La Prima Linea (2009)

Het onderwerp is wel interessant maar de film is erg matig op het oersaaie af. 2*

Knappe, ingetogen film die ons meeneemt in de wereld van een extreem-linkse cel in Italië. Het verhaal draait om de persoonlijkheid van Sergio (gespeeld door de "charismatische" Riccardo Scamarcio) en diens liefdesaffaire met een activiste (gespeeld door de mooie Giovanna Mezzogiorno). De regisseur verkiest de gangbare moraal (doden is slecht) boven de reflectie (hoe komt het dat deze activisten tot dat moorden zijn overgegaan).

Geen goede drama/biopic film...
Gewoon zomaar neerschieten, dat is niets
Geen goede verhaal volgen...
Redelijk acteerwerk...
Biopic verhaal is mijn smaak niet...
Geen aanrader...

Matig.

Het kon allemaal wel wat mooier gefilmd worden, ondanks dat dit de Europese manier van doen is.

Het hele criminele aspect komt een beetje matig naar voren. Er wordt bijvoorbeeld 'n wapenhandelaar overvallen en daarbij spuiten ze nog wat graffiti op het raam maar dit alles gebeurt in één enkel shot. En een tijdje later, wanneer ze op dat plein iemand neerschieten, is het niet veel indrukwekkender. Meestal kan ik het wel waarderen als er zulke lange takes worden opgenomen maar dat hadden ze hier wel anders mogen doen want je blijft zo op een bepaalde afstand zitten als kijker.

De liefde tussen Sergio en Susanna vond ik niet echt overtuigend. Ze hebben het bed gedeeld maar toch had ik nergens het idee dat ze een hechte band hadden. Als leiders konden de twee ook wat nadrukkelijker naar voren worden geschoven. Sergio zegt wel wat er allemaal moet gebeuren maar ik vond 'm niet als een sterke leider overkomen.

De archiefbeelden er tussendoor irriteerde me een beetje. Wellicht probeerde De Maria hier wat meer indruk mee te maken maar dat is niet echt gelukt. Ook shots in de gevangenis waar Sergio zijn levensverhaal vertelt hadden eigenlijk niet veel meerwaarde.

De ontsnapping uit de gevangenis kon ook iets beter uitgewerkt worden.


Cast is redelijk, de film zelf mist z'n doel en duurt te lang.

Het verhaal sprak me wel aan maar wat is het saai weergegeven. Jammer hoor. Ten eerste kwam bij mij de passie die de mensen hadden voor hun doel totaal niet op mij over. Dit aspect werd naar mijn idee te weinig uitgelegd waardoor ze eigenlijk alleen maar overkwamen als oproerkraaien die alleen rellen om het rellen en niet voor het doel waar ze voor gingen. Ze toonden ook totaal geen emotie bij hetgene wat zij deden. Behalve op het einde toen die oude man met dat hondje omgekomen was bij die ontsnapping uit de gevangenis. Maar verder niks.

Verder vond ik de liefde tussen de twee hoofdpersonen heel slecht overkomen. Ik kon totaal geen passie tussen de twee ontdekken. Waarom waren ze zo hecht met elkaar ? Ook dit kwam veel te vaag op me over.

De omschrijving van de film doet geloven alsof de ontsnapping uit de gevangenis het hoogtepunt van de film zou moeten zijn maar zo spectaculair vond ik dat ook niet echt gedaan. Waarschijnlijk ga ik dit filmpje snel vergeten.

Film lijkt mij vooral gemaakt voor de binnenlandse Italiaanse markt, voor mensen die de geschiedenis van de terreurorganisatie La Prima Linea een beetje kennen. Ik vond het nogal storend dat het ritme van de beelden regelmatig onderbroken werd om Sergio (Riccardo Scamarcio) in de gelegenheid te stellen om recht voor de camera zijn verhaal te doen. Jammer ook dat het personage van Susanna (Giovanna Mezzogiorno) tamelijk mysterieus blijft.

Het meest bijzondere aan de film is daarom dat het verhaal in grote lijnen echt gebeurd is, maar de uitwerking daarvan had m.i. veel beter gekund. Er zijn over die roerige periode in de recente Italiaanse geschiedenis wel betere films gemaakt, b.v. La Meglio Gioventù (2003).