Kyatapirâ (2010)

Draait in competitie in Berlijn 2010 (versie 85 minuten).

Gouden Beer voor Terajima Shinobu als beste actrice. Maakt alleen nog maar meer nieuwsgierig.

Zilveren Beer dan, he.

slecht gefilmd, slecht geacteerd, repetitief en weinig uitgewerkt.

Wakamatsu, intrigerend regisseur.

Ook deze film is weer een zeer eigenwijs werkje. De man lijkt redelijk los te staan van bestaande filmconventies. Hij heeft een setje aan themas en ideologieën die hij graag meeneemt in z'n films, maar verder lijkt hij redelijk free-form z'n dingen in elkaar te draaien.

Caterpillar kent een basis in de klassieke Japanse deformities-horror (voor een recente aanrader, probeer Orochi). Maar Wakamatsu mixt het met persoonlijk oorlogsdrama en een (zoals steeds) geladen politieke boodschap.

De situatie van oorlogsheld Kurokawa wordt pijnlijk sterk in beeld gebracht, al levert het af en toe wat trage en moeilijke cinema op. De man kan niet bewegen, is doof en praat niet meer, behalve dan wat oerklanken. In een film over de relatie tussen 2 mensen is dat redelijk taaie stof. Gelukkig mag het acteerwerk geprezen worden, Terajima is sowieso erg sterk en bouwt steeds verder aan een opmerkelijke carriere, maar ook Kawahara doet het ondanks al z'n beperkingen erg sterk.

Verwacht geen al te doorsnee film, Caterpillar is een aparte mix van stijlen geworden, overgoten met Wakamatsu's typische stijl. Ik kan de man best pruimen, al kan ik ook begrijpen dat mensen het wat lastig hebben met z'n films. Maar dit eigenwijze oude mannetje mag voor mij zeker nog een tijdje films blijven maken.

3.5*

"ch1nk b1tch" verkrachtende vermoordende klootzak verdiende het

einde was te open