El Crimen del Padre Amaro (2002)

vond de film qua thema erg goed maar verder kon het me niet echt boeien.

vooral Padre Amaro vond ik slecht en laat dat nu de persoon zijn die meestal in beeld is. Het mooie meisje Amelia deed het beter vond ik.

Het boek van de Portugees Eça de Queirós waarop deze film gebaseerd is, dateert uit 1876! Niettemin is het onderwerp nog uiterst aktueel. Ik ken het boek niet en weet dus niet of de zijdelingse verhaallijnen over de relatie tussen katholieke kerk en drugsbaronnen enerzijds en rebellen anderzijds ook op het werk van Eça de Queirós gebaseerd is.

Ik vond het in ieder geval een boeiende, rustig opgebouwde film met fraai camerawerk.

Ik kan me goed voorstellen dat pater Amaro (Gael García Bernal) verliefd wordt op Amelia, want Ana Claudia Talancón is werkelijk een lust voor het oog. Bovendien speelt zij de sterren van de hemel.

Een aanrader!

Corruptie in de kerk is van alle tijden en van alle plaatsen en deze film is daar maar eer eens een mooi voorbeeld van. Gael Garcia Bernal is zo'n acteur, die ik bijna altijd wel goed vind. Ook hier weet hij te overtuigen als de jonge priester, die zijn gevoelens voor de mooie Ana op een gegeven moment niet meer kan onderdrukken.

Hoewel het script hier en daar wel wat scherper had gekund, blijft het ten allen tijden geloofwaardig. Dat Ana een ontzettend mooie vrouw/meisje is, is daarvoor zeker een voorwaarde. De soundtrack is op sommige momenten ook lekker sterk aanwezig. Het klinkt erg Mexicaans, maar past er wel goed bij.

Best een goede film dus, die de priesters en bishoppen en ook de kerk zelf, nog maar eens goed durft te bekritiseren. Iets wat ik op zich meestal wel kan waarderen.

3,5*

Tegenvallend met name omdat de film er veel ouder uitziet dan hij daadwerkelijk is; ik had hem zeker tien jaar ouder geschat. Het onderwerp is natuurlijk erg juicy en zelfs schokkend voor Mexicanen. We krijgen een hoop hypocrisie te zien, waarbij ik zelfs nog enige sympathie voor de hoofdpersoon kan opbrengen, die toch lijkt te worstelen met wat allemaal gebeurt. Ik heb niet veel met het instituut van de kerk en de vele regels van de kerk die hij overtreedt zijn niet mijn regels. Wat ik verder zie is iets dat vaak voorkomt: twee jonge mensen hebben iets teveel last van hormonen waarna het meisje zwanger raakt. Dit is vaak onwenselijk, waarna er een abortus volgt, vaak na aandringen van de jongen (wat natuurlijk niet okee is). Indien in een land waar dit verboden is, is dit vaak riskant. Het feit dat in het geval van deze film de jongen een priester betreft, maakt voor mij weinig verschil. Hij is er niet eens hypocriet over, want hij geeft al voordat de gebeurtenissen plaatsvinden aan dat hij niet erg in het celibaat gelooft. Interessanter is de rol van zijn mentor, die toch een stuk hypocrieter is en daarbij ook banden met de cartels lijkt te hebben, terwijl een andere priester die zich tegen de cartels keert geëxcommuniceerd wordt.

Kortom, ik denk dat deze film met name commotie opwekt omdat het een priester betreft. Het plot komt dan uiteindelijk vrij lauw op mij over, het is allemaal iets te makkelijk. De film heeft zeker boeiende momenten, maar over het algemeen heb ik het idee dat de commotie erover een beetje overtrokken is. 1,5*.

Niet voor het eerst wordt het celibaat onder de loep genomen onder de regietafel. Maar er gebeurden nog wel meer onorthodoxe dingen in het kleine dorpje, daar ergens in Mexico. Onder het mom van een goede gelovige te zijn op tijd en stond gaan biechten, maar eigenlijk gewoon verder doen met de zonde alsof het niets is. Maar dan wel met de idee om anderen de les te spellen.

Geen slechte film, maar bij momenten wat vervelend en wat vreemde personages. Ik heb ook de indruk dat er wel veel hooi op het vork wordt genomen met diverse subplots en gebeurtenissen na gebeurtenissen. Het kwam wat chaotisch over.

Iets te simpel gebracht ook, zonder nuancering of ruimte om ideeën of overpeinzingen uit te werken. De nochtans zwaar emotionele besluiten die genomen werden, werden te snel afgehaspeld.