Chloe (2009)

Matige film over een vrouw die een callgirl huurt om die haar man verleidt om te zien hoe ver hij zou gaan. Een niet bepaald origineel uitgangspunt. Verder is deze erotisch getinte thriller nogal langdradig. Verder wordt het callgirl-personage tegen het einde steeds ongeloofwaardiger. De cast doet niets verkeerd, maar kan het geheel niet redden.

“Kiss me.”

Aardige thriller/drama. Vooral qua sfeer vond ik Chloe zeer geslaagd, en regisseur Atom Egoyan weet gelijk in het begin al een broeierige sfeer neer te zetten waarin niets is wat het lijkt. Moore, Seyfried en Neeson zijn sterk, en Seyfried straalt ook sensualiteit en pure seks uit. Wanneer Egoyan probeert om de spanning op te voeren gaat het wat mis (Chloe is sterker als drama dan als thriller) en de twist kwam, voor mij, niet als een verrassing. Het komt door Seyfried dat er nog een beetje spanning en dreiging in zit.

Enigszins voorspelbare, niet echt originele film, over gezinsproblematiek en overspel.
Wel best geacteerd maar de gemoedelijke oppervlakkigheid waarmee alle problemen plots van de baan worden geveegd en er een happy end wordt gebracht, doet de film wel echt degraderen.

Die Amanda Seyfried wat een geil lekker ding Liam Neeson speelt een iets meer ingetogen rol dan wat ik van hem gewend ben, deze rol van "overspelige" man ligt hem minder. Verhaal is echt meer drama dan thriller, ik zat nooit met volle spanning te kijken, wat gaat er nu komen. Ik was vooral gewoon heel blij met Amanda als Chloe, de rest was me net niet allemaal, te gewoontjes.

Moeilijk om een genre te kleven op de film. Iets te pitloos om door te gaan als thriller, maar als drama komt hij ook niet echt tot zijn recht. Net als Liam Neeson trouwens die ik liever een stoerdere rol zie vervullen. Kan natuurlijk ook een self fullfilling prophecy zijn met zijn Taken franchise en andere adepten.

Julianne Moore vind ik steeds ingetogen in haar rollen, maar hier draait ze toch door met haar obsessie. Je kan het ook best als een self fullfilling prohecy zien door haar man in de val te lokken om dan te besluiten dat hij haar bedriegt. Als zoiets als Amanda Seyfried op je afkomt, dan lijkt het me moeilijk om daar aan te weerstaan. Too good to be true, dat kan ook natuurlijk ...

Een felle fatale is ze wel Seyfried, zeker hier! Het einde vond ik echter niet bijster interessant en ook de zoon kon me eerder gestolen worden. Kon het ook niet plaatsen waarom hij zo’n hekel had aan zijn moeder. Geen slechte film, maar veel meer dan doorsnee is dit niet.

Ach.

Het was eigenlijk oorspronkelijk niet mijn eigen keuze om deze film te kijken. Het werd me vooral aangeraden en in gezelschap werd de film vervolgens gekozen. Ik denk dat ik de film zelf nooit had opgezet, want ik kan me geen element inbeelden afkomstig van deze film dat me echt actief naar het geheel toe weet te trekken.

Chloe is niet veel meer dan een wat slap verhaaltje dat wat wordt opgeleukt door competente en ervaren acteurs. Vooral Seyfried past eigenlijk wel goed in de film, maar Neeson verraste me. Op een negatieve manier alleen, want ik denk dat hij echt niet in deze film past. Er is veel wat de beste man kan, maar deze rol vond ik eigenlijk eerder dwaas door de vereiste terughoudendheid. Voor Moore geldt precies dezelfde mening.

Visueel best zonnig en chique, maar daar blijft het ook weer bij. Het is niet veel meer dan de gebruikelijke, zeer klassieke regie die soms met een extra flare wordt onderstreept. Is ook niet perse nodig voor dit soort films, ik vind het alleen zelf wel leuk als de regie wat meer van zichzelf laat zien. Nu staat het verhaal zelf centraal, maar die lag me toch een heel stuk minder.

Wat verrassingen naar het einde toe zorgen ervoor dat de film nooit ronduit saai wordt, maar verder is de progressie eigenlijk veilig en braaf te noemen. We krijgen binnen deze film nooit wat te zien dat schokt, verbaast of overtuigd. Het is leuk om wat snelle minuten mee weg te tikken, of misschien voor sommigen om wat acteurs naakt te zien, maar ik kan er niet bijzonder veel mee. Cijfer is er dus ook naar.

Op zich een aardige dramafilm met wat thriller-elementen. Typisch zo'n film die je nergens echt doet afhaken, maar ook weinig hoogtepunten kent. Het blijft allemaal nét te oppervlakkig en braaf om blijvend indruk te maken. Toch zorgt met name het fijne spel van Amanda Seyfried en Julianne Moore ervoor dat de film gemakkelijk onderhoudend blijft. De chemie en (erotische) spanning tussen de twee personages is bij vlagen goed voelbaar en is ook wat de film interessant houdt. Het einde voelde helaas wat te gehaast om echt te overtuigen.

3*

Wel sfeervol maar ik had al wel vrij snel door hoe de vork in de steel zat - ik bedoel, we zien nergens dat zogenaamde vreemdgaan dus dan weet je het wel. Richting het einde weet de film daarom steeds minder en minder te boeien. Redelijk geacteerd maar de rol van Julianne Moore vond ik wel erg raar en helemaal geloofwaardig was ze niet. 2,5*.

Moore en Seyfried dragen deze film welke de boodschap van "gezien worden" in de diepste betekenis goed verpakt. De desperate eenzaamheid die Seyfried neerlegt in de rol van manipulator ontmoet de vrouw die in eenzaamheid eigenlijk zichzelf zoekt en dat via een omweg bereikt. Mooi geschoten, goede muziek.