Desert Flower (2009)

Goed verhaal, redelijk verfilmd. De obligate muziek vond ik vaak storend. Beetje fragmentarisch, omdat er verschillende perioden door elkaar lopen (altijd lastig een biopic), wat de vaart uit het verhaal haalt. De film mag dan een beetje rommelig zijn, en niet overal even goed, het verhaal blijft boeien.
Puik acteerwerk van Liya Kebede.

Weerzinwekkend die besnijdenis praktijken. Ik snap niet waarom zo weinig mensen hiertegen in opstand komen, vooral de mensen die het betreft. Het zwijgen hierover is nog erger dan de omerta, lijkt het wel.

Ontzettende tegenvaller deze film. Kon de film eigenlijk geen moment serieus nemen, ondanks dat het onderwerp en het plot genoeg zouden moeten zijn om hier een fantastische film van te maken waarin je aan je haren wordt meegesleept.

Dit verhaal lijkt mij niet moeilijk te verfilmen, sterker nog, hier zou je een goede film van kunnen maken zoals ik al zei. Maar helaas faalt de regie en de acteurs jammerlijk. Vooral de bijrollen en sommige dialogen zijn van een schrijnend niveau (echt van die boek-dialogen). Ook die types zoals die vriendin van haar en die vrouwelijke chef van dat modellen-bureau. Kan er gewoon niet bij dat een filmmaker zulke types in zo'n soort film plaatst.

De rol van haar 'vriend' Harold Jackson was ook totaal niet goed in de film verweven. Op het einde dook ie plotseling toevallig weer op bij die speech in het UN-gebouw, maar dat was dan ook meteen het laatste wat we van de beste man zagen. Gingen ze met elkaar verder? Heeft ie uit kunnen leggen dat hij destijds met zijn kamergenoot was? Het leek wel alsof hij de film maar een beetje was ingesleept omdat hij in het echt ook in haar leven kwam, maar op deze manier kwam wel een beetje sneu over.

Om het nog maar niet over de rol van die concierge te hebben.....

Verder tja....de beelden zijn op zich wel ok, vooral die in Afrika. Aan de andere kant, als ik met een camera een week door zulke contreien reis zal ik ook heus wel wat mooie beelden schieten. En daarbij; mooie beelden maken nog geen mooie - en vooral goede film. Voorbeelden te over.

Verder nog wat slaapverwekkende stukjes doorgespoeld en toen de prikkelende eindscene wel weer bekeken, waardoor de film toch nog met een goede boodschap uitzwaait.

Helaas gaat dit teniet doordat de rest van de film gewoon slecht is en daarom niet door veel mensen bekeken zal worden. Door mij in ieder geval niet meer.

Wat een waargebeurd verhaal...

Een goede dramafilm...

Zeker indrukwekkend verhaal...

Prima acteerwerk...

Zeker aanrader...

Lang geleden dat ik zo heb zitten janken bij een film. Ik moest gewoon even een zakdoek en een glaasje water gaan halen. En dan heb ik het natuurlijk over die verschrikkelijke scène als ze Waris op haar derde besnijden. Het ging bij mij door merg en been.

Ik was wel blij dat ze veel momenten in de film luchtig hielden. Het dramatische gedeelte en het wat minder diepe en wat luchtige gedeelte vond ik goed op elkaar afgestemd. Zo had je in feite af en toe even een adempauze want er zitten nog veel meer aangrijpende scène's in. Zoals haar vlucht vanuit Mogadishu en het moment dat ze afscheid van haar thuisland neemt door voordat ze in het vliegtuig stapt nog even een blik over het landschap te werven. Ik vond deze jonge actrice best een overtuigende rol neerzetten.

De vriendschap tussen de twee vrouwen vond ik ook heel hartverwarmend weergegeven. Een minpuntje vind ik dat de hereniging tussen moeder en dochter niet opgenomen is. Er wordt in de film wel over verteld maar meer word er eigenlijk niet mee gedaan. Maar verder is het een film die mij heel erg gepakt heeft en waar ik waarschijnlijk over een dag of 2 nog mee in mijn hoofd zit.

Boeiend drama met geregeld wat aangrijpende scenes. Het verhaal is goed opgebouwd en Liya Kebede speelt de rol van Waris Dirie goed en zag er zeer fraai uit maar de werkelijke ster in deze film was eigenlijk Soraya Omar-Scego die de rol van de 12 jarige Waris Dirie speelde en ook zeer overtuigend. Behalve de aangrijpende scenes zitten er ook wat luchtige (mede dankzij Sally Hawkins) vrolijke gedeeltes in waardoor de film goed te bekijken valt. De film laat goed de vreselijkheden (zeer barbaars) zien die men zeer jonge meisjes aandoet (ook nog zonder enige vorm van verdoving) in o.a. Somalië en het is ook goed dat het aan het licht is gebracht.

De conciërge van het gebouw was trouwens een enorme eikel, maar goed ik kon hem wel enigszins begrijpen

Goeie film over het waargebeurde maar uitzonderlijke leven van een somalische vluchteling die het schopt tot topmodel maar wel een litteken met zich meedraagt. Soms wat onevenwichtig qua toon, waardoor het zware onderwerp van vrouwenbesnijdenis niet altijd even sterk belicht wordt(op een aantal aangrijpende scenes na). De film ziet er verder goed uit en de relatief onbekende Liya Kebede is geloofwaardig in de hoofdrol.

Een mooie film, met een beeldschone actrice in de hoofdrol.

Het is een heel aangrijpend verhaal, waar naar mijn mening nog meer uit gehaald had kunnen worden. Het wordt in het eerste deel vrij oppervlakkig verteld, maar het einde maakt veel goed.

Mooie biopic met een fleurige sfeer. Al kan ik geen momenten aanwijzen die echt indruk gemaakt hebben.

Liya Kebede is bloedmooi (mooier nog dan Waris Dirie) en laat de lage eigenwaarde van Waris Dirie goed in beeld brengen, net als haar doorzettingsvermogen die haar - samen met geluk, het lot en haar schoonheid - naar hogere rangen leidt.

Hier en daar wat te gemaakt sentiment en ook schort het soms aan sterk acteerwerk (die New Yorkse discoboy bijv. speelt tergend zwak), maar overall toch juist fris en luchtig. De catwalkscènes - die in het appartement en voor het echie - waren schitterend.

De tijd vloog toch wel voorbij, zonder me echt ergens te kunnen raken. De waarde die Waris voor de wereld - en vooral voor vrouwen die ongewild besneden worden - heeft betekend, had nog iets beter tot uiting mogen komen.

3*

Pakkende film over het opmerkelijke leven van een opmerkelijke vrouw. Bijzonder secuur gemaakt en prachtig verfilmd. Dat geldt in het bijzonder voor de gedeeltes, die in Somalië spelen.

De ideaal gecaste, wonderschone Liya Kebede zet een ijzersterke hoofdrol neer, maar ook de rollen van Sally Hawkins, Soraya Omar-Scego (als de jonge Waris) en de als vrijwel altijd wat morsige Timothy Spall mogen er zijn.

Een echte aanrader, ook vanwege de boodschap!

Net deze film gezien en hoewel ik het een mooie film vond, raad ik eigenlijk iedereen aan het boek te lezen. Niet dat de film slecht was, maar het wordt allemaal vrij luchtig gebracht en met allerlei bijfiguren die zich een beetje belachelijk gedragen of niet eens in het boek voor komen. Het boek richt zich - naar mijn mening - wat minder op de glamour en wat meer op de zware dingen die Waris heeft moeten doorstaan. Je krijgt ook een beter beeld van haar leven in Afrika en haar familie. Ik had de film denk ik mooier gevonden als het een waarheidsgetrouwe, wat hardere versie geweest was. Inderdaad, het totaalplaatje was er dan één met minder vrolijke momenten geweest. Maar laten we eerlijk zijn; de boodschap waar de film om draait is een afschuwelijke waarheid, het is een verhaal over een dieptrieste ellende waar zoveel vrouwen klaarblijkelijk doorheen moeten. Een film zonder chickflick momentjes en over de top personages had daar beter bij gepast.

Een Ethiopisch model werd om haar fysieke gelijkenis gevraagd om een Somalisch model te spelen. Ondanks haar gebrek aan acteerervaring ging het Liya Kebede uitstekend af. Het is gebaseerd op de autobiografie van Waris Dirie. Toen zij in 2008 zou spreken op twee conferenties in Brussel, raakte ze drie dagen vermist, hetgeen gerapporteerd werd onder de kop "Waar is Waris?"

Enerzijds is er het succesverhaal van het Somalische meisje dat een internationaal topmodel wordt, gebracht met fleur en humor. Anderzijds is er de ernstige kant van haar activisme tegen de vrouwenbesnijdenis, een vorm van verminking die een Oost-Afrikaanse traditie is. Ten slotte is er de migratiekwestie, op vlucht voor de oorlog. Het niet al te gastvrije Londen wordt getoond door de ogen van een onzekere nieuwkomer.

De tegenstelling tussen twee culturen wordt geïllustreerd door het personage van Sally Hawkins, een amalgaam van verschillende mensen die Waris Dirie geholpen hebben. Zij zorgt voor de luchtige noot. Timothy Spall is weer goed als de fotograaf die haar ontdekt en geleidelijk haar vertrouwen wint, maar het leukste personage is toch die geile conciërge die een schijnhuwelijk met haar aangaat.

De flashbacks zijn in Djibouti geschoten, wat prachtige beelden oplevert van een kurkdroog landschap. De krijsende baby is aangrijpend. Er is een goed evenwicht gevonden tussen de lichthartige scènes en de ernstige boodschap. Dat deze verspreid moet worden, is een feit dat waar is.

Knap opgebouwde biografische film met een aangrijpend thema en met enkele emotionele scènes maar ook met een lach, niet in het minst door het schalks gedoe van Sally Hawkins.

Deze film is grotendeels luchtig, grappig en optimistisch maar aan het einde van de film krijg je een stomp in je maag. Het gaat dan ook over vrouwenbesnijdenis wat een eufemisme is voor genitale mutilatie.

Dus het meest van de tijd is het een beetje een luchtige, beetje amateuristisch aandoende film maar dan komt er een gruwelijke herinnering.

Je kan hem gratis op YouTube kijken, 95% van de tijd wordt er Engels gesproken, 5% is Duits ondertiteld.

Zeer goed biografisch drama over de kruisweg die de Somalische Waris Dirie heeft moeten afleggen van arme herdersdochter tot illegale migrante tot topmodel. Een straf verhaal waarin het uiteraard ook gaat over de barbaarse praktijk van vrouwenbesnijdenis en de trauma's die dat nalaat op vlak van levenskwaliteit. Daarom was die scène waarin de fotograaf (Timothy Spall) haar naakt trok ook zo mooi : je zag haar terug houden van haar lichaam. Sally Hawkins is ook altijd een plus in een film als een meer vrijgevochten Britse die haar op het goede pad heeft gezet.

De hardste scène (de besnijdenis op een driejarige) werd voor het einde in petto gehouden en is bijna ondraaglijk om zien. Niet dat er veel getoond wordt, maar het geschreeuw en de gedachte alleen al was bloedstollend genoeg. En zeggen dat er per dag honderden kleuters dit moeten ondergaan zoals in de epiloog gesteld wordt! Zo zie je maar dat er ook uit het leven van gewone mensen goede biopics kunnen voortkomen.