Cherry 2000 (1987)

Vermakelijke, futuristische actiefilm in de stijl van Mad Max. Ondanks de soms goedkoop ogende production design, ziet het er toch allemaal wel goed uit. Genoeg actie en ook genoeg vaart. Een leuke rol van Melanie Griffith als de stoere tracker. De interactie tussen de twee hoofdpersonages is helaas niet echt goed uitgeschreven, en hier had zeker wat meer in gezeten.

Deze film heb ik vroeger eind jaren 80 (destijds gehuurd op VHS in de videotheek) eens gezien en toen vond ik hem wel aardig (vooral door het meespelen van Melanie Griffith die ik vroeger wel iets vond hebben). En omdat ze hem nu weer uitzenden op de televisiezender AMC, heb ik hem weer eens herzien.

Het verhaal dat draait om een optilt door kortsluiting geraakte vrouwelijke robot "Cherry 2000" (Pamela Gidley die haar speelt zag er fraai uit) waar Sam Treadwell mee omgaat als zijn geliefde, was opzicht leuk gevonden. Hetzelfde geldt voor de uitvoering van het verhaal wat zich afspeelt in een soort van apocalyptische wereld (Zone 7) waar de gevaren op de loer liggen als Sam Treadwell (leuk gespeeld door David Andrews) en E. Johnson (leuk gespeeld door Melanie Griffith, met fel rode haren, die er destijds tenminste nog leuk uitzag) opzoek gaan naar een nieuwe "Cherry 2000" om de op tilt geraakte "Cherry 2000" te vervangen (die was namelijk niet meer te repareren). De film is vermakelijk en kijkt zich lekker weg en bevat ook de nodige actie. Ook zit er hier en daar wat zwarte humor in wat vooral op conto komt van Tim Thomerson die de rol van slechterik "Lester" leuk speelde en soms ook best grof was. Het einde was natuurlijk cliché en zeer voorspelbaar (Sam Treadwell kiest dan uiteindelijk voor E. Johnson waar hij verliefd op is geworden i.p.v. de "Cherry 2000"), maar was wel leuk.

Al met al gewoon een aardige en vooral een vermakelijke typische jaren 80 Actie / Sciencefiction film die zich lekker wegkijkt en met circa 90 minuten ook nergens echt verveeld.

P.S. Laurence Fishburne speelt weliswaar mee in deze film als een soort van advocaat, maar zijn rol stelt bitter weinig voor en hij is ook alleen in een enkele scene in het begin van de film te zien.

Gefilmd in 1985 en gepland voor een release in 1986, die er dus pas kwam in 1987 voor Europa, Amerika moest zelfs nog wachten op de VHS-release in 1988. Meestal betekent dat niet veel goed, maar de film bewijs het tegendeel. Hoewel de titel anders deed vermoeden en klinkt als soft-core-porno. Echter door een creatief scenario van Michael Almereyda ook regisseur van apartere werkjes) was het gegarandeerd genieten van een zeer geslaagde variant op Mad Max 2: The Road Warrior (1981)

Regisseur Steve de Jarnatt deed fantastisch werk aan het bouwen van een rare, futuristische wereld (de toekomst is 2017 om precies te zijn); het stedelijke Anaheim (een dystopische metropool), de Wild West-achtige salon, Pac-Man-achtige lampen, handige vaatwasser/spoelbak en niet van echt te onderscheiden seksrobots want romantische encounters tussen twee mensen zijn vooraf bepaald in een gedetailleerd juridisch contract.

Tussen de actiescènes en het racen met een rode Ford Mustang is er een apart gevoel voor humor. Een soort geestige satire over consumptie; een seksrobot heeft de voorkeur boven het echte werk, recycling van goederen, broodroosterovens zijn handig voor het roosteren van ratelslang en de bad guy staat aan het hoofd van Californische swingers. En let op; Robby the Robot en Gort verschijnen op de achtergrond van de robotfabriek.

Maar te midden van deze 'onzin' is het Melanie Griffith die deze film maakt! Ze is geloofwaardiger in de rol dan je zou denken. Ze steelt de show en is geweldig als Edith, met roodbruin geverfd haar, en zijdeachtige, rasperige stem .Wat was ze een fijne stoere badass chick! Kortom dit was een fantastisch post-apocalyptisch actieverhaal met een filmische explosie aan ideeën, genres, tonen en mogelijkheden.

Deze film kwam ik tegen op een of ander lijstje ‘de slechtste 100 films ooit’, of zoiets. Tsja, dat moet ik dan natuurlijk gezien hebben. En ja, er is iets van aan - maar aan de andere kant zijn er ook wel weer een paar echt memorabele scenes. Het is misschien vooral dat het verhaal zo volslagen stompzinnig is, en daardoor eigenlijk zowat alle actiescenes - hoe spectaculair misschien ook - op los zand staan. En nouja, de acteurs maken er ook wel een beetje een potje van.

Slechtste film ooit, nou nee. En ook niet op die speciale manier slecht dat het dan weer goed wordt. Maar wel leuk om gezien te hebben. Al was het alleen al om de mooie locatie voor de stompzinnigste stuntscene ooit - die met de auto en de grote kraan. Kennelijk is dat een onderdeel van de Hoover Dam. Je moet zoiets maar durven - zo goed was de CGI toen nog niet, dacht ik zo. Mij niet gezien.

Mad Max achtige kloon waarin Sam Treadwell een huurlinge aanspreekt om een sex-pop te gaan zoeken ergens in de woestijn, want zijn eigen 'Cherry 2000' exemplaar heeft de geest gegeven. Bedoeling is om de memory chip in een andere pop te steken. Dit klinkt al van den beginne af enorm belachelijk. Daarna volgt een actiefilm met wat stuntwerk, een kliek baddies die in een soort pretpark leven. En het einde is tergend slecht, u bent gewaarschuwd. Ik heb wel genoten van de decors en de aankleding, die nog redelijk tot mijn verbeelding spraken. Cinematografisch was dit best te pruimen. Voor acteerwerk en verhaal moet je dit niet kijken.