Un, Deux, Trois, Soleil (1993)

Een pareltje van Bertrand Blier, ooit voor het eerst gezien, tijdens een uitstapje naar België, in Kinepolis in Brussel ...

Vanavond (eindelijk) opnieuw genoten van dit meesterwerk, kopietje van de NTSC DVD (VS - vrij slechte, ingedikte Amerikaans-Engelse ondertiteling).

Ongeacht de beroerde subs blijft dit een fantastische film-ervaring. Een magnifieke combinatie van surrealisme en hyperrealisme, tegen de achtergrond van de banlieues van Marseille. Zóveel subtiele details, zeker voor wie een beetje Frans kan verstaan ...

Bijvoorbeeld, wanneer de moeder zegt:
"Il est tres beau, le mariage... !!", hetgeen zowel
"Wat een mooie bruiloft ... !!" als
"Getrouwd zijn is fantastisch ... !!" betekent.

Het script bevat briljante dialogen en onderonsjes met de camera en is (na 15 jaar) nog altijd actueel.

Anouk Grinberg speelt fantastisch, en wat betreft Marcello Mastroianni: misschien wel z'n mooiste rol ooit.

En oh ja: heerlijke muziek van Khaled.

Bertrand Blier is naar mijn idee met voorsprong de man van de absurde komedies (al kan Emir Kusturica er ook wat van natuurlijk).

Het is lang geleden dat ik nog zo gelachen heb als met deze film, die —als ik heel eerlijk ben— continu over de top gaat. Veel verhaal zit er eigenlijk niet in, maar de doldwaze scènes rijgen zich naadloos aaneen. De een nog kostelijker dan de ander.

Meesterlijke vertolkingen van Anouk Grinberg en vooral van Marcello Mastroianni als haar vader. Een knotsgekke komedie, die mij een buitengewoon plezierige avond heeft bezorgd.

Dat zo weinig mensen dit pareltje gezien hebben is goed beschouwd schrikbarend.