La Libertad (2001)

Pim de la Parra maakt ook minimal movies, maar bij hem viel er nog om te lachen door het amateurisme. Dit is mooi gefilmd, maar ik heb me verveeld.

Minder sterk dan Los Muertos (2004)

Jammer...

*2.5

Pas op, de plotbeschrijving is een grote spoiler!

Best vreemde film eigenlijk. De hele tijd zat ik van, zit ik nu echt twintig minuten naar niets anders te kijken dan iemand die een boom omhakt? Zelfs minimalistische documentaires maken het niet zo bont. Het was verder niet vervelend om te zien en je zit snel genoeg in de aangename en gezapige flow van de film, waarbij de film rustig en gemoedelijk doorkabbelt. Maar dit soort cinema is niet helemaal mijn ding.

Zeer minimalistisch filmpje is dit. In iets meer dan een uur speelduur krijg je als kijker een jeugdige houthakker te zien die hout hakt, het verkoopt en vervolgens een of ander gordeldier bakt en verorbert. Dat is het wel zo ongeveer! De natuur speelt een grote rol in deze film, want die zie en hoor je continu. Dat maakt de film niet echt geweldig desondanks. Geef mij dan maar een soortgelijke film van Weerasethakul. Die maakt van dit soort films toch een meer feestje van door wat mysterieus in zijn films te stoppen. Daarvan was hier absoluut geen sprake van.

Sterke, atmosferische, meditatieve film over 'vrijheid'. Een reis door een 'innerlijke' wereld. Zeldzaam!

Zeer minimalistisch en inderdaad meditatief. Sfeervol, enkele zéér knappe beelden. Kan me best inbeelden dat je dit niet trekt, maar voor mij een perfecte film om nadien lekker in te doezelen. Als alternatief voor een stukje proza of poëzie.

Wat je 'prettige eenvoud' kunt noemen. Kreeg sympathie voor deze bescheiden, teruggetrokken man die rasecht overkomt in zijn eenzaamheid en de manier waarop hij zich haast stilletjes uitstrekt naar meer contact & interactie.

Ik vind dit juist beter dan Los Muertos, want nog kaler en juist wat me daar niet in beviel (de licht geforceerde eliptische vorm) heeft deze niet. Prachtig en met liefde voor het personage in al zijn bescheidenheid gemaakt. Films die hier familie van zijn zijn Jeanne Dielman en The Rebirth, alleen is deze nog een stuk kleiner. Of hoe achter een kort telefoongesprek met thuis bijvoorbeeld een heel gevoelsleven kan zitten zonder dat de film veel moeite doet om dat te suggereren.