Insutanto Numa (2009)

Ik had er meer van verwacht, paar grappige stukjes. Duurt onnodig lang! Veel absurditeiten die elkaar opvolgen. Kumiko Aso is wel leuk, en Ugly Guy steekt ook weer even z'n kop boven het moeras. En Sogo Ishii komt trouwens ook even voorbij.

3*

'Why The pirrouette?'
'Why not?'

Mijn eerste Japanse Komedie ooit.....en hij is me bevallen.
Vooral het eerste half uur vond ik erg Lollig. Al die Onverwachte maar vooral vreselijk overdreven acties vond ik erg grappig. Droge uitdrukkingen als 'These flowers smell like poop' konden mij ook bekoren.

Naarmate de tijd verstrijkt neemt de gekheid/min. wat af. Ondanks dat wordt het negens saai, aangezien de film verschillende wegen inslaat. Ik kreeg helaas soms wel het gevoel dat het een lange zit was.

Het laatste half uur met het hele 'Swamp' gebeuren vond ik ook wel lollig. Vond het zowieso een droog idee dat ze haar eigen moeras wilde . Dat er uiteindelijk een draak tevoorschijn komt vond ik stiekem toch wel cool bedacht en natuurlijk erg passend bij de rest van de Over-the-top situaties.

De alom bekende boodschap 'Doe niet saai, doe is gek' is voor mijn idee goed overgebracht en heeft me, zoals meer hier, met een vrolijk en lollig gevoel achter gelaten.

Zat te twijfelen tussen 3,0 en 3,5. kan net geen 3,5 geven omdat het middenstuk daar te sloom voor is.

Een Leuke * 3,0

Weer leuk!

Ik ben ondertussen wel echt Miki fan. Elke film voelt uniek aan, toch zit er elke keer weer diezelfde sfeer en humor in.

Het eerste half uur is net iets minder. Wat simpele "slechte adem" grappen enzo, die het niet zo goed deden. Dan veel liever Miki's reguliere, wat droge en absurdere humor, die na een half uurtje weer goed de kop opsteekt. De quote waarmee de poster hierboven begint is daar een sterk voorbeeld van.

't Is allemaal wat onsamenhangend, maar de aparte stukjes zijn gewoon erg leuk om volgen. Het zijn dan uiteindelijk ook de kleine details doorheen de film die naar een geweldige climax leiden, die doet denken aan het einde van Taste of Tea.

Zeer fijne film weer.

4.0* en een uitgebreide review.

Erg fijn filmpje.

Kan me volledig bij Onderhond aansluiten, het begin is nogal flauw, maar op het einde blijf je zitten met eenzelfde fijn gevoel als bij Taste of Tea. Ik was aan het begin wel een beetje bang voor de afloop, de hoofdpersone werd zo anti-bijgeloof neergezet, dat ik vreesde voor een lesje op het einde waar de hoofdpersone dan moest toegeven dat er meer tussen hemel en aarde is. Eigenlijk komt er ook zo'n einde, maar het voelde helemaal niet als een lesje aan. Niet alleen vanwege de fantastische draak, maar ook omdat men zich in het middengedeelte zich op andere zaken richt. Ik moet verder opmerken dat Kumiko Aso ook een leuke rol neerzet, een beetje een moeilijke tante, maar wel met veel charme.

Wat verder opvalt is dat men zichtbaar aandacht heeft besteed aan het visuele. Kadrering is erg goed gedaan, af en toe erg fijne filtertjes, de beelden bij zonsondergang zijn erg fraai en ook de montage is prima in orde. Geef ik graaf 4* voor, maar wat me helemaal doet besluiten dit te geven is dat ik op een gegeven moment ook zo'n verroestte gebogen spijker wilde. Als een film dat verlangen in je kan opwekken, is dat gerust knap te noemen.

Een quirky Japanse komedie. Ik vond het in het begin erg, heel erg tegenvallen eigenlijk. Ik kon er niks mee en het was mijn humor helemaal niet. Toen het langzaam maar zeker een beetje absurder, rustiger en maffer van sfeer werd kwam ik veel meer in de film en het einde was gewoon leuk. Niet het type film waar ik mee wegloop verder, maar met name uit Onderhonds recensie haal ik dat het einde meer in het oeuvre van Miki past dan het begin. Dus ik zal nog weleens wat gaan kijken. Een keer.

3.0*

Absurde kluchten als deze zijn niet mijn ding, want dit is niet het soort humor dat ik kan waarderen. Ik mis daar (helaas misschien) de juiste antenne voor. Er zitten niettemin een aantal scènes in, die ik best leuk vind. Bovendien werkt het enthousiasme van de cast aanstekelijk.