The Canyon (2009)

Survival of the Fittest

Erg goede film. Vooral leuk om de mooie Yvonne Strahovski weer eens in een film te zien. Weer even iets anders dan Chuck. Strahovski is zo'n gal die erg easy to love is. Film opent lekker rustig maar als Patton's personage zich opdient weet je dat dit alleen maar problemen kan brengen. De canyon environment zorgt voor een hele desolate sfeer en naarmate de personages van Bailey en Strahovski de moed een beetje beginnen te verliezen, gebeurt dat bij jou als kijker ook. Sterk.

Als de wolven zich aandienen wordt de film eindelijk ook best spannend. Dat is toch wel het breekpunt waar een goed einde toch wel uit het zicht raakt. En dan het einde, wat toch wel voelt als een milde stomp in de maag. Het concept is al eens eerder gedaan, The Canyon is geen Deliverance maar toch nog één van de betere survival films en vooral voor Yvonne Strahovski adorers zeker de moeite waard.

Ik vond dit zeker een goede film. Goed geacteerd.

En het einde vond ik echt zielig.

Er gebeurd vrij weinig, maar wat wil je in deze setting, het ontbreken van spanning is nog de grootste boosdoener voor het feit dat ik hem niet achter elkaar heb afgekeken, verveelde me te snel.
Het einde, van The Mist afgekeken?, is wel een geweldige die je toch even doet slikken.
De amputatie scene is ook een erg mooie, het zijn slechts 2 goede momenten verspreid over ruim anderhalf uur, de rest word gevult met gestrompel en mooie natuur plaatjes.
Het gevoel van machteloosheid word wel goed overgebracht, de locatie is goed gekozen en het realisme ligt hoog.
2.5*.

Erg middelmatig filmpje dat ondanks zijn magere script lekker wegkijkt maar een echte 'punch' mist. Ook het einde brengt die niet aangezien deze bijna een letterlijke kopie is van het einde van The Mist. Niet erg bijzonder.
3*

Toch redelijk spannend vooral naar het einde.

Goed geacteerd en mooie beelden.

3 sterren

Het idee was aardig, maar de film duurt gewoon te lang. Het begin, de scenes met de wolven, de mooie kiekjes en het einde zijn benoemenswaardig. Buiten die stukken om kabbelt het verhaal wel erg langzaam voort.

Al met al een redelijke film, die gewoon wat korter en sneller had moeten zijn. Al is dat wel moeilijk in deze setting. Het acteerwerk vond ik dan weer wel goed.

3*

B.

Hele goede film.

In het begin is het een beetje slap, lijkt het eerder een tiener horror.

Maar na een tijdje pakt de film je, en neemt je mee. Vooral wanneer de wolven er zich mee gaan bemoeien word het alsmaar spannender.

Door het einde van de film ga je hem niet snel vergeten.

Deze moet je gezien hebben.

Aan het eind van de film staat: Opgedragen aan Betsy Mackey.

Weet iemand of dat dit betekend dat het verhaal enigzins waar gebeurd is? Of heeft dat er totaal niet mee te maken?

Zeer fijn tussendoortje.

Mist net wat om een echt geweldige film te worden. Kleine dingetjes die de film net iets kleiner houden dan goed is, maar verder absoluut niks te klagen.

Film deed vooral denken aan een aantal recente Australische horror/thrillers. Geen dronken jeugd maar een wat overmoedig jong koppeltje de wildernis in. A Perfect Getaway en The Long Weekend voorop.

Wat spaarse mooie beelden van de natuur. Verder een lekker kalme opbouw waarbij het sfeertje al vanaf de eerste minuut goed zit. Het wordt steeds erger en erger voor het koppel, waarbij halverwege de moedeloosheid goed begint door te dringen.

Wordt mooi uitgespeeld door Harrah, die nog aardig wat spanning weet te introduceren met de wolven. Het einde doet inderdaad denken aan The Mist, maar dan vooral omdat The Mist waarschijnlijk vers in het geheugen ligt, niet omdat dat einde nu zo geweldig origineel was. Romeo & Juliet gaan al een tijdje langer mee.

Aardig geacteerd, wat goede relativerende momenten tussendoor en een lijdensweg die met de minuut benauwder werd. Toch wringt het einde nog een klein beetje (beetje jammer van de halve redding) en had alles nog nét iets intenser gemogen.

Verder absoluut niks te klagen. Meer van dit soort tussendoortjes.

3.5*

Het is (weer) een rage op het moment. Een echtpaar wordt aan hun lot overgelaten met als grootste vijand,.... de natuur! Vinyan, The Long Weekend, The Canyon en er is er vast nog wel 1.
Gelukkig op Vinyan na zijn het best aardige films.

Het voordeel van zulke films zijn sowieso vaak de mooie beelden. Jungle, zee, strand of in dit geval de indrukwekkende Grand Canyon.
De film begint kalm, maar eigenlijk vind ik dat er toch een lekkere vaart in de film zit. Dat komt met name door het prima acteren en de dialogen zijn goed verzorgd. Will Patton heeft een leuke rol als Henry de onofficiële gids.

Maar wat ik mij alleen afvraag. Hoe serieus moet ik deze film nemen? Ze verliezen hun voesel- en drinkvoorraad op een zaterdag.
Nick eet 's avonds wat gebakken Slang, terwijl Lori alleen maar kauwgom eet. Als ik mij niet vergis, kan de gemiddelde mens 40 dagen zonder voedsel, drie dagen zonder water en acht minuten zonder ademhaling. Ik moet zeggen dat het behoorlijk kantje boort is. Het is daar warm en ze zijn maar aan het lopen en zelfs klimmen. Je verliest veel vocht door o.a. zweten. Op een gegeven moment is het dinsdagmiddag en laten we zeggen dat ze op zaterdagmiddag voor het laatst gedronken hebben.
Ik denk dat ze al veel eerder uitgeput hadden moeten zijn.

De wisselwerking tussen Nick en Lori is geslaagd in mijn ogen. Het gedeelte met de Wolven was ook goed gedaan. Ze kwamen daadwerkelijk dreigend over. Het afsnijden van het been zag er lekker smeuïg uit en het einde... Tja, bekend maar zeer doeltreffend!
De soundtrack past bij de film, alleen behoorlijk suf, dat wel.

3,0*

Wanhoop & onmacht.

Dat zijn de emoties die dit onverwacht sterke filmpje oproept.

Spannend, met soms een komische dialoog, bouwt de film zich prima op tot het uiterst frustrerende einde. Die vuile kut-wolven ook.

Zeer goed.

Vermakelijk filmpje, dat onderhoudend is van begin tot einde en waar de twee hoofdrolspelers op een gegeven moment wel in een behoorlijk hachelijke situatie komen. Hoewel het niet echt storend is, zit in het middenstuk op een gegeven moment wel een erg zwakke scene en domme keuze van de twee. Hoe verzin je het om tijdens een beklimming met nauwelijks houvast te gaan bellen? Eigen schuld dikke bult denk ik daarna dan. Gelukkig komt de film die kleine inzinking te boven en maakt dat het weer goed met het sterke einde. Het wordt nergens superspannend, maar ook nergens saai en het kijkt allemaal lekker weg, dus een voldoende is wat mij betreft zeker op zijn plaats.

3,0*

Matige film. Ik houd wel van het mens vs natuur thema, maar in The Canyon wordt het potentieel niet helemaal benut. Dan heb ik meer genoten van een film als Long Weekend bijvoorbeeld.

Het probleem is dat de film niet altijd even geloofwaardig overkomt, terwijl de makers dat wel poogden volgens mij. Neem de scène waar Nick en Lori de rotsen beklimmen om een belsignaal te krijgen en er dan afvallen. Ik kan me onmogelijk voorstellen dat iemand die van vijf meter hoog recht op de rug terechtkomt, onmiddellijk weer opstaat alsof er niets gebeurd is.

The Canyon wil ook maar niet spannend worden en is voor het grootste deel enorm eentonig. Gelukkig is er af en toe nog dreiging van een roedel rondzwervende wolven. En gelukkig breekt die gast zijn been nog, anders viel er helemaal niets te beleven. Maar langs de andere kant, als ik een loshangende enkel wil zien, dan kijk ik wel naar een match van Standard.

Al met al toch teleurgesteld, ondanks het personage van Henry, de soms mooie plaatjes en het aangrijpende einde.

Ik kende deze film niet maar hij kwam onverwacht als een topper aan!!

Aardige film. Nergens is de film spannend, al blijft de film redelijk boeiend. Met de nadruk op redelijk, want hij zit tegen de grens van het saaie aan. Het einde en de been scene waren dan wel weer erg bruut.

Wanneer ik over mijn hart strijk kom ik uit op:

3*

Voor sfeersnuivers. Veel gebeurt er niet, maar het wordt wel steeds droger, heter en hachelijker. Ik heb me niet zo gestoord aan de survivability, zoals hiervoor genoemd. Wel aan enkele acties van het tweetal, met name de capriolen op de rotsrichel.

Niet funest, de toenemende wanhoop zit er strak op met de wolven als (on)prettige bijkomstigheid. Netjes geacteerd en de galgenhumor valt ook te waarderen. Gemeen filmpje met een bittere afdronk, niet onaardig.

Goed te doen. Het voelt allemaal vrij realistisch aan en de landschapsbeelden en muziek zorgen voor een desolaat sfeertje. Henry is dan nog het personage die het meest tot de verbeelding spreekt.

Typisch zo'n film die de kijker probeert mee te slepen met minieme middelen en zo de volle aanspraak doet op je inlevingsvermogen zoals Ralf81 zegt. Dat lukt hier ook wel goed gelukkig, zij het dat sommige delen net te langgerekt zijn. Aan het einde veert het echter weer op.

Ik mis wel een beetje de effecten van dagenlang rondslenteren in de bloedhitte op bijvoorbeeld het waarnemingsvermogen, zeker gezien dat ze vrijwel niets te eten en drinken hebben. Daar hadden ze toch meer mee kunnen doen. Ook een aantal voorvallen zijn nogal vreemd (binnen no-time weer terug zijn met het mes, amper op zoek gaan naar voedsel en nog wat van dat soort dingen).

Maar vooruit, het is ook weer geen Bear Grylls die wordt losgelaten. Vind het alsnog een stuk oprechter dan Frozen (maar minder realistisch dan het laag gewaardeerde Open Water).

Aardig. Zo nu en dan erg onlogische handelingen/dialogen en dat haalt de film toch behoorlijk naar beneden. 5.5/10*

Had wel weer zin in een survival-filmpje dus waarom geen film opzetten die zich afspeelt op een bloedmooie locatie? De Grand Canyon dus. Ik ben er zelf ook geweest, dus ik weet hoe prachtig het gebied is. De beelden verraste me dus niet, al ben ik nooit naar beneden gelopen zoals in deze film. Dat kostte geloof ik twee dagen en big money...

Nick en Lori besluiten het wel te doen, uiteraard onder begeleiding van een louche gids. Uiteraard begint de toch lief en leuk, maar lopen de dingen anders dan gepland. Geen vervoer, geen water en geen eten. Een hopeloos vooruitzicht en wanneer de nacht valt wordt het allemaal nog wat gevaarlijker.

Hoewel ik van Strahovski hou, had ik toch weinig binding met haar personage. Dat geldt eigenlijk voor de gehele cast. Er was weinig chemie tussen Nick en Lori en de dialogen waren af en toe behoorlijk dom. Langdradige film in het algemeen en de tocht wil nooit écht spannend worden. De wolven maakten wat goed, al vond ik het in mede-survivalfilm Frozen allemaal wat overtuigender.

Het einde is oke, maar niet helemaal bevredigend. Jammer van de zoete 'till death do us part'-scene die er tussendoor wordt getoond en een beetje onlogisch dat de helikopter toevallig op dat moment op de juiste plek arriveert èn dat ze beiden drie of vier dagen zonder water hebben overleefd in de woestijn. Mooie locatie, een leuke Strahovski, maar verder een film waarin té weinig spectaculairs gebeurd.