Villa des Roses (2002)

Een boek dat waarschijnlijk niet te verfilmen is. Ik heb het nog niet gelezen, maar je voelt welke richting het op zal gaan als je de film bekijkt. Het begin was nochtans heel mooi gedaan, visueel zeer boeiend. Tot dan de film effectief zelf begint en je een soort rariteitenkabinet krijgt dat niet altijd even werkt. De helft zijn trouwens Belgische acteurs met een Engels accent. Waarom Jan De Cleir trouwens op MM bij de acteurs staat is een raadsel, want het is even zoeken om hem te vinden en lang draait hij ook niet mee. Af en toe heeft het dat typisch Vlaams dramatische met een vleugje cynisme en een korreltje romantiek. Maar ik denk toch dat het beter is om het boek vast te nemen en de film op zij te laten liggen.

Tsja.

Romantiek van de oude stempel. Naar het witte doek vertaald, en met een sterke sfeer en een mooie visuele invulling van die sfeer. Dat is dan ook wel het sterke punt van de film, en het kan niet verhullen dat het ook een langdradig, saai, sloom verhaal is. En een rariteitenkabinet, zowel het pension van de titel als de verzameling acteurs die daar iets van probeert te maken. Julie Delpy, toch een van mijn favoriete actrices, slaagt er ook niet in om er iets van te maken.

Wellicht dat dit boek maar liever niet verfilmd had geworden. De film zet in ieder geval niet aan om het te gaan lezen.

The first one in Honfleur gets a girlfriend

Villa des Roses was de tweede film in mijn double feature box rond het werk van Willem Elsschot. Een Vlaamse schrijver wiens werk vaak onverfilmbaar wordt genoemd en toch vond ik hetgeen Robbe De Hert in 2000 had afgeleverd met Lijmen/Het Been best een goede film. Ietwat atypisch in vergelijking met de rest van zijn oeuvre, maar an sich weinig op aan te merken. Ik was in ieder geval benieuwd of Frank Van Passel dezelfde score of meer ging kunnen halen.

Het is dat ze allebei op een boek van Elsschot zijn gebaseerd maar daar stopt de vergelijking trouwens. Geen idee of deze verfilming het romandebuut van Elsschot wat goed volgt, maar Van Passel laat in ieder geval een leuke en bonte verzameling aan figuren optreden. Niet iedereen wordt even goed belicht in de kleine twee uur die de film duurt, zeker de Italiaan en de Ier die halverwege het hotel verlaten zijn eigenlijk gewoon beeldschermvulling, maar algemeen gezien genoeg toffe personages om de gehele speelduur te blijven boeien. Het is alleen zonde dat de relatie tussen Louise en Grünewald niet altijd even geloofwaardig oogt. Een paar erg sterke scènes (Grünewald die het zakje met zijn ongeboren kind over de muur gooit!) zorgen nog voor een paar opflakkeringen, maar naar het einde toe wordt het wat een zwalpend schip. Dat neemt echter niet weg dat dit best een interessante film is geworden. Visueel niet altijd even overtuigend (die 1912 + 1 intermezzo's zijn spuuglelijk terwijl de aankomst van Louise met de trein prachtig is) maar Van Passel houdt er een mooie stijl op na.

Ik ging er voor de gemakkelijkheid vanuit dat omdat dit een Vlaamse regisseur is, het ook een Vlaamse cast ging worden. Van Passel is niet de eerste (en zeker en vast niet de laatste) die de landsgrenzen opzoekt en net zoals de personages een bont allegaartje zijn, zijn ook de acteurs dat. Een Française, een Brit, een Schotse en dan heb je de hoofdrollen wel gehad. Julie Delpy overtuigt over de gehele lijn als Louise en ook Shaun Dingwall doet het best wel goed als Grünewald maar het is vooral toch ook de kleine bijrol van Shirley Henderson (Ella) die hun relatie toch dat beetje extra geeft. Verder nog een handvol Vlamingen in de kleinere rollen. Jan Decleir heeft maar een beperkte bijrol als Monsieur Brizard maar wat is Dora van der Groen toch weer heerlijk. Echt zo'n actrice die zichzelf naar een hoger niveau kon brengen. Toffe bijrol ook nog van Frank Vercruyssen als de ietwat vreemde Aasgaard.

Ik wist niet goed wat te verwachten op voorhand, maar Villa des Roses heeft er wel voor gezorgd dat ik eens wat meer van Van Passel wil ontdekken. Een regisseur die de laatste jaren meer en meer als producent optreed (tijdens Cinema Canvas werd er aan hem gevraagd of er al nieuw regisseurswerk zit aan te komen maar dat was niet het geval dacht ik) maar de tijd zal uitwijzen of dat een goede/slechte zaak is.

3.5*

Villa des Roses speelt zich af tussen twee tragische gebeurtenissen aan begin de 20e eeuw. Enerzijds heb je de schipbreuk van de Titanic in 1912 en niet zoveel later barst de Eerste Wereldoorlog in alle hevigheid los. Alleen jammer dat er zo slordig omgesprongen wordt met de Eerste Wereldoorlog waarvan men de nakende oorlog bij momenten te makkelijk in de verf zet. Ondanks de prachtige angstaanjagende openingsscène met de gasmaskers blijkt ook dat dit helemaal niet klopte met het tijdsbeeld van 1914, zelfs niet 1915, eerder 1916 en 1917, idem wat de Duitse Stahlhelm betreft (vanaf februari 1916 in Verdun).

Voor de rest wel vrij sfeervol geschoten met redelijke acteerprestaties van Britse en Belgische kant, die laatste met enkele bijrolletjes voor Dora van der Groen, Frank Vercruyssen, Fred van Kuyk, Jan Decleir en zelfs Peter Van den Eede.
Villa des Roses met zijn onsympathieke hoteluitbaters, dito hotelgasten is een oud groezelig pension in Parijs - hoewel vele scènes gefilmd zijn in Brussel (in de Galerijen, Koninklijke serres ...). Visueel een aangename film om naar te kijken. Ook de stoomtreinen bvb kwamen erg mooi in beeld.

Alleen het plot was jammer genoeg niet zo bijzonder en zelfs ergerlijk hoe afhankelijk en blind Louise wel niet is voor haar nieuwe liefde die haar reeds meermaals boertig heeft behandeld, waardoor het niet altijd geloofwaardig is. Jammer ook dat de andere personages te weinig uit de verf kwamen. Geen idee hoe deze film zich verhoudt tegenover de Vlaamse klassieker van Elsschot.