Criminally Insane (1975)

Af en toe kom je zo'n vergeten horrorfilmpje als deze tegen die enorm leuk blijkt te zijn. Het hele gegeven is zo fout, maar waanzinnig goed. Het hoofdpersoon is enorm sinister en gruwelijk en er wordt niet op een lijk meer of minder gezien.Het (fake) bloed komt ook veelvuldig in beeld en het einde is er eentje om in te kaderen! Aan alle horror en cult-liefhebbers, kijk deze film! Bloed aan de hakbijl!!

Klinkt fantastisch! Vind de titel Crazy Fat Ethel ook wel wat hebben. Deel 2, bevat veel scenes van het origineel. Is op een triple feature met Criminally Insane en deel 2 en Satan's Black Wedding, snel bestellen dus!

Abominabel ultra-low budget horrorverhikel met een simplistisch plot waarin het fake bloed en de speciale effecten erg slecht zijn. Misschien voer voor liefhebbers van wansmaak, maar mij kan het niet bekoren. So bad it is good is een formule die mij nu eenmaal niet aanspreekt.

Zo zie je maar dat elke horrorliefhebber toch zijn eigen subgenre heeft, alhoewel ik ook wel hou van Hammerproducties hoor

"My heart is just fine as long as my stomach is not empty." ... " !!!

Geweldig wansmakelijk !!! Heerlijk low budget die enorm veel nep bloed produceert !

Het dodenaantal ligt hoog ... !

Priscilla Alden (precies lookalike 'Mevrouw Flodder') zet een geschift en ziek personage neer.

Ze speelt iemand die constant wil vreten en dat als reden ziet om een heleboel mensen om zeep

te helpen. Concept heerlijk fout, low budget en heel veel nep bloed !!!

Pulp van de bovenste plank. Priscilla Alden speelt de labiele Ethel die vrijgelaten word uit de kliniek, maar al snel de een na de ander begint te vermoorden. Wanneer ze voor 80 dollar aan eten heeft besteld en ze niet genoeg geld blijkt te hebben moet natuurlijk de bezorger eraan. De daad waardoor ze later in de film door de mand valt. Wat ik vooral knap vind is hoe Ethel erin slaagt om behoorlijk bloedige moorden te plegen zonder zelf ook maar een spatje bloed op de kleding te krijgen. De enige keer dat we bloed op haar zien is het kannibalistische einde.
Erg simplistisch en lowbudget, maar hier en daar toch wel geinig, zoals de grappige tuin scene met de bemoeizuchtige buurman.

Zou het toeval zijn geweest dat de leden van de Alice Cooper band dat jaar het "Welcome to My Nightmare" album uitbrachten met het nummer "Cold Ethyl" of zouden de makers inspiratie hebben gehaald uit deze flick?

Deze vroege slasher is waarschijnlijk goed te doen vanwege de korte speelduur.
Priscilla Alden speelt de rol van Ethel prima en deed mij qua uiterlijk meteen denken aan de nare tante uit Misery.
Ethel is blijkbaar te dom om een houten keukenkastje open te breken, dus vermoord ze haar grootmoeder maar om de sleutel te bemachtigen. En wanneer ze geen geld heeft om de boodschappen te betalen, moet de boodschappenjongen het ontgelden.
Goedkope horror, inclusief nepbloed. Of was het misschien verf? Dit zou in ieder geval verklaren waarom de dame geen spatje bloed op haar brave outfit krijgt.
Leuk voor de liefhebber.

Low budget is het wel, maar de camera draait gelukkig niet weg als vadsige Ethel nog maar eens een slachtoffer aan mootjes hakt. Het bloed vloeit overdadig. Dat het wellicht rode verf is mag de pret niet drukken. Na zoveel tijdgenoten die zo terughoudend waren op grafisch vlak was dit toch wel verfrissend. Acteerwerk is niet goed, maar dat is hier niet belangrijk. Priscilla Alden speelt haar rol van dwangmatige slokop erg overtuigend en wee degene die tussen haar en haar eetlust durft te komen staan! De korte speelduur helpt ook mee. Leuk einde ook.

Door Vinegar Syndrome uitgebracht op blu ray