I'm Not Ashamed (2016)

Erg emotioneel einde, alleen daarvoor is het wel een beetje erg gelovig.

Ik wou hem na 10 min afzetten maar als je door het soms Bijbelse gedram heen kunt kijken is het best een redelijke film.

Dat einde, man heftig joh, ook al ging het er gods dienstelijk aan toe.

Heftige film.

Ondanks dat ik niks met religie heb, heb ik toch kunnen genieten van deze film. Een mooi verhaal prachtig uitgebeeld. Uitstekend acteerwerk. Zeker een aanrader voor mensen die geïnteresseerd zijn de geschiedenis van het bloedbad op Columbine.

De film ging toch niet echt vond ik over dat bloedbad toch? Toen die zei waar is u god nu? Groot gelijk heeft die, ik ben ongelovig en ik weet wel wrm, geene zever en nonsens hier.

Ik wou zien of meer zien en weten wrm die 2 dat deden, hoever het is gekomen dat wilde ik in de film zien. Ze werden vaak gepest dat zal dan de oorzaak zijn geweest en de leraren die gvdm de andere kant opkeken.

Zouden ze die pesters en leraren aangepakt hebben na dit voorval want zij zijn verantwoordelijk, ik vrees van niet.

Dit vind ik nog het ergste van allemaal;

De Amerikaanse media en veel ouders gaven daarom de schuld voor de moordaanslagen aan dit soort gewelddadige games. Beschuldigingen voor het incident werden ook geuit tegen rockbands met gewelddadige songteksten, zoals Marilyn Manson. Later bleek dat Harris en Klebold geen fan waren van Marilyn Manson, maar wel van Rammstein en KMFDM.

Hoe het toch telkens mogelijk is hoevele mensen maar niet de feiten willen inzien?

Heftige film met een duidelijk gelovige inslag. De film gaat niet over de shootout maar over het verhaal van één van de eerste slachtoffers van deze shootout Rachel Joey Scott.

Een verfilming dus van haar verhaal, haar weg in haar geloof. Waar niets mis mee is en waar heel veel mensen die of wel of niet willen geloven iets van kunnen leren. Vastberadenheid in iets hebben en daar voor gaan met alle hoogtepunten en diepe dalen.

Wie niet verder kan kijken dan het geloof zal deze film niet direct hoog waarderen, ieder die dit wel kan zal in deze film meer vinden dan alleen geloof.

Het relaas over Rachel Joy Scott, het eerste slachtoffer van Klebold en Harris bij de Columbine High Massacre. Rachel zat in de klas met Klebold en Harris en werd net als zij ook gepest, ook door Klebold en Harris zelf, maar zij putte kracht uit haar geloof en bleef daardoor op de been waar Klebold en Harris wegzonken in hun ellende en daardoor totaal ontspoorde en een bloedbad aanrichtte. De film is uit het Christelijke segment en daarom ietwat prekerig maar de kern van de film is dat je altijd een keus hebt tussen goed en kwaad. Rachel koos ervoor om zich aan het goede in haar leven op te trekken en hoop te houden dat haar leven beter zou worden, zelfs in haar laatste ogenblik. Ik zeg niet dat gelovig zijn zaligmakend is, dat moet ieder voor zich weten. Zij vond er haar reddingsboei in te midden van haar ellende. Een ander vind zijn heil in sport, schilderen, acteren, zingen of dansen. Alles is hoe dan ook beter dan at random mensen doodschieten omdat jou onrecht aangedaan is. Een tip: vervang het woord god met kracht of hoop in gedachte bij dit soort films dan is het beter te behapstukken. De film zelf is kwalitatief niet echt top, zo'n typische zo'n RTL8/Net 5 film en dan ook nog de de categorie late night die enkel door mensen met nachtdienst of met insomnia bekeken worden. Ik zou voor het inspirerende verhaal 5 sterren geven maar haal er twee af voor de kwaliteit van de film zelf.