First Mission (2010)

Best aardige film met mooie opname's en een uitstekende cast.

Aardige film.

Voor Nederlandse maatstaven een redelijke film over het goede werk dat Artsen Zonder Grenzen verricht. Het verhaal is echter doorsnee en bekend. Een speciaal kind, een onverwachte liefde, een duidelijke vijand, het is niets baanbrekends, maar het is aardig neergezet met mooie opnames en een aardige sfeer. Pheifer speelt aardig, maar Marina is een veels te grote zeur en cliché om echt mee uit te voeten te kunnen.

Ik heb me redelijk vermaakt, meer ook niet.

3,5

Mmm, het was het aanzien wel waard. Maar over de hele breedte was het hem allemaal net niet. Het camerawerk was onevenwichtig, evenals de editing. De guerillas en de soldaten waren niet erg indrukwekkend. en voelden nergens echt. Anniek Pheifer was wel ok, evenals dat jongetje, maar voor de rest vond ik de personages maar flets en vaak ongeloofwaardig.

Tygo Gernandt en Mark Rietman vond ik erg zwak.

Toch geeft het een beetje een indruk waar je in dit werk tegenaan kunt lopen.

Ook stond er Van de makers van Bride Flight op. Misleidend want het is niet van Ben Sombogaart. Tsja mischien deden er een paar makers mee, de assistent-cameraman, en iemand vd make-up oid. Het was er iig niet aan af te zien.

Na Wit Licht vond ik dit de zoveelste prul over dit thema. Waar Wit Licht echter hypocriet, dom en vervelend was is deze prent toch iets beter en oprechter. Voornaamste pluspunten zijn Mark Rietman en vooral Aniek Pheifer. Twee uitstekende acteurs die veel beter verdienen dan dit inwisselbare materiaal.

Zeer matig.

Ik vond Anniek Pheifer anders best geloofwaardig overkomen als zo `n jong, naïef grietje dat hardleers de wereld wil verbeteren zonder op haar hoede te zijn voor mogelijk gevaar. Het thema in deze film werd gelukkig ook gewoon op een humane en oprechte manier uitgewerkt, met enkele mooie plaatjes en een helaas wat overbodige romance. Toch een prima alternatief voor mij, ter vervanging van een avondje Spaanse woordjes in mijn hoofd stampen, aangezien de Spaanse taal door Nederlanders rustiger wordt uitgesproken en daardoor beter behapbaar is voor mij. Een 3*

Weer een beetje een film in de trent van Wit Licht. En ach, mislukt was ie niet hoor. Wel erg bijzonder eigenlijk als je je bedenkt dat je moeilijk een genre kan bedenken bij deze film. Is het nou oorlog? Drama? of gewoon een echte Artsen zonder grenzen filmpje?

Maargoed, Pheiffer speelde wat mij betreft best goed. Ik heb der nog niet eerder zien spelen maar in First Mission was ze wel een kei. Ook Rietman en ook vooral Gernand weten er weer iets moois van te maken en de film sleept ons mee naar de groezelige, broeierige plekjes van Zuid Amerika, waar de armoede en de onderdrukking door de guerillia's heerst. En inderdaad had het ook best veel weg van een gemiddelde Hollywood film. Wat ik dan weer wel jammer vind is dat de guerilla's wat mij betreft toch te soft en te makkelijk over waren te halen. Dat kon wel meedogenlozer.

Maar verder nog een zeer aardig Nederlands/Zuid Amerikaans werkje. Het einde vond ik dan weer uitermate slap.

3,5*

Weinig van verwacht en mijn verwachtingen kwamen uit.

Eigenlijk blinkt de film nergens in uit. Het is eerder saai dan spannend, het acteerwerk is zeer matig te noemen, het verhaal boeide me voor geen meter.

Anniek Pheifer is het enige pluspuntje. Haar rol had nog enigzins inhoud en liet een redelijk beeld zien van het goede werk dat ze daar verrichten. Maar zoals ik al zei was de film een ware bevalling te noemen en viel me zwaar op de maag.

2 sterretjes dan maar..

Het verhaal klonk wel aardig, maar de uitwerking heeft een nogal stuurloze film opgeleverd. Diverse thema's komen in de film eventjes voor 'omdat het moet', waardoor het nogal oppervlakkig en nep over komt. Een film die je snel weer vergeet. Een magere 2,5* Geef mij maar A Perfect Day (2015).

Eens wat anders dan de gebruikelijke romcom die vooraan staat bij Nederlandse films op Netflix voor mijn zaterdagochtend, deze een beetje lange reclamefilm voor AzG. Prima locaties en het ziet er ook wel aardig uit. Pheifer doet het ook wel leuk. Maar het is soms ook het gevoel van veredeld amateurtoneel. Vooral Gernandt is lachwekkend en ongeloofwaardig. Het is ook geen film die constant weet te boeien. Op momenten wordt de film wel sterker en ook wel spannend, maar dat zijn enkele losse scènes met verder veel oninteressante vulling. En dan moet Pheifer uiteraard weer een trauma hebben als goedkope psychologie om te duiden waarom ze handelt zoals ze handelt. Liever niet. 2,0*.