Magical Mystery Tour (1967)

Met o.a. het titelnummer, Fool on the Hill en I am the Walrus. Voor mij persoonlijk behorend tot hun beste nummers. Helaas slaat de film verder nergens op en is ie bovendien irritant niet grappig. De mannen hadden weer iets te veel LSD gesnoept bij het maken hier van vrees ik.

Muzikale trip.

Maar niet altijd even prettig. Het flinterdunne en psychedelische verhaaltje dient vornamelijk als kapstok voor de geniale en wonderschone liedjes. Verder is het behoorlijk los zand. Toch is deze veredelde clip-parade voor fans een absolute must. Dan is Yellow Submarine als geheel toch meer geslaagd.

Goo-goo-goo-tjoop..

Redelijk.

Geen wonder dat The Beatles zulke Monty Python-fans waren; qua humor en films was Monty Python namelijk alles wat The Beatles wilden zijn; een volslagen idiote groep met bizarre humor waarbij alles uit de lucht kan komen vallen. Vooral Magical Mystery Tour maakt dit duidelijk waarbij mijn 3 sterren voornamelijk een sympathie stem voor de muziek en vrije ideeen zijn want qua film werkt het helaas niet. Films vol volslagen onlogische absurditeiten kunnen best geslaagd zijn als de absurditeiten overtuigend zijn, dat niveau weten The Beatles helaas niet te bereiken. Bovendien lijkt de regie zich ook totaal geen raad te weten met al deze bizarre bevindingen, getuige de enorm ongelukkige decoupage. Alleen geld, vrije ideeen en een beetje LSD zijn niet genoeg om een geslaagde film te maken en dat toont Magical Mystery Tour helaas aan.

In 1967 konden The Beatles niet zo heel veel verkeerd doen...behalve deze voor de TV gemaakte film. Okay, we zitten inmiddels 45 jaar verder en hebben die Tommy (The Who) film en Monty Python inmiddels achter de kiezen en dan is dit toch wel een aardig curiosum in The Beatles-historie.

Toegegeven voornamelijk Benny Hill on LSD...hoger ligt het niveau echt niet.

Beste song "I am the Walrus" is het hoogtepunt van de film...tamelijk classic ook qua visuals.

Beste Beatles film.

Vooral het begin dan. Had voor het eerst het idee naar een filmisch iets te zitten kijken. De film zelf neemt ook een iets duidelijkere vorm aan. Sketches met daartussen afzonderlijke video clips. Échte video clips, niet een bandje met een paar instrumentjes die een nummer opvoeren, maar met een zekere binding tussen muziek en beeld. Dat heb ik in hun andere films nooit kunnen terugvinden.

Vonde de humor ook iets leuker dan in hun andere films. Minder flauw woordgedoe, iets directer. Hoogstaand is het absoluut niet en er zijn nog steeds een hoop momenten die eigenlijk nooit in het eindresultaat hadden mogen zitten, maar een verbetering was het wel.

Jammer dat iets na halverwege de ideeën op zijn en er steeds opnieuw teruggevallen worden op clipjes (die er ook niet beter op werden, de Beatles zelf kwamen steeds meer prominenter in beeld). Dan is de rek er toch iets te snel uit voor een film die amper een uurtje duurt.

Scene met de autotjes is het beste wat een Beatles film ooit heeft voortgebracht, verder niet veel soeps jammer genoeg.

1.0*

Leuk om als Beatle-fan eens te zien, al is het wel een heel erg flauwe film. De humor die er inzit is vaak erg misplaatst. De psychedelische invloeden vond ik bij momenten amusant, soms ook opnieuw misplaatst, maar het echte pluspunt kon je van te voren al wel raden en dat zijn dan ook de liedjes die voorbijkomen.

Film rond de EP Magical Mystery Tour, dus liedjes als Penny Lane en All You Need is Love die op wat later werd gezien als regulier album Magical Mystery Tour zitten er niet bij. De muziek zelf, die is geweldig. Zowel de EP als de LP behoren tot het favoriete werk van The Beatles voor mij. Maar goed, wat men op film zet is een stuk minder. Het begin is wel leuk, zeker de soms wat kale en vertraagde beelden bij Fool on the Hill zijn erg mooi en dat gedoe is de bus is wel lekker speels geschoten en gemonteerd. Maar daarna komt er een hoop onzin langs waarin allerlei ideeën zitten zonder dat iemand even vroeg of dit allemaal wel zo'n goed idee was. Ook de beelden bij de liedjes zelf worden minder interessant en gaan die 50 minuten toch nog slepen. 2,5*.

Chaotische film die je waarschijnlijk enkel kan smaken als je van The Beatles in geestverruimende modus houdt. Zoals enkele users al aanhalen kan je deze film niet los zien van het tijdvak waarin hij gemaakt werd. Een tijdvak waarin men graag allerlei substanties slikte, op zoek ging naar verlichting tot in India toe, en daar ook graag mee te koop liep. Bevrijding van geest en lichaam staan voorop en wat zou je je dan gaan bezighouden met iets triviaals als een filmscenario? Heeft helemaal niets van doen met de magie die The Beatles - en het was vooral McCartney zijn idee - betrachten. Zelf kan ik nog wel lachen met de toestanden in het restaurant en het gedoe met Ringo’s tante. Voor mij blijft het een film met leuke ideeën, uitmuntende songs uit het psychedelische tijdperk en een losse sfeer. Het voelt in mijn geval als kijker een beetje aan alsof je mee op reis mag in het busje van een knettergekke bende. En misschien was dat wel de enige doelstelling van de makers. Missie volbracht in dat geval.