Career Opportunities (1991)

Die kerel op de poster is zeker die Frank Whaley, ik mag m nu al niet....grrr

(verder ben ik niet zo jaloers hoor

Ik zou graag willen opmerken dat de rolschaatsscènes in deze film geniaal zijn...

Kent dan niemand de rolschaatsscène??

Toch wel, Ed.

Ik geef het toe; ik heb het wel voor Jennifer Connelly en de rolschaatsscene en de scene op het hobbelpaard zijn spek voor mijn bek. Yummie!

Jennifer op de pony staat me nog heel goed bij

Nou ik ken deze scenes ook uit mijn hoofd, Ed!

Wat ziet Jen er hier lekker uit, zeg!

Alleen daarvoor heb ik de film al vaker gezien.

Voor de rest stelt de film niet veel voor.

Whaley vind ik ook altijd leuk in zijn films.

Heeft ook gespeeld in de oorlogsfilm When Trumpets Fade.

Iedereen (ook op de imdb) kwijlt zwaar over de scenes waarin Jennifer Connelly de show steelt en deze zijn idd zeker de moeite waard.

Neemt niet weg dat Frank Whaley ook best leuk speelt en goed gecast is als puberale fantast. Ik vond het een geinige film waarin alleen het einde met de overvallers wat zwakker uit de verf komt.

Redelijke comedy met een aantal geslaagde grappen en een prima cast. Door de korte speelduur blijft het geheel onderhoudend genoeg. Er zit leuke muziek in en Jennifer rolschaatst en hobbelt inderdaad als de beste!!

JENNY JENNY!!!

Haha, mooie commentaren hier. Ik moet bij die scene op dat hobbelding altijd denken aan dit nummer: http://www.youtube.com/watc...."Ik zing een liedje en ik doe het een beetje traaaaaag", en dan Jennifer in slowmo. Verder geen goede film natuurlijk. 3*

Afgelopen weekend de film weer eens gezien.

De film is middelmatig, maar voor Jennifer een plus punt.

Hier is een compilatie van Jennifer Connelly in Career Opportunities JC link

Met de rolschaatsen en hobbel scene

Sympathiek fimpje met een buitenaards mooie Connelly.

3,5*

Het verhaal heeft bijzonder weinig om het lijf, de hoofdrolspeler doet me niet zo veel en het gedoe met de inbrekers voegt weinig toe en haalt je juist uit het verhaal.

Maar alles is zo makkelijk vergeven wanneer je de destijds jonge Jennifer Connolly ziet hobbelen op de elektronisch paardje. Dit is dan ook duidelijk een film die het van haar presence moet hebben en daar slaagt Career Opportunities dan wel weer met glans in.

3,0*

Youtube "Sexy Riding" Jennifer Connelly

Toch wel wat ondergewaardeerd vind ik, deze buitenschoolse variant op The Breakfast Club. Want het is misschien niet heel hoogstaand allemaal, maar wel best vermakelijk - en niet alleen om de rolschaats- en hobbelpaardscenes. En hoewel het verhaal nog steeds best dun is zit er ook net wel weer genoeg in, de inbrekers komen net op tijd om er wat meer sjeu aan te geven en de problemen een tikkie op te schroeven en ook weer op te lossen voor de antiheld Whaley. Al is dat dan ongewild misschien.

Matige film over een jongeman die voor de zoveelste keer is ontslagen en nu komt te werken in een grote winkel. Deze romcom is zeker op het begin nogal rommelig. De relatie die ontstaat in de winkel is mager uitgewerkt en weet niet echt te boeien. Hier had wel wat meer in gezeten. Nog net 2.5 sterren, voornamelijk vanwege de prachtige aanwezigheid van Jennifer Connelly.

Herzien na bijna dertig jaar. Iets beter dan ik me kan herinneren, maar het blijft behelpen. De film begint leuk en het script van John Hughes is aanvankelijk best scherp en gevat, maar zodra de inbrekers zich aandienen op de plaats van handeling wordt alles snel flauw en vergezocht. Maar goed, we kijken dit uiteraard voornamelijk voor de aanwezigheid van Jennifer Connelly, die er hier verdomd lekker uitziet. Die scene op dat hobbelpaard...

In 1990 trokken mensen zich blijkbaar niets aan van bewakingscamera’s. Je kon ongegeneerd door de gangen van een supermarkt rolschaatsen met een bruidssluier om je hoofd. En als overvaller hoefde je je gezicht helemaal niet te bedekken, geen kat die je in de gaten hield.

Om maar te zeggen: deze film bevat een hoop strapatsen die toch even de wenkbrauwen doen fronsen. En toch heb ik me best geamuseerd. Frank Whaley is geen topper, maar wel een aardige goofball en dus helemaal geschikt voor deze rol. En Jennifer Connelly moet zowat de ultieme femme fatale zijn (nee, echt!).

Voorts is de stempel van John Hughes overduidelijk, hij schudt weer een paar fijne dialogen uit zijn pen. Dat de twee hoofdpersonages eigenlijk veel te eloquent zijn voor hun leeftijd, zie ik dan ook graag door de vingers. De gesprekken zijn leuk om te volgen: soms gevat, soms serieus, soms treurig. Maar het meest treurig van alles is toch dat je in Amerika blijkbaar bruidskledij in de supermarkt kan kopen.

2.5*

Ja, gewoon leuk voor tussendoor. Maar tjonge.. die Jennifer Connelly was in haar jonge jaren toch echt één van de (misschien wel dé) allermooiste actrice / vrouw die ik me voor de geest kan halen. Wauw. Wat een pracht. Heb dan ook een klein anderhalf uur alleen op haar zitten letten zo ongeveer.

Beetje rolschaatsen, beetje paardjerijden... de rest is me ook ontgaan!

Zoals de meesten gaan mijn punten vooral naar "hot babe" Connelly. Paardjerijden en rolschaatsen zijn om bij te kwijlen idd maar wat dacht je van de scène waar ze "on top" ligt op Whaley in een pashokje? Eerlijk gezegd : wish it was me! Verder een niemendalletje van Hughes... de man zat duidelijk in zijn neergaande fase... hij benadrukt in zijn Breakfast Club achtige dialogen tussen beide hoofdrolspelers naar de drang om zich te ontdoen van het ouderlijk gezag. Boeien wilde het helaas allemaal niet, ook niet wanneer de twee boeven erbij kwamen. Whaley als niksnut en leugenaar was vooral irritant.. gelukkig hebben ze hem daarna geen hoofdrollen meer gegeven.

Deze na lange tijd weer herzien. Naar het verhaal en onder de productie van John Hughes.

We volgen praatjesmaker en bluffer Jim Dodge, een luie klaploper die al een tijdje allerlei baantjes heeft voor een blauwe maandag, maar overal wordt weggetrapt, tot ergernis van zijn vader. Zijn leven verandert als hij een baan krijgt als nachtwaker/schoonmaker in het grote warenhuis Target. Daar leert hij de schattige Josie McClellan kennen, die van huis is weggelopen om te ontsnappen aan haar dominante en loshandige vader, een invloedrijke zakenman, die haar leven probeert te beheersen. Na wat gebeurtenissen ontstaat er een vonk tussen hun. Klein maar leuk rolletje van legend John Candy als C.D. Marsh, warenhuismanager die hem de baan geeft.

Fijne romantische komedie met het welbekende coming-of-age thema. Frank Whaley doet het helemaal niet verkeerd in zijn eerste grote hoofdrol, maar het is natuurlijk Jennifer Connely waarvoor we kijken. Wat een heerlijke meid en actrice was/is dat toch. Met jonge rollen als in Once upon a time in America, Phenomena en Labyrinth had ik al een crush op haar. Hier loopt ze rond in een wit topje waar je de stijve tepels bijna kan voelen. We kruipen onder het bankje. Wil je bovenop? Tja, als man zijnde draaien hier de wild fantasies natuurlijk op volle toeren.

Verder leuke gesprekken, fijne muziek en met slechts 80 minuutjes kijkt de film lekker weg.