Catchfire (1990)

Als je bij de V&D voor 10 euro aan VHS-films kocht, kreeg je deze gratis, en zo geschiedde.

Best een goede cast, met Jodie Foster, Dean Stockwell, John Turturro, Charlie Sheen enz., maar de film zelfs schijnt tegen te vallen.

Vandaar ook dat Dennis Hopper voor deze film een Alan Smithee-pseudonym aanvroeg...

ik vond het wel te merken aan de film dat hij zich terug getrokken had. het is een beetje een soepzooitje geworden.

Wat een butfilm! Een van de grote floppers uit Hopper's verleden denk ik! In Speed em Waterworld wastie beter...

Hier vond ik em een beetje een softie

2 sterren...

zo slecht vind ik deze film niet. hij is toch best leuk en spannend daarom een *3*.

Verassende film, het is een B- film met A acteurs. Het verhaal is verreweg van sterk maar de acteurs maken dit wel goed. Vooral de rol van Pesci (die overigens niet genoemd wordt in de credits) is erg sterk. De Pesci zoals in Goodfellas en Casino komt hier weer naar voren. Verder zijn Hopper (als onzekere Hitman) en John Turturro (als hulpje van Pesci) zeer de moeite waard. Let ook op een mooie bijrol van Tony "Paulie Walnuts" (Sopranos) Sirico. De film heeft mij uiteindelijk niet verveeld en zeer verrast.

3 sterren

Deze film is best aardig. Leuk hoe de relatie tussen de karakters van Jodie Foster en Dennis Hopper ontwikkelt. Ik had minder van deze film verwacht, maar vond hem toch erg leuk om te zien.

Leuk om pesci weer in zo'n rol te zien samen met een uit de sopranos.

Verder is het soms beetje saai en weinig spanning.

3 sterren

Die ene kunstenaar leek echt heel erg op Bob Dylan

Edit: Oh... Het is 'm echt

Deze gistern maar weer eens opgezet.

Ontzettend vreemde en daar door moeilijk te beoordelen film.

Hopper die als hitman op Foster wordt afgestuurd, omdat zij per ongeluk getuige was van een afrekening in het misdaadmileu.

Dat klinkt serieus en spannend,

maar wat je vervolgens krijgt is een wel erg raar uitgewerkte film, die feitelijk op b-niveau zit, maar door de twee hoofdrolspelers en een keur aan bekende koppen in bijrollen toch weer leuk, maar nergens ECHT goed wordt.

Ik vind hem als maffe comedy geslaagd, omdat vooral Hopper zelf mij regelmatig op de lachspieren werkt, maar ik heb geen idee of dit eigenlijk wel de bedoeling is, maar als serieuze thriller is het allemaal te onrealistisch en middelmatig. Het einde is vrij abrupt en wat te gemakkelijk.

Hopper heeft een heel blik aan kennissen en vrienden geopend om in zijn film te komen opdraven:

Charlie Sheen, Vincent Price, Dean Stockwell, Joe Pesci, John Turturro, Fred Ward en zelfs Bob Dylan is heel even te bewonderen.

Hopper vond het door de filmstudio uitgebrachte eindresultaat zo slecht, dat hij zijn naam als regisseur van de credits wilde hebben, om vervolgens een eigen versie van 20 minuten langer te monteren.

Een zes, ofwel drie sterren.

Ik vind dat deze film niet zo slecht is,actie en een beetje humor en een goede Jodie Foster.

Trailer @ youtube.com

Aan het begin van de film gaat het al mis. Verschillende punten en detailles worden weggelaten waardoor er toch een hoop gaten ontstaan in het verhaal. De film word hoe langer hoe onduidelijker en na drie kwartier had wat mij betreft wel de aftiteling mogen komen, want er gebeurde niks meer. Hoe verder je komt, des te onduidelijker de film word. Het acteerspel vond ik vrij zwak. Ook van Jodie Foster. Als je hem kijkt; kijk dan tot minuut 45 en zet hem dan af. Beter is zelfs als hier helemaal geen seconde van je tijd insteekt. Ik nijg naar de 1,5, maar geef de film toch, al heb ik geen idee waarom, een 2,0

lang geleden dat ik deze eens zag , nu zo opnieuw bekeken is het jammer dat de ontstane relatie tussen foster en hopper zo ongeloofwaardig verloopt , verder wel aardig maar geen hoogvlieger .

Best een aardige cast, vooral blij met Fred Ward. Jodie Foster heb ik maar weinig mee, snap niet dat men zo te spreken is over haar. Maar je smaken verschillen nu eenmaal. Zit de laatste tijd wat in de jaren 90, mijn favoriete filmtijdperk. Dit omdat er tegenwoordig maar bitter weinig leuks meer uitkomt voor mij. Daarom deze er maar eens in geknikkerd.

Duidelijk een jaren 90 filumpju, deels in de handen van Hopper en laat die soms flink uit de bocht kunnen schieten. Hier doet hij het samen met Alan Smithee, niet een bepaalde hoogvlieger met zijn cv te noemen. Maar ze hebben de prent een ingetogen jaren 90 smoel gegeven, redelijk serieus het verhaal vertellend.

Een beetje traag kun je wel zeggen, niet saai maar wat sloom voltrekt de jacht op Anna . Zij is getuige van een moord door een grote maffioso die prompt een mannetje inhuurt om haar op te sporen. Zij is namelijk gevlucht aangezien ze geen nieuwe identiteit wil aannemen als getuige. Beetje zwak aangezien ze op de vlucht is en zich voordoet als iedereen behalve zichzelf.

Wat men nu had met die lichtkranten, ik weet het niet maar het lijkt mij weer typisch een Hopper idee. Meer van zulke momenten die ik bijna moeiteloos een Hopper moment kon noemen, zo uit de lucht gegrepen zonde het in het script staat. Zelf een moment dat hij zijn tekst weer eens kwijt was en maar invulde, Ja... dat zijn dan wel de dingen die ik juist prachtig vind van de man. Maar iets verkloten kon hij zeker ook, hier ging het technisch allemaal wel een beetje aardig.

Helaas blijft de prent erg slapjes in uitvoering. Geen echte spanning is er te ontdekken, net als de humor niet net niet geslaagd is. Ja een glimlach kan er van af soms maar volgens mij was het doel dat beoogd werd met die humor iets meer dan een glimlach. Maar het is ook allemaal echt niet fout te noemen, het prentje loopt aardig door, ondanks wat gaten verhaaltechnisch. Misschien dat het door de editing is gebeurt, of is men delen film kwijt geraakt, wie zal het zeggen. Mij stoorde het in ieder geval niet heel erg, slordig is het zeker wel.

Helaas, ook al heb je op papier een cast waar je mee kunt knallen, op beeld is dat dan niet één plus één is twee. Men acteert niet slecht maar de regisseurs hebben echt niet alles uit de cast gehaald. Best jammer te noemen. Toch is het een aardig geheel geworden die makkelijk wegkijkt, redelijk vlot ook nog wel. Kijkplezier voor degene met een niet al te hoge uitgangspositie. Soms nogal wat uitweiding, dat zou dan echt mijn grootste minpunt zijn.

Ach klein vertier, vooruit 3**.

Eh... Alan Smithee bestaat niet echt, hoor. Dat is een inmiddels vrij bekende fake naam, die door een regisseur wordt gebruikt als hij zijn naam niet op het eindproduct wil hebben vermeld.

Van deze film bestaan twee versies, de eerste is volgens Hopper door de filmstudio verknald en heeft hij zijn naam als regisseur niet aan willen verbinden; Hopper heeft erna zelf een tweede, langere versie met 20 minuten extra beeldmateriaal gehermonteerd en is wel onder zijn eigen naam en goedkeuring uitgebracht.

Aha, ja een aantal jaartjes terug wel eens wat gelezen over pseudoniemen omdat regisseurs niet tevreden waren met producers/geldschieters/studio's hun kijk op het eindproduct. Zat hier al vreemd te kijken hier met de twee versies. Thx.

Dit had een goede film kunnen zijn als er wat meer actie en wat meer realistische scenes en gebeurtenissen zouden plaats vinden. Veel bekende gezichten in bijrollen. Charlie Sheen, John Torturro. Jody Foster was toen nog een zeer knappe jongedame. Een middelmatige film van regisseur(die er zijn naam niet wou bij zetten omdat het een flop werd) Hopper.

Met stijgende verbazing…

Ik was eigenlijk van plan hier een lovend relaas neer te pennen over de Franse blu ray die zowel de theater- als de director’s cut bevat, maar dat plan raakte, net als de auto in de openingsscene, snel van de weg af.

De film heeft een fantastische cast met Charlie Sheen, John Tuturro, Joe Pesci, Bob Dylan, Dean Stockwell, Vincent Price, Fred Ward, Katleen Keener en natuurlijk Dennis hopper en een smoking hot Jodie Foster. Dus hoe kun je het zo verknallen?

Want na de opening waarin Foster onbedoeld getuige is van een afrekening door de maffia, stapelen die onlogische en zwak gespeelden scenes zich op. Je zou kunnen zeggen dat het door het ingrijpen van de studio komt, maar ik zag de director’s cut, waar Hopper wel voor heeft getekend.

En al schijnt er ook een 180 minuten versie te zijn. De logica ontbreekt niet enkel in de opeenvolging van de scenes, maar ook binnen vele scenes zelf.

Een paar highlights.

Wanneer Foster op het politiebureau, waar haar witness protection wordt aangeboden een van de bad guys ziet, gaat ze op de vlucht en creëert voor zichzelf een nieuwe identiteit en leven. Zowel de politie als de maffia gaan naar haar op zoek en weten haar 2 maanden later onafhankelijk van elkaar op één minuut van elkaar te vinden.

Diezelfde aanpak wordt later weer nog eens herhaald, als ze weer enkele maanden elders een leven heft opgebouwd.

En als Hopper haar eindelijk kan vermoorden, ziet hij haar douchen en wordt hij op slag verliefd.

Zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan, maar ik wil de pret niet bederven.

Het is echt een verbazingwekkende productie, waarbij alles en iedereen door de ondergrond zakt. Maar dat maakt het uiteindelijk wel weer tot een bizar en vermakelijk kijkspel.

Gaat dat zien!

Kleine 3*

Ps. De blu ray is verder niks op aan te merken.