lang geleden dat ik een film van Louis de Funes heb gezien. Ik herinnerde vooral de politiefilms, maar ik wist ook dat er meer waren. En die waren misschien wat beter. Deze film wordt als één van de beste van Louis de Funes gezien. Maar het bleek een ouderwetse toneelklucht. Als ik die hier in het dorp zou zien met de plaatselijke toneelvereniging zou ik het waarschijnlijk geweldig vinden, maar bij een speelfilm stel ik toch wat hogere eisen. Eigenlijk was de allereerste scene met alle mooie oude Franse auto's nog de interessantste van de film. En ik denk dat ik wel weer genoeg gezien heb van Louis de Funes.

Gewoon een leuke komedie, met wederom een leuke rol van de bekende Franse komediant Louis De Funès als hebzuchtige zakenman.

Het luchtige verhaal zit leuk in elkaar en er valt ook genoeg te lachen en vooral natuurlijk om de hyperactieve (driftkikker is inderdaad een goede omschrijving voor hem) Louis de Funès, maar ook de overige cast doet het verdienstelijk. De uitvoering van het verhaal zit overigens ook leuk in elkaar en de film kijkt zich lekker weg (duurt ook maar iets van 80 minuten).

Al met al gewoon weer een leuke ouderwetse film met Louis De Funès. Kijk je deze film nu voor het eerst, dan oogt hij behoorlijk oubollig en flauw. Maar vroeger in de jaren 60, 70 en 80 waren dit gewoon leuke films om naar te kijken.

Verfilming van een toneelstuk/klucht dat de Funès ook in het theater al opvoerde, in het begin nog redelijk tam, maar in de tweede helft raakt de Funès flink op dreef met dank aan de aloude truc met de verwisselde koffertjes.

In cinematografish opzicht niet zo heel belangwekkend, maar als klucht zit het goed in elkaar inclusief het decor.

Niet bepaald fan van de Funès : te veel lawaai en te veel muilentrekkery en te weinig fijne humor en dat moet dan van het script komen, maar ook in deze "Oscar" blijft het bij cliché's hoofdzakelijk bestaande uit klassieke misverstanden en tumult.

Begrijp wel dat het ganse gedoe wel op de lachspieren werkt maar anderhalf uur, ook al gaat de actie razendsnel, duurt toch lang.

Je suis zinzin! Ik ben knettergek! Het is één van de vele met theatrale mimiek omgeven driftige uitroepen van de fantastisch op dreef zijnde Louis de Funès. Hij doet dat in de verfilming van het gelijknamige toneelstuk uit 1958, waarin hij de hoofdrol ook voor zijn rekening nam.

De bron voor de film is goed zichtbaar. De setting van de film doet sterk denken aan een toneelopvoering. Op een enkel verwaarloosbaar momentje na, speelt de gehele film zich op één lokatie af. Eén groot toneel dat het interieur van een huis voorstelt met allerhande kamertjes van waaruit de personages steeds het grote toneel betreden en er weer uit verdwijnen. Een klein speelveld waarbinnen chaotische en turbulente handelingen goed tot hun recht komen. Een prachtig (achterhaald) futuristisch decor trouwens.

De film is uiteraard een komedie. Een klucht. De centrale figuur in de film waarin de personages zich met geld, bedrog en wisseltrucs bezig houden, is Louis de Funès. Hij speelt op zijn bekende fantastische overspannen manier een geslepen industrieel. Een herkenbaar type dat hij in meerdere films gestalte geeft. Het is zijn handelsmerk. Hij speelt het type altijd met grandeur. Ook hier. Zijn gekwetste gelaatsuitdrukkingen, driftige gebaren en flitsende teksten zijn gewoonweg geweldig komisch.

Oscar is heerlijk vermaak.

Wat een geweldige klucht is dit. Een rollercoaster van begin tot eind met een Louis de Funès die zelfs voor zijn doen op hoog energieniveau acteert. Naast de Funès zien we nog enkele andere oude bekenden uit zijn films als Claude Gensac en Paul Préboist. Wat valt hier nog aan toe te voegen? Intelligent scenario met talrijke gags. Het interieur van het huis waar het zich afspeelt ziet er swingend sixties uit, mooi om zien. Bovenal heb ik me kostelijk geamuseerd en geef dan ook de volle score. Dat is voor mij het enige wat er toe doet met dit soort films.

Louis de Funès vol op dreef in deze klucht. Voor die tijd de bekende humor van verwisseling en vergissing, waarbij uiteindelijk het bijna allemaal tot een goed eind komt. Film houdt voldoende vaart met mooi decor ondanks de wat cliché grappen.