Suîto Ritoru Raizu (2010)

Weer een super trage vervelende film uit Japan laat ze aub een voorbeeld nemen aan Zuid korea die weten wel hoe het moet.

Dit drama, over een echtpaar dat de dagen slijt met veel respect maar geen passie, heeft de beste bedoelingen maar behandelt de kijker in feite als een randdebiel. Er is geen verhaalwending die aan de kijker voorbij kan gaan en alle symbolen worden, nadat ze eerst keurig zijn uitgelegd, door je strot geduwd. Een wit rozenblaadje staat voor eerlijkheid, een rood rozeblaadje voor passie. Dus vallen die blaadjes op het moment supreme uit de lucht en eindigt de film met shot waarin een wite en rode roos gebroederlijk een vaasje delen. Dit soort wanstaltige flauwekul die ook destijds het oscar winnende “Departures” zo verprutste. “Sweet little lies” is van de maker van het prachtige “Strawberry shortcakes” en daarom extra teleurstellend.

Trage, weinig aansprekende film over een huwelijk, waaruit alle emoties zijn verdwenen. Deed in de verte wel wat denken aan het Koreaanse Changing Partners (2007), maar die film is aanzienlijk beter.

wat een stel lelijke mannen in deze film zeg

en dan zo'n mooie vrouw

bonerkill

Fijn dramatje.

Al weet het zelden echt uit te stijgen boven de doorsnee. Dat vond ik bij Yazaki's vorige ook wel al een beetje, dus ik had er mij enigszins aan verwacht. Gelukkig kent de film wel een best interessant gegeven en is het acteerwerk meer dan voldoende.

Leuk om Omori nog eens een hoofdrol te zien vertolken, dat was al eventjes geleden. Blijft een goed acteur. Ook de rest van de cast doet het meer dan aardig, waardoor de spanningen tussen het viertal hun ding doen. De invalshoek van de film is verder ook wel boeiend. Omori en Nakatani zijn een interessant koppel en zowel als drama en romantische film laat deze Sweet Little Lies geen steekjes vallen.

Het ziet er alleen allemaal net iets té keurig uit. Yazaki doet niet zoveel moeite wat betreft de aankleding van de film en over een speelduur van bijna 2 uur wreekt zich dat toch een beetje. Zeker wanneer er genoeg soortgelijke films zijn die wél dat beetje extra weten te brengen.

Het blijft verder wel een Japans drama natuurlijk. Wie grote emoties en veel melodrama verkiest kan zich inderdaad beter tot de Zuid-Koreaanse cinema wenden, wie ze liever wat ingetogener ziet zit beter bij dit soort films.

3.5*