Tetsuo: The Bullet Man (2009)

Net deze nieuwe Tsukamoto mogen aanschouwen... En het is inderdaad wel teleurstellend.

Het is ten eerste echt een bedroevende keuze geweest om de film in het Engels te draaien. Het voelt erg geforceerd en kunstmatig aan. Bovendien is de uitspraak van menig Japanner storend. Ik snap echt niet wat Tsukamoto hiermee probeert te bereiken, want overstappen naar een internationale markt is denk ik niet voor Tsukamoto bedoelt.

Wat mij goed mogelijk lijkt is dat Tsukamoto niet genoeg geld kon krijgen in Japan, en op die manier een Amerikaanse co-productie heeft plaatsgevonden. Dit zou in elk geval het script verklaren want ongeveer alles wordt de kijker voorgekauwd. Er is totaal geen ruimte voor eigen interpretatie.

Visueel is The Bullet Man nog wél Tsukamoto. Hij heeft de korrelige zwart-wit stijl van de eerste Tetsuo ingewisseld voor scherpe digitale plaatjes. Met name van de stadsbeelden en de beeldenstromen kon ik goed genieten. Ondersteund met een zware industriële soundtrack is het audiovisueel goed in orde. Toch moet ik zeggen dat Tsukamoto nergens iets nieuws lijkt te doen, en voelt het soms wat te 'clean' voor een cyberpunk-film.

Over het algemeen is Tetsuo: The Bullet Man geen geslaagde film. De film is niet erg sfeervol, mede door de verwesterde keuzes, en weet eigenlijk niets toe te voegen aan de eerste Tetsuo. Ondanks de grote minpunten keek het aardig weg en was het audiovisueel typisch Tsukamoto.

2.0*

Compleet overbodige film, tenenkrommend slecht als je dit met de eerste Tetsuo in het achterhoofd moet aanschouwen.

Audiovisueel valt er genoeg moois te vinden. Genoeg toffe shots van de stad en de verschillende peronages, etc. Een schril contrast met het superknullige verhaaltje wat op een totaal oninteresante manier aan de kijker helemaal wordt voor en uitgekauwd.

Ook de transformaties van Anthony zijn maar half geslaagd. HD beelden in kleur zijn wel andere koek dan grauwe zwart wit beelden. Met de juiste belichting ziet de half mechanische Anthony er bij vlagen erg cool uit, er zijn echter teveel shots waarbij ik lastig iets anders kon zien dan een geschminkte gast met een bonk plastic om zijn hoofd geplakt. Als deze absurde bonk plastic vervolgens ook nog eens een uitgebreid gesprek gaat houden met andere personages om het verhaal maar rond te krijgen voor de kijker...ik kon het maar amper aanzien.

En dan het einde, Anthony die rustig langs het groepje hangjongeren loopt, hij heeft zijn woede compleet onder controle, had ook totaal geen impact. Vette audiovisuele beelden, een uitgekauwd doodsaai verteld verhaal, soms toffe en soms knullig ogende special effects zorgen voor een inconsistent sfeerloos eindproduct.

Ik had zo hard gehoopt dat deze Tetsuo stiekem toch een Tsukamoto waardige film zou zijn, helaas 2*

Niet het gevoel gehad dat ik iets mistte.

Anyway, daar is 'ie dan weer! Na vrij recent nog z'n meesterwerk 'Tetsuo' gezien te hebben was het nu alweer tijd voor een nieuwe. Na wat matige reacties hier op MM en blijkbaar even matige recensies op het web, werd ik toch een beetje sceptisch. Het blijkt totaal onterecht te zijn want deze 'moderne' Tetsuo is een verademing.

De keuze voor de Engelse taal is voor mij een raadselachtige. Echt toegankelijk wilt hij niet worden en kwalitatief is het ook geen logisch besluit. Ik kon me er gelukkig zelden aan storen. Vocaal is Tetsuo dan ook niet op z'n best, hoewel de uitleggerigheid er nu wel behoorlijk mee stijgt. Dat vind ik overigens een goed punt. In 1989 liet hij het vooral érg open, nu anno 2009 stuurt hij jouw in de richting die hij(!) voor ogen heeft, dat kan wat mij betreft prima .

Visueel was het even wennen, niet direct wat ik ervan had verwacht (die vrij vale/schone look) maar het werkt uitstekend! Het werd hier al eens gezegd maar het is het vernoemen waard: de city-shots zijn werkelijk fantastisch. Voeg daar een hoop Tsukamoto hyperactiviteit bij (beginnende bij die geniale garage scene en later nog véél meer) en je zit gebeiteld. Ook weer die ontzettende fijne, snoeiharde en 100% passende soundtrack, één van de vele aspecten die de film doen overlopen van sfeer.

Qua opbouw is het ook weer spot-on, het temporiseert regelmatig zonder sloom of saai aan te voelen. En als dat al dreigt te gebeuren barst het weer los en kan mijn ervaring niet meer stuk. De metalen look is ook weer op z'n minst bizar te noemen en neemt, vooral tegen het einde, een epische vorm aan. Het einde dat, overigens, op werkelijk fenomenale wijze wordt opgebouwd. Dit zorgt ervoor dat deze Tetsuo een méér dan geslaagde terugkeer is naar hetgeen hij goed in is....en daar ben ik erg blij mee .

Deze film kun je totaal los van de andere twee Tetsuo films bekijken.

Eindelijk kon ik dan deze 'Amerikaanse' Tetsuo zien. Het heeft even geduurd en het begon er zelfs op te lijken dat deze film stilletjes zou verdwijnen na alle negatieve reacties. Bullet Man komt uit 2009 en het is onderhand alweer bijna 2011. Hopelijk komt er binnenkort nog wel een degelijke release uit van deze film. Een Blu-Ray versie zou al helemaal niet misstaan.

Opnieuw is het weer smullen geblazen op het gebied van beeld en geluid. Chu Ishikawa heeft zich laten gaan en is ook nu op de proppen gekomen met een heerlijke soundtrack vol kletterend metaal. Tsukamoto laat zich eveneens van zijn beste kant zien. De opgefokte editing zoals we die kennen, en mooie shots van de stad zijn weer aanwezig. Al met al zaken die je zou verwachten in een nieuwe Tetsuo. Toch is alles ook hier weer zo goed uitgewerkt dat ik er geen genoeg van kan krijgen.

De kritiek op het verhaal snap ik deels wel. Uiteraard slaat het, net als in de andere delen, helemaal nergens op. Maar waar de eerste Tetsuo totaal geflipt is en ook helemaal geen moeite doet om een duidelijk verhaal over te brengen, wordt dat hier wel een beetje gedaan. Daarbij komt de keuze om deze film half Amerikaans te maken... Dat toch ietwat afbreuk aan de film. Ik snap zelf niet helemaal waarom dit is gebeurd. Aan het einde leek de crew toch voornamelijk uit Japanners te bestaan; ook de producers. Het lijkt me ook niet dat de Amerikaanse markt zit te wachten op een film als deze. Maar ik neem aan dat er wereldwijd toch meer te halen valt met een Engelstalige productie. Wat mij betreft is de keuze niet helemaal gerechtvaardigd, gezien enkele acteurs in het Engels niet goed overkomen.

Uiteindelijk valt er gewoon wel weer ontzettend veel te genieten. Een prachtige Tetsuo met helaas een aantal vreemde keuzes. 4.0*

Tsuka is er weer!

Blij weerzien met de charme en ruwe energie die de eerste Tetsuo zo geweldig maakte. Het maakt deze sequel ook veel beter dan het tweede deel.

Kritiek op het verhaal (had inderdaad iets minder gekund) en Engelse dialoog (heb ik ook liever niet) zijn terecht maar véééél minder bepalend dan de meeste mensen laten uitschijnen. Het verhaal zit nergens in de weg en de keuze voor Engelse dialoog valt in ieder geval logisch te verklaren. Zoveel dialoog zit er ook niet in.

Blijft over de overweldigende stijl van Tsukamoto. Alles ziet er heerlijk uit (nee, geen gritty zwart/wit maar wel ultrasfeervolled digitale beelden), de soundtrack van Ichikawa zit er vol op en de editing blijft uniek aan Tsukamoto.

Een meer dan waardige opvolger van de eerste Tetsuo. Grootste probleem is waarschijnlijk dat deze film nog steeds dezelfde defecten kent als het origineel en aangezien men deze film ziet in de tijd dat hij uitkomt kunnen deze defecten wat moeilijker verborgen worden met de mantel der liefde ("ach, vroeger was dat zo" argumenten kan je niet echt meer bovenhalen).

4.5* en een uitgebreide review

Heel gaaf!

Kritiek op het verhaal zijn hier licht begrijpelijk. Het geheel voelde misschien een beetje Amerikaans aan. Zeker dat 5 years later gedoe. Zo'n film als deze heeft altijd baat bij zo min mogelijk verhaal. Echter, het verhaal wat er is komt ook wel dermate belachelijk over, dat het haast knap is als je het geheel te serieus neemt.

De keuze voor Engelstalig is eerder grappig dan storend. Het voorziet de film van een camp gehalte en ik kan me niet voorstellen dat dit onbewust is. Kreten als "Let's take a riiiiiiiiiiiide" uit de mond van een bad guy zijn zo cheesy, dat ik het goed gebruik van je beperkingen noem. Tsuka is niet dom. Hij weet dat als hij serieus met de Engelse taal omgaat het een ramp wordt, dan kun je maar beter flink onzin uitkramen. Het kan zijn dat ik de man nu teveel credit geef, maar zo ervoer ik het wel.

Deze Tetsuo is niet zo'n grote Fuck You naar verhaal als het eerste deel. Het voorziet de film van een psychologisch aspect dat de sfeer verhoogd.Sfeer die er weer genoeg is. Op momenten dat de film vertraagd heb je altijd het idee dat de bom elk moment weer kan barsten. Veel gebruik van donkere ambient en rustige metaal geluiden, maar ook een trage harde beat wordt niet gemeden.

Die bom barst vaak genoeg. De idiote editing is hier weer volop aanwezig, al is het minder grof, deze digitale kleur beelden zijn zeker even sfeervol.. Zwalkende, haperende en knipperende beelden maken elk normaal persoon kotsmisselijk. Ik vind het geweldig.

De beelden kunnen niet zonder de soundtrack, die deze keer zo hard en chaotisch was, dat het me verbaasd dat er geen buren op de stoep stonden. Zwaar overstuurd, op de momenten dat het moest. Een mix van metaal, ambient, beats, schreeuwende mensen en ander geweld. Ik mag aannemen dat de track van Nine Inch Nails op de aftiteling draaide en die vond ik niet echt passen en sowieso niet echt het toetje waar ik opp zat te wachten. Leuk om hem in dit project te betrekken, maar dit keer had het niet gehoeven.

Ook ik begrijp de slechte reacties van critici dus niet. Vaak gehoord dat Tetsuo zelf er nogal slecht zou uitzien, maar hij ziet er gewoon weer geweldig uit. Ja, gave film!

EDIT:

Ik kom bij lange na niet aan 80 minuten, maar aan 71, dit (80) lijkt me dan toch wat veel voor een PAL-NTSC omrekening.

Doet wat mij betreft niet of nauwelijks onder voor The Iron Man. Het is een stuk verfijnder en vloeiender, maar we zijn dan ook 20 jaar verder.

In vergelijking met Body Hammer wel echt een stuk beter, veel meer dat 'rush'-gevoel, een erg energieke film. Prachtig ge-edit, mooie shots, gave muziek. Al blijft het ook wel een film met zijn kanttekeningen, gek genoeg had er soms wat meer vaart in gemogen. Het verhaal is ook wel té dom, en Tsukamoto lijkt ook niet helemaal met Amerikaanse acteurs om te kunnen gaan. De dialogen waren soms wel erg zwak. Zelf is hij het Engels ook niet vreselijk machtig, dat helpt ook niet echt.

Maar verder zijn dit soort energieke achtbaanritten op zijn tijd wel de moeite waard. Ik hoef ze niet elke week te zien, want het gaat nogal snel vervelen, maar omdat het relatief korte filmpjes zijn hoef je je zeker niet te vervelen als je er toch zit. Een fijne update van de eerste Tetsuo, en gewoon net zo goed, maar met modernere technieken.

3.5*

Tof!

Tsukamoto weet zijn films sowieso altijd wel te voorzien van snelle, op hun scherpst gesneden editingvondsten en bonkende muziek. Het debet aan deze film is alleen dat Tsukamoto te nadrukkelijk een verhaal uit de doeken probeert te doen ( ik zit hier echt niet te wachten op relativering of andere theorieën ), terwijl dat niet langer hoeft te duren dan 5 minuten in het begin om daarna compleet los te gaan zonder onderbreking, zoals in Tetsuo: The Iron Man wel het geval was, de speelduur leent zich er immers voor!

Jammer aangezien niemand Tsukamoto bij kan benen op visueel gebied als hij aan zijn hyperediting gaat beginnen, laat het 'standaard' verhalen vertellen maar aan andere regisseurs over en blijf in godsnaam in beweging, zodat je gave scenes zoals met die fiets en talloze beeldenstromen voorgeschoteld krijgt.

Ondanks een groot minpunt, toch zeker een 4*

Terwijl velen op dit forum zich op het IFFR vermaken met Kotoko moest ik deze nog zien. Had hem al tijdenlang binnen, maar ik wilde eerst wachten op subs vanwege de Engelssprekende Japanners, en toen ik die eindelijk ook gevonden had speelde de drukte me een beetje parten.

Anyway, nu eindelijk gezien en het was zeker geen tegenvaller. Ik heb soms problemen met digitaal geschoten films (ook bij de beide Nightmare Detective films) omdat het erg steriel aan kan voelen, maar daar had ik bij deze film totaal geen last van. Visueel behoorlijk sterk, zeker in vergelijking met het origineel, wat natuurlijk geen verrassing mag heten gezien de 20 jaar tussen beide films. Heerlijk de scènes met de hyperediting, afgewisseld door de sfeervolle shots van de flats, kortom precies waarin Tsukamoto sterk in is. En de muziek was ook weer als vanouds heerlijk beukend bij de hyperactieve scènes.

Wat minpunten heb ik niet veel toe te voegen bij wat er al eerder is gezegd. Acteerwerk inderdaad niet bijster sterk, maar de grootste sta-in-de-weg is het verhaal. De film bevat wat mij betreft teveel geouwehoer, waarbij het me overigens dan weer niet veel uitmaakt of het in Engels of in Japans is. Een Tetsuo-film hoeft wat mij betreft niet meer te bevatten dan een man die onder begeleiding van industriële muziek in een freak verandert, veel geschreeuw daarbij, en een einde dat compleet over the top is. Resultaat: een energetische film die je volledig opfokt. In deze Tetsuo echter toch teveel elementen die die energie in de weg zitten. Jammer, want er had meer ingezeten. Hopelijk ooit nog eens een Tetsuo 4 die helemaal ultiem is, of iets anders in die richting.

Uiteindelijk toch zeer vermakelijk, 4 ruime sterren dus. Even hoog als de Nightmare Detective films, die ik toch echt minder vond. Wellicht dat die binnenkort een schopje naar beneden krijgen.

Eigenlijk weinig toe te voegen aan de recensie van Black Math. Prachtige beelden met beukende muziek - vooral de opening vind ik schitterend - maken dit filmpje voor mij tot een surrealistisch kunstwerk. Een andere benaming voor dit filmpje heb ik eigenlijk niet. Wel vind ik dat na een half uur dit kunstwerk nogal flink ontspoort en uitloopt op complete chaos, maar misschien was dit ook wel de bedoeling van Tsukamoto. Niettemin vond ik dit filmpje toch wel een stuk beter dan Tsukamoto's eerste Tetsuo van zo'n twintig jaar geleden waarvan ik de beelden maar lelijk vond. Kan niet van deze film The Bullet Man gezegd worden. Dit zat qua beeld en geluid prima in elkaar.

3,5*

Met dank aan Inland Rabbit, die een fragment van dit filmpje in zijn Movie Meter contest stopte.