Les Barons (2009)

Fantastische film !!!

Ow, waar heb jij deze dan vorige week gezien?

Hier in Antwerpen was hij vandaag in de zalen.

Een leuke film, maar hij is op verhaaltechnisch vlak geen echte hoogvlieger en ook de humor zit er voor mij iets vaker naast dan op. Enkele verhaalelementen waren iets te vlak uitgewerkt, waardoor ik de essentie van bepaalde conflicten (Hassan-vader, Hassan-Mounir) wel begreep, maar dat ik het te geforceerd vond overkomen. Ik moest denken aan wat voor een moeilijke evenwichtsoefening het blijft om een verhaal op de perfecte manier te brengen: de ingrediënten zijn er wel allemaal, maar de mix werkt niet zoals het zou moeten (maar is ook niet slecht te noemen).

De beelden oogden erg verzorgd, de film had soms weg van een Jeunetfilm (vond het trouwens leuk dat de kruidenier 'Lucien' heette, leek me op het einde van de film een knipoog naar Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain te zijn) wat uit mijn mond als een mooi compliment beschouwd mag worden. De film bevat ook een leuke mix van personages, enkele leuke grappen en een mooie dynamiek.

3,5*

Een hilarische film over serieuze dingen. De regisseur pakt de problematiek rond hangjongeren in Brussel en omgeving aan op een frisse, originele wijze, zonder moraliserend of onnodig brutaal te zijn. Eigenlijk gaat de film ook niet over problemen rond hangjongeren, hij gaat over de hangjongeren zelf en hoe ze omgaan met het dagelijkse leven als werkloze en allochtoon.

De film zit vol zelfspot, heerlijke scènes, rake oneliners ('In het westen is het wel zo dat de klant koning is, maar we zijn hier in België en hier heeft de koning niks te zeggen.' ) en Jan Decleir is ge-wel-dig als cynische groenten- en fruit-venter. Een aanrader, een film die de soms nogal duffe geschiedenis van de Belgische film wat kan opsmukken.

Maar waarom breekt een film als dit nooit door in Vlaanderen? In Brussel en omgeving breekt deze records, maar in Vlaanderen heeft geen hond al van deze film gehoord. Zoiets komt niet in het nieuws, noch in kranten of tijdschriften (met uitzondering van één klein recensietje in de Humo en een artikel in de Standaard).

Ik ben dan nog speciaal naar de UGC in Antwerpen gemoeten om deze te zien, omdat men deze in geen enkele cinema in mijn buurt draait. Hier in Mechelen draaien ze uitsluitend Amerikaanse bucht en Vlaamse films, niks anders. Bovendien zat er in de zaal in Antwerpen amper vijftien man.

Tot voor een paar maanden geloofde ik nog dat het goed ging met de Belgische film. Nu ben ik dat geloof zelfs kwijt. De films zijn goed, maar er gaat geen kat naar kijken.

Hehe, denk dat ik eenzelfde reactie van jou gelezen heb op Cinenews

Ik denk dat je toch liever de term "Hollywood bucht" gebruikt ipv "Amerikaanse"

En alhoewel ik niet goed snap wie beslist welke film waar wordt gespeeld zijn er nog een pak films die ik hier ook moet missen in UGC of Cartoon's. Sommige spelen ze enkel in Brussel of Gent.

Kijk bvb naar de nieuwe film Samson & Delilah.

Vroeger reed ik dikwijls van Mechelen naar UGC om films te gaan kijken. Gelukkig kan ik het nu te voet doen.

En hoop dan ook dat we meer van deze films te zien krijgen.

Ook al zijn de zalen soms bijna leeg.

Leuk om een keertje gezien te hebben, maar uiteindelijk niet meer dan dat. Ik vond de personages te stereotiep - wat ook duidelijk de bedoeling was - maar niet op een grappige manier. Les Barons is zo'n beetje het soort film dat je kan verwachten van iemand die de clichés (positief of negatief) van een etnische minderheid op de hak neemt: sympathiek, maar verder erg voorspelbaar.

Na de film las ik een interview met Nabil Ben Yadir waarin hij zich bijzonder negatief uitlaat over onze Belgische samenleving. De teneur was betrekkelijk zuur, zeg maar. Veel meer dan ongenuanceerde cafépraat was het niet. Als er een ding is waar ik een hekel aan heb, zijn het eendagsvliegen die hun platform gebruiken om wat tegen scheentjes te schoppen. Boe!

Bij vlagen vond ik dit wel leuk. Bereid je voor op een goede portie zelfspot, want de regisseur zelf is van allochtone afkomst en steekt de draak met zowel de luiheid van de Marokkanen als van het latente racisme van de Belg (heel klein beetje). Was de regie van een gewone Belg, dan had men de film van grove stereotipering verweten... zeker weten. Maar provocatie hoeft niemand hierin te zoeken. Les Barons is vooral een oproep naar mentaliteitswijziging.

Het is over het algemeen wel een optimistische film. De Marokkanen in de film zijn geen hatelijke tweederangsburgers maar stuk voor stuk sympathieke personages die voor zichzelf een contra-productief systeem uitgevonden hebben (les Barons), en stilaan beseffen dat het toch loont om je steentje bij te dragen aan de maatschappij. Het is bvb niet alledaags dat een Marokkaanse als TV-omroepster uitgebeeld wordt in een film, maar het is wel de realiteit dat iedereen gelijke kansen heeft.

De film brengt met een fluwelen handschoen de twee culturen dichter bij elkaar, zonder daarbij misprijzend en minachtend te worden. Les Barons zit vol goede bedoelingen maar cinematografisch had dit dan wat minder te bieden. Ik had graag wat meer Brusselse sfeer gezien.

Leuke film, ik twijfel een beetje tussen de 3 en 3.5 sterren voor deze film. er zitten leuke grappen in de film, maar er hadden toch wat vaker en regelmatiger grappige stukjes in gemogen> Het is gewoon een leuke film, met wat grappige momenten die leuk vermaakt en lekker wegkijkt

Afgrijselijk ! ! !

Verrassend goede komische film over luie allochtone werkloze hangjongeren.

Slechte film met slechte grappen. Kon me enkel vermaken met een paar grappen maar dat was ook alles.

1.5*

Een film die moeizaam op dreef komt en aanvankelijk verwarrend is. Gedurende het bekijken heb ik mezelf er op betrapt om slechts driemaal te kunnen glimlachen met de humor, die overigens véél te zwak was.

Ik zag afgelopen jaar de trailers van deze prent en was enthousiast om de hele film eens te zien. Wat een tegenvaller. Halfweg de film kreeg ik al zin om het zaakje af te zetten. Te langdradig en een soms ietwat (te) naïeve karikatuur van de Brusselse allochtonen. 2*.

De film is onderhoudend en bij momenten heel grappig maar niet alle grappen zijn even geslaagd te noemen. 20 minuten korter had de film zeker strakker en scherper gemaakt.

Desalniettemin een fijne tragikomedie

Matige film waarin een paar vrienden zo min mogelijk doen met hun leven. Het begin is nogal onsamenhangend en het duurt daarom even voordat het verhaal echt op gang komt. Hier en daar wel grappig, maar de film is wel wat aan de lange kant.

Het eerste kwartier was in wat moeilijke stap om in de film de geraken; ik hou er niet van wanneer acteurs zich tot de camera richten.

Daarna kwam er toch voeling met de personages. De cynische kijk mensen, de personages, een portie zelfspot en -kritiek, Jan Decleir in een rol die hem op het lijf geschreven is - veel meer dan die van priester Daens - en vooral de humor die helemaal m'n ding is; met de Coca-Cola-joke als de grootste smiley... Uitstekende film is dit.

Ik kan die mens niet echt ongelijk geven, al zie in ik in interviews die ik terugvind een best wel sympathieke kerel met een behoorlijke dosis realisme in zich.

Indymedia.be | Don't hate the media, be the media.

Franstalige films: het aanbod in de bioscoop en op dvd blijft klein. Maar helaas heeft dat ook te maken met de kleine vraag. Een grote groep haakt af wanneer het om de Franse taal gaat. Jammer, jammer, jammer.

NB: Lumière en Cinéart rule the world...!

Dit was nog een amusante film. 'k had niet echt verwachtingen er bij, maar het was wel een grappige film. De film had ook enkele visuele trucjes, die er toch voor zorgde dat deze komedie toch iets boven de standaardkomedie uitspringt.

De cast deed het ook prima en was wel verrast om Jan Decleir hier te zien.

'k vond hem wel het bekijken waard.

Zwakke komedie waarin de humor ver is te zoeken, en op den duur tamelijk vervelend.

Pijnlijk karikaturaal gedrocht met alle clichés op een hoop. Alle humor zat al in de trailer, voor de rest slapstick en vreselijke stand op comedy.

Mja. Aardig filmpje, maar het mist iets.

Hassan [Nader Boussandel], Mounir [Mourade Zeguendi], Aziz [Mounir Ait Hamou] en Franck Tabla [Julien Courbey] zijn vier vrienden die leven van een uitkering en daar zo trots op zijn dat ze zichzelf om die redden “Les Barons” noemen. Totdat Hassan niet langer zijn al geruime tijd sluimerende liefde voor Malika [Amelle Chahbi] kan en wil verbergen en bereid is zijn luilekkerleven daarvoor te verruilen. Bijkomende probleem: Malika is Mounirs zus. Luchtige komedie moet het meer hebben van grappige momenten en kleurrijke figuren dan van het een goed doortimmerd verhaal en dobbert daardoor soms wat doelloos in het rond. Jean-Luc Couchard is hilarisch als het brein achter een lucratieve autozwendel en Hassans uiteindelijke liefdesverklaring voltrekt zich op een verrassende, amusante wijze.

Een film met die met een stereotiepe en groteske benadering wat werkloze allochtone jongeren belicht. Alles wordt met een korreltje zout aangevat en is niet bedoeld om te stigmatiseren. Op dat vlak is de film zeker geslaagd. Ik hoop dat niemands hier iets provocatief of discriminerend in ziet.

Inhoudelijk vond ik het allemaal iets te flauw. De humor sloeg niet altijd aan en qua verhaal is het soms wat chaotisch en onsamenhangend. Wat druk ook. Veel lol en plezier moeten ze gehad hebben bij het draaien van de film en dat straalt er ook wat vanaf.

Niet echt mijn ding waarbij ik slechts bij enkele scènes me heb vermaakt