Film Socialisme (2010)

Zo, klinkt wel erg on-Godard dit. (Snake, gewoon stemmen joh).

Zaal was vol maar liep langzaam leeg, ik begrijp zelf ook niet hoe ik het heb kunnen uitzitten, ik zal volgende week even een uitgebreide videoreview opnemen.

Dan wacht ik eerst wel even op de video revieuw van DAJA Of eventueel op wat internet recensies, want ik heb op dit moment nog geen idee waar ik naar gekeken heb. Alleen dat het van de hak op de tak ging, geluid uit, geluid aan, amateur beelden, profesionele camera beelden, duits, frans, geen ondertiteling, wel ondertiteling,.......

Ik hoorde van veel Godard fans dat het geheel wel heel erg onsamenhangend was en veel interessantdoenerij van Godard.

Ik ken die hele Godard niet en wil hem niet kennen ook

Hij heeft in de jaren 60 anders wat leuke dingen gedaan, hoor. Maar zijn postmoderne-cinema is echt troep.

Godard heeft de ondertiteling opzettelijk op deze manier er ondergezet om ons te pesten..

Ja dat dacht ik wel. Kan iemand die man vertellen dat hij seniel aan het worden is en het leuk is geweest? Frans versta ik nog wel aardig, maar vaak afzonderlijke woorden waar dan wel chocola van te maken valt. Die werden dan dus ondertiteld..

Ik geef trouwens 1* en geen 0,5* vanwege die mooie beelden van het cruiseschip, verder was het ook vreselijk lelijk, maartoch..

Je komt helemaal mooi bedrogen uit als je (zoals mij) ook nog eens geen reet Frans spreekt

Mijn eerste Godard van na 1970. Waar ik me een fan noem van zijn vroege werk, is dit wat mij betreft een faliekante mislukking.

Film Socialisme bestaat uit drie delen; de eerste speelt zich af op een cruise-ship, met korte stukjes over veel verschillende personages. Daarna volgt een wat rustiger deel waarin een excentriek gezin bij een benzinepomp in beeld wordt genomen. Het slot is een soort collage van beeldmateriaal uit andere films, internet, televisie, gecentreerd rond diverse steden. Zo zitten er delen in van The Battleship Potemkin van Eisenstein, maar zien we ook slomotion beelden van een vallende Iniesta.

Een overkoepelend verhaal is er nauwelijks, hoewel thema's herkenbaar zijn. Ook visueel is de film zeer wisselend van kwaliteit. Godard streeft hier duidelijk geen enkel estetisch doel na, breekt soms zelfs mooie scenes abrupt af om het te vervangen door ongepolijste beelden met schrille geluiden.

Er zijn eigenlijk drie opties om deze film te benaderen. De eerste is dat Godard zich heeft ontwikkeld van een begrepen genie tot een onbegrepen genie. Dat ik de film niet goed vind zou dan vooral aan mezelf liggen. Op Imdb zag ik bijvoorbeeld iemand die beweert dat dit de beste film van de laatste 10 jaar is. Een tweede optie is dat deze film een karikatuur is van wat Godard in het verleden heeft gemaakt. Veel elementen die zijn oude films zo bijzonder maken zijn hier tot vervelens toe uitvergroot en verliezen hun functie. De derde mogelijkheid, het minst waarschijnlijk, is dat Godard meer een statement wil maken, een grap zo je wilt, dan dat hij een serieuze film heeft geproduceerd. Dan had hij het echter beter bij de trailer kunnen laten.

Ik kies vooralsnog voor de tweede mogelijkheid (met het risico dat ik mezelf over vele jaren voor het hoofd sla om deze woorden...). Zonde van zo'n groot, vernieuwend en invloedrijk regisseur dat hij deze weg is ingeslagen. Aan de andere kant past het ook wel weer bij zijn visie op cinema, maar ik ben hier niet echt in geinteresseerd. Misschien dat mensen die geen belang hechten aan een verhaal hier iets mee kunnen, hoewel ik ook dat betwijfel.

Mijn eindoordeel is uiteraard matig. Film Socialisme scoort nog wat punten voor een paar schitterende beelden (met name op het cruise-ship), een handvol intrigerende fragmenten met indringende muziek, en de laatste woorden van de film: NO COMMENT.

Een overkoepelend verhaal is er inderdaad nauwelijks, maar ik denk dat Godard wel degelijk een statement probeert te maken. Het is echter moeilijk om deze er na deze 1 keer kijken al uit te halen (net zoals bij bijna alle films van Godard vanaf zijn jaren '80 periode (die ik gezien heb)), maar wat in elk geval opvalt is dat in het eerste deel op het cruiseship verwijst naar de opkomst van het communisme, vandaar ook later de overduidelijke referentie naar Battleship Potemkin. Het tweede deel is een soort moderne naspeling van het ontstaan van de democratie, wat later wordt duidelijk gemaakt door de verwijzing naar het oude Griekenland (Hellas) waar de democratie is ontstaan. Ik ben er echter nog niet over uit wat hij hiermee precies wil zeggen.

Daarnaast zag ik het ook als een soort ode aan wat Europa geweest was en wat het kon zijn. Met name de uitspraak over de Duitse muziek, Franse schrijvers en Italiaanse zangers vond ik erg typerend. En ook het joods-palastijnse conflict werd een aantal keren aangehaald.

Al met al ben ik er dus nog lang niet uit, maar het is voor mij duidelijk dat de film meer lof verdient dan hij hier krijgt, ondanks dat er misschien wel wat teveel hooi op de vork is genomen. De mooie beelden en de sporadische Godard-humor waren ook zeker een pluspunt. Wat me echter wel volledig tegenstond was de gebrekkige ondertiteling, die een hoop dialogen voor mij als iemand die geen Frans kent simpelweg niet te volgen. Misschien dat het met deze slechte ondertiteling wel te volgen zou moeten zijn, maar ik kreeg nog steeds de indruk dat ik het niet kon volgen en dat was op zich al vervelend genoeg.

Al met al hoop ik toch dat Godard nog zo lang mogelijk door kan gaan met films maken.

Mwoah. Nu GODard menselijk is geworden mag hij er van mij mee stoppen.

Tot mijn verbazing heeft Godard juist ontzettend veel interessante dingen te vertellen. Hij geeft dan geen concrete antwoorden/oplossingen maar het is goed om soms van dit soort compromisloze, radicale statements te zien. Het was de enige film van het festival die discussie uitlokten.

Het cruiseship staat trouwens symbool voor de Bijbelse toren van Babel. Daarmee probeert Godard te zeggen dat we op zoek moeten gaan naar een universele (film)taal.

Geef mij maar de postmoderne-cinema in plaats van dat Franse elitair-doenerij in À bout de souffle of Alphaville, une Étrange Aventure de Lemmy Caution.

A bout de souffle en Alphaville niet postmodern

Shun-liang Chao over modern en postmodern bij Godard. (weliswaar in de context van een van zijn andere films: vivre sa vie)

Commentaar op "No Comment"'.

herrinner je deze quote uit de IFFR discussie nog Verhoeven?

Godard doet niet elitair, hij is het gewoon

en van begin af aan is hij daar ook heel zelfbewust van/over

Veel post-moderner dan Godard in de jaren 60 wordt het daarom niet vaak

Jammer van de negatief-doenerij Verhoeven!

Rampschip Concordia was decor van Godard's laatste film - film - VK - volkskrant.nl

Zie ook de Trailer (YouTube)

Wat omschrijft de volkskrant de film toch briljant:

De film is een plotloze maalstroom van beelden, waarin personages literaire en historische kopstukken citeren, maar de ondertitels nauwelijks corresponderen met het gesprokene. Het lijkt een soort indianentaal, met een ontregelend en soms ook komisch effect.

Zelfs verstokte Godard-fans wisten niet zo goed wat ze met de film aanmoesten. Ja, het was een pamflet, maar waarvoor of waartegen? Dat kon niemand met zekerheid zeggen.

Daar betaal ik toch geen 10 euro voor? De berichten rondom het Cruiseschip op dit moment zijn helaas net zo treurig als de film zelf.

Wees maar blij dat Godard de film vorig jaar af had, dit jaar had je 11 euro betaald

Vreselijke productie............

Goh ja.

Na vijf minuten is het al duidelijk dat je hier geen narratief hoeft te verwachten (des te vreemder dan dat er halverwege toch een wat narratiever stuk komt) en dat Godard meer op pad gaat om "iets" te maken. De film voelt een beetje aan als een filmvariant van een Jackson Pollock. Borstel pakken en maar smijten, gooien en zien wat er uitkomt.

Jammer genoeg is het allemaal met de botte bijl. Sommige ideeën lijken wel interessant, maar de uitvoering is vaak brak en lijkt ook enorm vluchtig. Godard lijkt meer bezig te zijn met de grote lijnen van film te challengen, maar vergeet daarbij dat de details minstens even belangrijk zijn. En zo wordt het dan een redelijk lange zit.

Het verhaal over de ondertiteling vind ik verder wel apart. In het artikel hierboven gelinkt wordt daar wel een verklaring voor gegeven, maar het lijkt mij toch dat het niet echt essentieel onderdeel van de filmbeleving kan zijn. Indien dat wel het geval is worden de Fransen wel serieus benadeeld, want die kijken zonder ondertitels en verstaan alles gewoon. (ik heb zelf met Franse ondertitels gekeken)

Njah, Godard ... lijkt kunde een beetje te maskeren met experimenteerdrift. Het resultaat is ergens wel interessant, maar vaak is het gewoon ook enorm pover.

2.0*

Ik heb Film Socialisme (2010) inmiddels meerdere malen gezien en het wil maar niet lukken tussen mij en deze GODard , hoe graag ik het ook wil . Ik vind vooral het middenstuk niet zo bijzonder / interessant .