Zeburâman: Zebura Shiti no Gyakushû (2010)

Jammer dat er hier en daar wat saaie stukken in zitten, die het geheel inderdaad iets te lang rekken. Want er zaten toch hilarische momenten in, heb me soms echt rot gelachen. Volgens mij is Miike gewoon compleet gestoord, waardoor je op onverwachte momenten de raarste grappen tegenkomt (STOP AIDS). Af en toe misschien wat flauw maar ik heb me toch prima vermaakt.

Lang niet zo leuk als deel 1. Veel minder komisch dan vooral, vond de film in het middenstuk zelfs veel te serieus, op het irritante af. Verder mist de film ook het leuke verhaal van voorheen, daar voor in de plaats is er een slechte kapstok teruggekomen over een al even dom als slap gebeuren over gespleten persoonlijkheden. Niks van de identiteit van Zebraman uit het eerste deel komt terug helaas, dat was nou net zo leuk omdat zo'n ontzettend lulletje zich in een Zebrapak ging hijsen. Het is dan ook typisch dat de leukste stukken van deze film herhalingen van deel 1 zijn, of een erg lollige zogenaamde televisieserie van tussen de twee films in. En inderdaad, dat STOP AIDS was ook erg sterk.

Het is allemaal wel redelijk vermakelijk, maar een stuk slapper, flauwer en minder grappig dan zijn voorganger. 2*

Weer erg leuk, maar net als het eerste deel wisselvallig. Het is lastig om een constant hoog onzin niveau te houden, dan wordt een film al gauw te fragmentarisch, maar het verhaal en dialogen in bepaalde tussenstukken zijn gewoon matig en saai.

De humor is vooral in het begin goed aanwezig, iets meer (geslaagde) slapstick dan het eerste deel. Die stop aids joke is ook érg droog zo tussen de climax door. Maar die tv episodes waren echt geniaal. De soundtrack had iets minder 'uitbundig' gemogen. Een menging van Star Wars, Inception en erg foute Zebraqueen liedjes. De simpele 'Zebura.. zeburaa.. zeburaa etc' vond ik in ieder geval een stuk lachwekkender. Dit was gewoon foute emo zooi.

3*

Heerlijk vervolg.

Met een Miike sequel weet je nooit. Deze film is ook een vreemd beestje. Een direct vervolg op de eerste film qua verhaal, maar het sfeertje is volledig anders. Voelt meer als een sequel op Yokai Densetsu.

Visueel ziet het er gaaf uit. CG is niet perfect maar altijd functioneel (die centrifuge ), soundtrack past wel en maakt slim gebruik van het verhaal om er een aantal theme songs in weg te moffelen, verder blijft Aikawa een held en is z'n tegenspeelster ook best sterk bezig.

Kenmerkend blijft verder vooral de humor, heerlijk dat "stop aids" momentje, geen regisseur die verder zo'n dingen in z'n films steekt. Halverwege een zeer klein dipje, maar het laatste half uur is echt weer pure Miike fun, echt heerlijke cinema die ik buiten deze man niet snel tegenkom.

4.0* en een uitgebreide review

Erg gaaf! Van het begin tot het eind krijgen we een doldwaas audiovisueel spectakel voorgeschoteld waar Miike's fantasie weer volkomen op hol slaat. Heb me geen moment verveeld. De evil alter ego van Zebraman genaamd "Zebra Queen" steelt de show in een geniale mock-up van Lady Gaga. Haar liedjes en de videoclips passen perfect bij de sfeer van de film en zijn erg professioneel. De film barst ook van de enorm droge en volstrekt unieke Miike humor: heb regelmatig dubbel gelegen van het lachen. Het übercoole concept ter verklaring waarom goed en kwaad van zo sterk van elkaar gescheiden zijn, is één van de vele punten waaruit blijkt hoe moeiteloos Miike parodie en geniale vondsten hand in hand weet laten te gaan. De sets, de volstrekt idiote maar ergens toch ook weer gave pakjes en moves, de humor, de vermakelijkheid, het onaflatende tempo en de gigantische creativiteit maakt dit mijn op één na beste Miike (Visitor Q is net iets beter).